สวัสดีค่ะ หนูกําลังจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 ช่วงนี้เป็นช่วงที่เตรียมตัวเข้าเรียนปรับพื้นฐานก่อนเปิดเทอม
แต่ยังมีปัญหาครอบครัวของหนูที่กลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อการเรียนและการเข้าสังคมมัธยมค่ะ
หนูจะบอกใน"มุมมอง"ของหนูนะคะ
ปัญหาแม่พี่น้องค่ะ รู้สึกอคติกับพ่อแม่ เริ่มไม่รักแล้ว แต่อาการนี้มักจะมาช่วงหลังจากที่โดนพ่อแม่ทําร้ายในด้านต่างๆ เริ่มมองพวกเขาในด้านลบๆ ไม่เอาแล้วเรื่องพาไปเที่ยว เรื่องพาสมัครสอบเข้าโรงเรียนดัง แต่อาการนี้เริ่มมาบ่อยจนเป็นทุกๆสัปดาห์
เริ่มจากพ่อแม่อาการหนักสุด
แม่นางเป็นคนขี้บ่นด่าเก่งกับคนในบ้านจนบางทีก็ทะเลาะกับพ่อค่ะ นางชอบขู่ว่าจะตีหรือทําร้ายร่างกาย แต่ส่วนใหญ่มักจะใช้คำพูดทําร้ายจิตใจหนูกับน้องสาวค่ะ ซึ่งหนูมักจะร้องไห้ทุกครั้งแต่เก็บไปร้องคนเดียวซึ่ง ถ้าเห็นก็จะโดนถามว่า "ร้องไห้ทำไม,โตแล้ว" คือแบบไม่มีคําอื่นจริงๆหรอวะ มันดูน่าเกลียด เพราะ ไม่มีวันที่พ่อแม่จะถามหนูเลยว่า "สบายดีไหม" "โอเครึเปล่า" และอื่นๆที่ถามประมาณนี้ เลยน้อยใจค่ะ เมื่อพูดถึงพ่อ อาการหนักพอกันแต่ถึงขั้นเคยทําร้ายร่างกายจนตัวเขียว เพราะ แค่เรื่องปัญญาอ่อน เพราะ พ่อแกล้งเปลี่ยนช่องทีวีตอน ป.3 พอคุยกับพ่อไม่รู้เรื่องก็โดนเอาไม้แขวนเหล็กทุบตีไม่หยุดประมาณไม่ถึงชั่วโมง ยายก็พยายามห้ามพ่อให้หยุดแต่ก็ไม่หยุด แต่ตอนนี้ยายแกเริ่มติดผู้ชายแล้วแถมอยู่ต่างจังหวัด ส่วนคนอื่นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร จนตอนนี้รู้สึกไม่เหลือใครที่เข้าใจให้กอดกับระบายความในใจเลย
รู้สึกเหมือนโดนพ่อแม่กดให้ลูกตัวเองดูดีสมบูรณ์แบบโดยใช้วิธีแบบมักง่าย คือ การดูด่า ขู่ หรือ ทำร้ายร่างกาย
เคยมีเพื่อนตอนประถมทักว่าเหมือนหุ่นยนต์ เพราะว่า หน้านิ่ง เคลื่อนที่ไม่เป็นธรรมชาติ ตอนนั้นหนูก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเป็นเรื่องปกติ แต่พอทักบ่อยขึ้นจนเก็บไปคิดเชื่อมโยงไปถึงที่บ้าน แม่นี้พูดเหมือนเชือดสัตว์ในใจหนู อธิบายก็โดนหาว่าเถียง หรือ ย้อนศร คือหนูจะต้องพูดยังไง
จนเก็บไปเป็นปมด้อยค่ะ หนูเริ่มเกิดความคิดที่ว่า ที่แม่เลี้ยงดูมาก็เพราะอยากให้เลี้ยงตัวเองตอนแก่
ถ้าโตไปมีลูก หนูคงจะไม่เอานิสัยแย่ๆแบบพ่อแม่มาทําแบบเดียวกันใส่ลูกหรอกค่ะ
ตอนนั้นพิมพ์ไปร้องไห้ไปค่ะ จนหายเสียใจแต่อย่างไรก็ตามหนูคิดว่ามันจะมาอีกแน่ๆใน2-3วันนี้😭🙏💔
ที่หนูมาระบายเพราะว่าอยากได้คําแนะนํากับแนวทางแก้ปัญหาเอ่ไว้รับมือกับพ่อแม่แบบนี้ค่ะ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้เล่า ถ้าสงสัยว่าคืออะไรเดี๋ยวหนูจะตอบให้นะคะ
