หนูกับเเฟนคบกันมา2ปีแล้วหนู ตั้งท้องน้องมาแบบไม่ตั้งใจแต่ก็ตัดสินใจที่จะดูแลเค้าเเละเลี้ยงดูตอนนั้นท้องได้3เดือน
แฟนถามขอเอาญาติ ผ ญ มาอยู่3-4วันได้มั้ย เค้าหาห้องได้จะย้ายออกด้วยความที่เออห้องเร่ก้มีห้แงนอนตั้ง2ห้องแปปเดียวเองก็ให้อยู่
ไม่ได้คิดอะไร จนแบบเราท้องด้วยทำงานด้วยเหนื่อยมากแล้ว ผ ญ คนนั้นไม่ทำงานบ้านอะไรเลย กวาดบ้านเอยไรเอยก้ม่แม้กระทั้งให้อาหารแมวเราหน่อยก็ไม่ทำ จนเราก็มัวทำแต่งานไม่ได้สนใจจนวันนึงเริ่มเอ๊ะ ทำไมเราเหนื่อยขนาดนี้ว้ะเนี่ย งานบ้านเอยขัดห้องน้ำเช็ดถูบ้านคือต้องทำเองหมด เหนื่อยกว่าอยูกับแฟน2คนอีก จนรูสึกอึดอัดใจ. ผ่านไป10วัน+ผ ญ ก็ยังไม่ไป แฟนก็ขออีก ผ ญ ขออยู่เดือนนึงยังฟาห้องไม่ได้เรา ก็ผ ญ ด้วยกันก็ok สงสารเค้า แต่ประเด็นคือเขาไม่ช่วยทำงานบ้าน หรือห้องน้ำเขาก็ไม่ขัดเลยอยู่ไปวันๆ อยู่แต่ในห้อง ละเรามีทุกอย่างตู้เย็นเครื่องซักผ้า ที่เก็บหอมรอมริบสร้างกันมา
เขาก็ใช้ อื้อเค้าม่มีตังเราอย่าใจแคบหน่อยเลย แต่เราอุส่าห์สร้างมากับแฟน2คนอ่ะเข้าใจมั้ยเราไม่อยากให้ใช้เพราะเราโกรธที่ไม่ช่วยทำงานบ้าน
เราตัดสินใจบอกแฟนว่าเราไม่ok นี่ก็ด่าเรากลับมา อย่างี่เง่าทำตัวมีปัญหาหน่อยเลย จะอะไรกันนักกันหนาของแค่นั้นให้เขาใช้เถอะงานบ้านพี่ทำเองก็ได้ ไม่ต้องบ่นได้มั้ย เเล้วเราท้องเรานอยเราเสียใจจนขับรถไปร้องไห้ไป แล้วเลิกงานเราก็ไม่คุยกันจนทะเลาะกันเพราปกติเราจะทำกับข้านตลอดแต่วันนั้นเราไม่ทำเรานอยเรากินเเค่นมละคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยหาไรกิน คนท้องอะเนาะอารม์ร้อยแปดร้องไห้ จนเราอยากกลับบ้าน แต่หน้าที่การงานอีก อดทน ผ่านคืนนี้ไปไม่มีอะไรร้ายหรอก ผ ญ คนนั้นเห็นเราทะเลาะกับแฟนก้ออกไปข้างนอกซื้อของกินมาให้แฟนเรากิน เราก็เหนื่อยแล้วพยามนอน เราไปนอนโซฟาเขานอนในห้องในใจเจ็บมากๆ แต่แม่เขาก็มาคุยกับเราให้ใจเย็นปรับความเข้าใจกัน เราก็ยอมไปเพราะไม่เคยทะเลาะกัน เเต่ แล้วตั้งแต่วันนั้นจนตอนนี้เราเริ่มหมดรักแฟนเเล้วแต่ก็อดทนหาวิธีที่จะไปจากเขา แต่สงสารลูกอีก อยากพาตัวเองหนีไปไกลๆแต่จะคลอดเเล้วให้ทายว่าตอนนี้9เดือนเเล้ว ผ ญ คนนั้นไปยัง คำตอบคือยัง แฟนบอกเข่ก้ให้ค่าห้องทุกเดือนเดือน2500 ตอนนี้ชีวิตก็เริ่มปลงแล้วกำลังจะหาวิธีไปจากที่นี่อยู่เหมือนกันให้มันอยู่กับญาติมันอะเเหละ ที่ทำให้เราจะไปประเด็นคืออดทนมาขนาดนี้แล้วทำไม ยังจะไป เราซื้อแก้วน้ำให้เค้าเป็นของขวัญวันเกิดเค้าแต่เค้าให้ผ ญ คนนั้น โดยบอกว่า แก้วเยอะเเยะจะคิดมากทำไม มันใหญ่ไปให้น้องพี่ใช้เถอะมันไม่มีเเก้ว เราก็นยืนร้องไห้ ทบทวนหาทางออก จนในใจจะเป็นไฟแล้ว เขาบอกพี่รู้หนูคิดไร แต่น้องพี่ไม่มีแก้วใช้ เราก็อืมพยามคิดว่าก้แค่ให้แก้วใจเย็นๆ แต่พอนอนคิด ถ้าคลอดมา จะไปจากเขาจริงๆโดยไม่เสียดายอะไรเลยแต่สงสารลูก มีวิธีไหนที่จะหาทางออกจากวงจรนี้ได้บ้างมั่ยคะ เหนื่อยมาก
