ควรรอหรือเริ่มใหม่

ก็ตามหัวเรื่องแหละค่ะ คือเมื่อประมาณเดือนก่อนเราเรียนอยู่ชั้นม.6เทอมสุดท้ายแล้วแหละเราเป็นคนที่ไม่ชอบกินข้าวเช้าที่โรงเรียนเลยจะนัดเพื่อนผู้หญิงอีกคนลงไปกินข้าวที่ตลาดข้างล่างใกล้โรงเรียนทุกวันเนื่องจากที่เราอยู่หญิงล้วนและเป็นคนผมสั้นเลยจะถูกมองว่าเป็นคู่ทอมดี้แต่ป่าวเลยเราคือเพื่อนสนิทกัน มาเข้าเรื่องกันเลยเถอะคือลงไปกินข้าวทุกวันและร้านข้าวก้จะอยู่ใกล้เซเว่นเรากับเพื่อนก็จะเข้าเซเว่นทุกวันมีอยู่วันนึงก็เข้าไปตามปกติแต่วันนี้ไม่ปกติเหมือนทุกวันคือมีพี่พนักงานใหม่หุ้ยยยบอกเลยหล่อว่ะแต่เนื่องจากเป็นคนห้าวแมนๆเลยทำตัวนิ่งเฉยๆไป พอมาวันนึงพี่เขาทักมาคุยเราก็คุยตามปกติโทรหากันคุยกันอยู่ไหนบอกกันแต่เราไม่เคยพูดว่าชอบพี่เขานะแต่พี่เขาก็บอกรักเราตลอดเราก็แบบเทใจให้ไปแล้วครึ่งนึงเรื่องราวก็เหมือนจะไปได้สวยจนวันนึงพี่เขาถามเรื่องเรียนว่าต่อไหนเราก็บอกว่ารอผลแต่มหาลัยที่เรารอคือมีแต่ต่างจังหวัดพี่เขาก็เริ่มเปลี่ยนจะที่ทักมาทุกวันอยู่ก็เงียบหายไม่สนใจเหมือนเมื่อก่อนด้วยที่เราเป็นคนตรงเราก็ถามว่าที่เงียบหายไปเพราะเรื่องกลัวจะไปเรียนไกลใช่มั้ยที่เขาก็บอกป่าวเลยเพราะว่าเรายังไม่ได้เป็นอะไรนี่ก็แบบจุกจ้าาาา ตลอดเวลาที่คุยกันคือพี่เขาพูดแบบรักนะ เป็นห่วง หวงนะเนี้ยคือเราแบบที่ผ่านมาคือกูคิดไปเองช้ะและเราก็แบบงัดไม้ตายบอกความในใจเลยเอาว่ะถ้าได้คือคบไม่ได้ก็คงเลิกคุยพอพิมจบที่เขาตอบกลับมาว่า"ขอบคุณนะที่ชอบพี่นะ"หมายความว่าไงงงงแล้วพี่เขาก็เงียบหายไปเลย เราก็แบบทำใจว่ะผ่านมาสักพักก็เริ่มมีคนมาคุยใหม่เราก็คุยแต่บอกเรื่องพี่เซเว่นไปบอกว่ายังทำใจไม่ได้คนใหม่ก็บอกว่ารอได้ เราก็คุยไปสักพักพี่เซเว่นแกก็กลับมาประโยคเดียวกูโครตตาย"รอหน่อยนะจะทำให้ดีขึ้นกว่านี้"บอกเลยจากที่ปากดีๆใครถามบอกลืมได้แล้ว ไหลเลยนำ้ตากูไหลเลยยตอนนี้สับสนมากเพราะคนคุยใหม่ก็ดีเหมือนกันสนใจดูแลตลอดแต่กับพี่เซเว่นก็ยังรู้สึกอยู่ควรทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดี