ตามหัวข้อเลยค่ะ
ที่ตั้งกระทู้นี่คืออยากระบายล้วน โนเหตุผลอื่นเลยค่ะ
เราจะทำไงดี เราไม่อยากเห็นหน้าน้อง เราหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นหน้ามัน ปรึกษาใครก็ไม่ได้ พ่อแม่เราก็ป็นน้องคนสุดท้องทั้งคู่
ทุกคนเอาแค่บอกว่าน้องเราน่ารัก เก่ง ฉลาด นิสัยดี ขยัน เรียบร้อย บลาๆๆๆ คือทุกคนจะอวยน้องเราตลอด แล้วไอ้น้องเรามันก็นะ.....แส ดงเก่งต่อหน้าพวกผู้ใหญ่นางก็จะแบบเรียบร้อยมากๆ ทำงานบ้าน ไม่พูดคำหยาบเลยแม้แต่ซักคำ คำว่าวะ ว่ะ โคตร แทบจะไม่หลุดออกมาจากปากนางเลยนอกจากนางจะตกใจจริงๆ แต่พอลับผู้ใหญ่เท่าแหละ หึๆๆๆ ไม่ทำงานบ้านซักอย่างนอนดูคลิปนั่นนี่ ทำสไลม์เล่นของเล่นอะไรของมันไม่รู้ แล้วใครเป็นคนเก็บ....ก็เรา (อย่าหาว่าเราแฉน้องเลยนะคะ แต่ห้องนางเคยเหม็นจนต้องมาขอน้องห้องเรา แต่ประเด็นคือนางมานอนห้องเราแต่เราต้องลงไปนอนบนพื้นแล้วนางนอนบนเตียงเรา เเม่เลยขอให้เราไปดูในห้องน้องให้หน่อย ปรากฏว่าเจอจิ้งจกตายในน้ำยาไสลม์มันค่ะ เพราะห้องมันรกมากๆ ดูเผินๆจะสะอาดนะคะ อย่าได้เปิดตู้เชียวค่ะ ถุงขนม กลิ่น ของเล่น เศษกระดาษ พวกขยะอะไรงี้แทบจะทะลักใส่หน้า) งานบ้านทุกอย่างของน้องเราต้องเป็นคนทำ ถ้าเราไม่ทำแม่จะด่าเราค่ะ แบบว่า"__ทำไมไม่ทำงานให้น้องหน่อย น้องกลับมาจากโรงเรียนเหนื่อยๆ" คือเราโกรธมากๆ เราก็พึ่งกลับมาจากเรียนพิเศษ ปีหน้าเราต้องสอบเรียนต่อแล้ว เรากลับถึงบ้านประมาณ3ทุ่มนิดๆ น้ำก็ยังไม่อาบ ข้าวก็ยังไม่ได้กิน การบ้านก็มีอีกเป็นกอง แต่ต้องมาทำงานบ้านที่มันต้องเป็นรับผิดชอบ คือไรวะ
-มีครั้งหนึ่งคือเราก็ทนมานานระบายให้ใครฟังก็ไม่ได้เลยระบายลงในไดอารี่แล้วเอาไดอารี่ใส่ในตู้เล็กๆของเราที่มีกุญแจล็อค(เราเก็บกุญแจไว้กับตัวตลอด) น้องเราก็ขโยมกุญแจไปเปิดตู้เราเล่น รื้อของเรา เอาของเราออกมาเล่น ทำสร้อยข้อมือที่แฟนเก่าที่เรารักมากให้ขาด แล้วก็เปิดอ่านไดอารี่เรา พอมันเจอที่เราเขียนด่ามันมันก็เอาไปฟ้องพ่อแม่ เราก็โดนด่า โดนบ่นประมาณชั่วโมงกว่า ประมาณว่า "__หนูว่าน้องแบบนี้ได้ไง น้องรักหนูมากนะรู้มั้ย ขอโทษน้องซะ" เราหน้าตึงเลยค่ะ อยากจะตะโกนแฉมันต่อหน้าพ่อแม่มันตอนนี้เลย แต่ใครจะไปเชื่อเราล่ะ เขาเชื่อแต่น้องเรา
"ไม่ หนูไม่ได้ทำอะไรผิด" เราค้านค่ะ สรุปครั้งนั้นเราเดินตีไปประมาณ10ครั้ง แต่เราก็ไม่พูด ปล่อยให้น้ำตามันไหลมันแบบนั้นแหละ เราไม่ร้องคำเจ็บออกมาเลย เพราะเราโกรธมากๆ
เราเจอหลายอย่างค่ะ ทะเลาะกับมันก็บ่อยแทบจะทุกวัน ต้องคอยทำกือบทุกอย่างให้มัน มันเข้าห้องเรามันไม่เคยเคาะประตู เราล็อคห้องก็ไม่ได้เพราะมันจะเอาไปฟ้องแม่ เราเหนื่อย เราร้องไห้จนไม่รู้จะร้องยังไงแล้ว
เราเคยร้องไห้แล้วแม่เดินมาเจอ แม่ก็ปลอบค่ะ ถามไปถามมาพอรู้ว่าเราร้องไห้เพราะน้อ แม่ด่าเราเฉยเลยค่ะ
คนอื่นเป็นกันมั้ยคะ? มีใครไม่ชอบน้องไม่เราบ้าง
มีใครไม่ชอบน้องตัวเองเหมือนเราบ้าง
ที่ตั้งกระทู้นี่คืออยากระบายล้วน โนเหตุผลอื่นเลยค่ะ
เราจะทำไงดี เราไม่อยากเห็นหน้าน้อง เราหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นหน้ามัน ปรึกษาใครก็ไม่ได้ พ่อแม่เราก็ป็นน้องคนสุดท้องทั้งคู่
ทุกคนเอาแค่บอกว่าน้องเราน่ารัก เก่ง ฉลาด นิสัยดี ขยัน เรียบร้อย บลาๆๆๆ คือทุกคนจะอวยน้องเราตลอด แล้วไอ้น้องเรามันก็นะ.....แส ดงเก่งต่อหน้าพวกผู้ใหญ่นางก็จะแบบเรียบร้อยมากๆ ทำงานบ้าน ไม่พูดคำหยาบเลยแม้แต่ซักคำ คำว่าวะ ว่ะ โคตร แทบจะไม่หลุดออกมาจากปากนางเลยนอกจากนางจะตกใจจริงๆ แต่พอลับผู้ใหญ่เท่าแหละ หึๆๆๆ ไม่ทำงานบ้านซักอย่างนอนดูคลิปนั่นนี่ ทำสไลม์เล่นของเล่นอะไรของมันไม่รู้ แล้วใครเป็นคนเก็บ....ก็เรา (อย่าหาว่าเราแฉน้องเลยนะคะ แต่ห้องนางเคยเหม็นจนต้องมาขอน้องห้องเรา แต่ประเด็นคือนางมานอนห้องเราแต่เราต้องลงไปนอนบนพื้นแล้วนางนอนบนเตียงเรา เเม่เลยขอให้เราไปดูในห้องน้องให้หน่อย ปรากฏว่าเจอจิ้งจกตายในน้ำยาไสลม์มันค่ะ เพราะห้องมันรกมากๆ ดูเผินๆจะสะอาดนะคะ อย่าได้เปิดตู้เชียวค่ะ ถุงขนม กลิ่น ของเล่น เศษกระดาษ พวกขยะอะไรงี้แทบจะทะลักใส่หน้า) งานบ้านทุกอย่างของน้องเราต้องเป็นคนทำ ถ้าเราไม่ทำแม่จะด่าเราค่ะ แบบว่า"__ทำไมไม่ทำงานให้น้องหน่อย น้องกลับมาจากโรงเรียนเหนื่อยๆ" คือเราโกรธมากๆ เราก็พึ่งกลับมาจากเรียนพิเศษ ปีหน้าเราต้องสอบเรียนต่อแล้ว เรากลับถึงบ้านประมาณ3ทุ่มนิดๆ น้ำก็ยังไม่อาบ ข้าวก็ยังไม่ได้กิน การบ้านก็มีอีกเป็นกอง แต่ต้องมาทำงานบ้านที่มันต้องเป็นรับผิดชอบ คือไรวะ
-มีครั้งหนึ่งคือเราก็ทนมานานระบายให้ใครฟังก็ไม่ได้เลยระบายลงในไดอารี่แล้วเอาไดอารี่ใส่ในตู้เล็กๆของเราที่มีกุญแจล็อค(เราเก็บกุญแจไว้กับตัวตลอด) น้องเราก็ขโยมกุญแจไปเปิดตู้เราเล่น รื้อของเรา เอาของเราออกมาเล่น ทำสร้อยข้อมือที่แฟนเก่าที่เรารักมากให้ขาด แล้วก็เปิดอ่านไดอารี่เรา พอมันเจอที่เราเขียนด่ามันมันก็เอาไปฟ้องพ่อแม่ เราก็โดนด่า โดนบ่นประมาณชั่วโมงกว่า ประมาณว่า "__หนูว่าน้องแบบนี้ได้ไง น้องรักหนูมากนะรู้มั้ย ขอโทษน้องซะ" เราหน้าตึงเลยค่ะ อยากจะตะโกนแฉมันต่อหน้าพ่อแม่มันตอนนี้เลย แต่ใครจะไปเชื่อเราล่ะ เขาเชื่อแต่น้องเรา
"ไม่ หนูไม่ได้ทำอะไรผิด" เราค้านค่ะ สรุปครั้งนั้นเราเดินตีไปประมาณ10ครั้ง แต่เราก็ไม่พูด ปล่อยให้น้ำตามันไหลมันแบบนั้นแหละ เราไม่ร้องคำเจ็บออกมาเลย เพราะเราโกรธมากๆ
เราเจอหลายอย่างค่ะ ทะเลาะกับมันก็บ่อยแทบจะทุกวัน ต้องคอยทำกือบทุกอย่างให้มัน มันเข้าห้องเรามันไม่เคยเคาะประตู เราล็อคห้องก็ไม่ได้เพราะมันจะเอาไปฟ้องแม่ เราเหนื่อย เราร้องไห้จนไม่รู้จะร้องยังไงแล้ว
เราเคยร้องไห้แล้วแม่เดินมาเจอ แม่ก็ปลอบค่ะ ถามไปถามมาพอรู้ว่าเราร้องไห้เพราะน้อ แม่ด่าเราเฉยเลยค่ะ
คนอื่นเป็นกันมั้ยคะ? มีใครไม่ชอบน้องไม่เราบ้าง