แฟนพาญาติมาอยู่ห้อง
แฟนถามขอเอาญาติ ผ ญ มาอยู่3-4วันได้มั้ย เค้าหาห้องได้จะย้ายออกด้วยความที่เออห้องเร่ก้มีห้แงนอนตั้ง2ห้องแปปเดียวเองก็ให้อยู่
ไม่ได้คิดอะไร จนแบบเราท้องด้วยทำงานด้วยเหนื่อยมากแล้ว ผ ญ คนนั้นไม่ทำงานบ้านอะไรเลย กวาดบ้านเอยไรเอยก้ม่แม้กระทั้งให้อาหารแมวเราหน่อยก็ไม่ทำ จนเราก็มัวทำแต่งานไม่ได้สนใจจนวันนึงเริ่มเอ๊ะ ทำไมเราเหนื่อยขนาดนี้ว้ะเนี่ย งานบ้านเอยขัดห้องน้ำเช็ดถูบ้านคือต้องทำเองหมด เหนื่อยกว่าอยูกับแฟน2คนอีก จนรูสึกอึดอัดใจ. ผ่านไป10วัน+ผ ญ ก็ยังไม่ไป แฟนก็ขออีก ผ ญ ขออยู่เดือนนึงยังฟาห้องไม่ได้เรา ก็ผ ญ ด้วยกันก็ok สงสารเค้า แต่ประเด็นคือเขาไม่ช่วยทำงานบ้าน หรือห้องน้ำเขาก็ไม่ขัดเลยอยู่ไปวันๆ อยู่แต่ในห้อง ละเรามีทุกอย่างตู้เย็นเครื่องซักผ้า ที่เก็บหอมรอมริบสร้างกันมา
เขาก็ใช้ อื้อเค้าม่มีตังเราอย่าใจแคบหน่อยเลย แต่เราอุส่าห์สร้างมากับแฟน2คนอ่ะเข้าใจมั้ยเราไม่อยากให้ใช้เพราะเราโกรธที่ไม่ช่วยทำงานบ้าน
เราตัดสินใจบอกแฟนว่าเราไม่ok นี่ก็ด่าเรากลับมา อย่างี่เง่าทำตัวมีปัญหาหน่อยเลย จะอะไรกันนักกันหนาของแค่นั้นให้เขาใช้เถอะงานบ้านพี่ทำเองก็ได้ ไม่ต้องบ่นได้มั้ย เเล้วเราท้องเรานอยเราเสียใจจนขับรถไปร้องไห้ไป แล้วเลิกงานเราก็ไม่คุยกันจนทะเลาะกันเพราปกติเราจะทำกับข้านตลอดแต่วันนั้นเราไม่ทำเรานอยเรากินเเค่นมละคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยหาไรกิน คนท้องอะเนาะอารม์ร้อยแปดร้องไห้ จนเราอยากกลับบ้าน แต่หน้าที่การงานอีก อดทน ผ่านคืนนี้ไปไม่มีอะไรร้ายหรอก ผ ญ คนนั้นเห็นเราทะเลาะกับแฟนก้ออกไปข้างนอกซื้อของกินมาให้แฟนเรากิน เราก็เหนื่อยแล้วพยามนอน เราไปนอนโซฟาเขานอนในห้องในใจเจ็บมากๆ แต่แม่เขาก็มาคุยกับเราให้ใจเย็นปรับความเข้าใจกัน เราก็ยอมไปเพราะไม่เคยทะเลาะกัน เเต่ แล้วตั้งแต่วันนั้นจนตอนนี้เราเริ่มหมดรักแฟนเเล้วแต่ก็อดทนหาวิธีที่จะไปจากเขา แต่สงสารลูกอีก อยากพาตัวเองหนีไปไกลๆแต่จะคลอดเเล้วให้ทายว่าตอนนี้9เดือนเเล้ว ผ ญ คนนั้นไปยัง คำตอบคือยัง แฟนบอกเข่ก้ให้ค่าห้องทุกเดือนเดือน2500 ตอนนี้ชีวิตก็เริ่มปลงแล้วกำลังจะหาวิธีไปจากที่นี่อยู่เหมือนกันให้มันอยู่กับญาติมันอะเเหละ ที่ทำให้เราจะไปประเด็นคืออดทนมาขนาดนี้แล้วทำไม ยังจะไป เราซื้อแก้วน้ำให้เค้าเป็นของขวัญวันเกิดเค้าแต่เค้าให้ผ ญ คนนั้น โดยบอกว่า แก้วเยอะเเยะจะคิดมากทำไม มันใหญ่ไปให้น้องพี่ใช้เถอะมันไม่มีเเก้ว เราก็นยืนร้องไห้ ทบทวนหาทางออก จนในใจจะเป็นไฟแล้ว เขาบอกพี่รู้หนูคิดไร แต่น้องพี่ไม่มีแก้วใช้ เราก็อืมพยามคิดว่าก้แค่ให้แก้วใจเย็นๆ แต่พอนอนคิด ถ้าคลอดมา จะไปจากเขาจริงๆโดยไม่เสียดายอะไรเลยแต่สงสารลูก มีวิธีไหนที่จะหาทางออกจากวงจรนี้ได้บ้างมั่ยคะ เหนื่อยมาก