ระบายปัญหาครอบครัวค่ะ
แต่ยังมีปัญหาครอบครัวของหนูที่กลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อการเรียนและการเข้าสังคมมัธยมค่ะ
หนูจะบอกใน"มุมมอง"ของหนูนะคะ
ปัญหาแม่พี่น้องค่ะ รู้สึกอคติกับพ่อแม่ เริ่มไม่รักแล้ว แต่อาการนี้มักจะมาช่วงหลังจากที่โดนพ่อแม่ทําร้ายในด้านต่างๆ เริ่มมองพวกเขาในด้านลบๆ ไม่เอาแล้วเรื่องพาไปเที่ยว เรื่องพาสมัครสอบเข้าโรงเรียนดัง แต่อาการนี้เริ่มมาบ่อยจนเป็นทุกๆสัปดาห์
เริ่มจากพ่อแม่อาการหนักสุด
แม่นางเป็นคนขี้บ่นด่าเก่งกับคนในบ้านจนบางทีก็ทะเลาะกับพ่อค่ะ นางชอบขู่ว่าจะตีหรือทําร้ายร่างกาย แต่ส่วนใหญ่มักจะใช้คำพูดทําร้ายจิตใจหนูกับน้องสาวค่ะ ซึ่งหนูมักจะร้องไห้ทุกครั้งแต่เก็บไปร้องคนเดียวซึ่ง ถ้าเห็นก็จะโดนถามว่า "ร้องไห้ทำไม,โตแล้ว" คือแบบไม่มีคําอื่นจริงๆหรอวะ มันดูน่าเกลียด เพราะ ไม่มีวันที่พ่อแม่จะถามหนูเลยว่า "สบายดีไหม" "โอเครึเปล่า" และอื่นๆที่ถามประมาณนี้ เลยน้อยใจค่ะ เมื่อพูดถึงพ่อ อาการหนักพอกันแต่ถึงขั้นเคยทําร้ายร่างกายจนตัวเขียว เพราะ แค่เรื่องปัญญาอ่อน เพราะ พ่อแกล้งเปลี่ยนช่องทีวีตอน ป.3 พอคุยกับพ่อไม่รู้เรื่องก็โดนเอาไม้แขวนเหล็กทุบตีไม่หยุดประมาณไม่ถึงชั่วโมง ยายก็พยายามห้ามพ่อให้หยุดแต่ก็ไม่หยุด แต่ตอนนี้ยายแกเริ่มติดผู้ชายแล้วแถมอยู่ต่างจังหวัด ส่วนคนอื่นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร จนตอนนี้รู้สึกไม่เหลือใครที่เข้าใจให้กอดกับระบายความในใจเลย
รู้สึกเหมือนโดนพ่อแม่กดให้ลูกตัวเองดูดีสมบูรณ์แบบโดยใช้วิธีแบบมักง่าย คือ การดูด่า ขู่ หรือ ทำร้ายร่างกาย
เคยมีเพื่อนตอนประถมทักว่าเหมือนหุ่นยนต์ เพราะว่า หน้านิ่ง เคลื่อนที่ไม่เป็นธรรมชาติ ตอนนั้นหนูก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเป็นเรื่องปกติ แต่พอทักบ่อยขึ้นจนเก็บไปคิดเชื่อมโยงไปถึงที่บ้าน แม่นี้พูดเหมือนเชือดสัตว์ในใจหนู อธิบายก็โดนหาว่าเถียง หรือ ย้อนศร คือหนูจะต้องพูดยังไง
จนเก็บไปเป็นปมด้อยค่ะ หนูเริ่มเกิดความคิดที่ว่า ที่แม่เลี้ยงดูมาก็เพราะอยากให้เลี้ยงตัวเองตอนแก่
ถ้าโตไปมีลูก หนูคงจะไม่เอานิสัยแย่ๆแบบพ่อแม่มาทําแบบเดียวกันใส่ลูกหรอกค่ะ
ตอนนั้นพิมพ์ไปร้องไห้ไปค่ะ จนหายเสียใจแต่อย่างไรก็ตามหนูคิดว่ามันจะมาอีกแน่ๆใน2-3วันนี้😭🙏💔
ที่หนูมาระบายเพราะว่าอยากได้คําแนะนํากับแนวทางแก้ปัญหาเอ่ไว้รับมือกับพ่อแม่แบบนี้ค่ะ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้เล่า ถ้าสงสัยว่าคืออะไรเดี๋ยวหนูจะตอบให้นะคะ