"โอ๊ยยยย แกรรร! ใครบอกว่าเทรดหุ้นอเมริกาแล้วจะรวยเป็นเศรษฐีข้ามคืน ฉันขอเถียง! เพราะตอนนี้สิ่งที่ได้แน่ๆ คือขอบตาดำเป็นหมีแพนด้า และอาการ 'อ่อม' ขั้นสุดจนตื่นเที่ยง!"
นี่คือเสียงบ่นของดิฉันเองค่ะ! เมื่อคืนมัวแต่ลุ้นกราฟแท่งเทียนสีเขียวๆ แดงๆ สรุปคือพอร์ตไม่ค่อยขยับ แต่สติปัญญาฉันเนี่ยขยับหนีเตียงไปไกลมาก ตื่นมาอีกทีแดดแยงตาจนเกือบจะบ่าย วันหยุดพักผ่อนที่แพลนไว้ว่าจะตื่นมาจิบกาแฟสวยๆ ฟีลลูกคุณหนู เป็นอันพับเก็บไปเลยจ้า ขำแห้งงงงง!
แต่ก็นะ... พอตื่นสาย สมองมันก็เริ่มโล่งๆ ระหว่างที่กำลังนั่งจิบกาแฟ (ที่ชงตอนบ่ายโมง) แล้วหยิบสมุดแพลนเนอร์ขึ้นมาจดนู่นจดนี่ ฉันก็เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่า
"เอ๊ะ! ยุคนี้ยังมีคนเขียนเล่าเรื่องราวของตัวเองในแต่ละวัน (Daily) อยู่ป่ะ?" วันนี้เลยอยากจะชวนเพื่อนๆ ในพันทิปมาเม้าท์มอยกันหน่อยค่ะ ว่าการเขียนเล่าเรื่องของคุณเป็นแบบไหน เพราะรู้ไหมว่า... ตัวหนังสือที่คุณเขียน มันฟ้องนิสัยของคุณได้แบบเป๊ะเว่อร์!
1. ยุคดิจิทัลแบบนี้ ใครเขายังเขียน "ไดอารี่" กันอยู่อีก?
สารภาพมาเถอะว่า หลายคนพอได้ยินคำว่า
"เขียนไดอารี่" จะนึกถึงสมุดปกแข็งสีชมพูมีแม่กุญแจล็อกเล็กๆ สมัยประถมใช่ไหมล่ะ? (ใครทันแปลว่าเราคือเพื่อนรุ่นเดียวกันนะ อุ๊บส์!)
แต่เดี๋ยวก่อน! การเขียน Daily ในยุคนี้ มันอัปเกรดไปไกลแล้วแก มันไม่จำเป็นต้องเขียนลงกระดาษเสมอไป บางคนพิมพ์ลง Notes ในมือถือ, สร้างแอคเคานต์หลุมใน X (Twitter) ไว้บ่นคนเดียว, สตอรี่ไอจี (Close Friends), หรือแม้แต่ตั้งเตตัส Facebook แบบ Only Me
ทำไมเราถึงยังต้องเขียน?
เพื่อดีท็อกซ์สมอง: วันๆ นึงเรารับข้อมูลเยอะมาก ทั้งเรื่องงาน เรื่องเพื่อน เรื่องชาวบ้าน (อันนี้สำคัญสุด หยอกๆ 🤣) การได้เขียนมันเหมือนการเอาขยะออกจากหัว
เพื่อบันทึกความทรงจำ: บางทีเราก็ลืมไปแล้วว่าเดือนที่แล้วเรามีความสุขกับเรื่องเล็กๆ อะไรบ้าง
เพื่อทบทวนตัวเอง: ตอนเขียนเราจะได้เห็นความงี่เง่า หรือความเก่งกาจของตัวเองชัดขึ้น
2. เช็กด่วน! สไตล์การเขียนของคุณคือสายไหน? (บ่งบอกตัวตนขั้นสุด)
เอาล่ะ มาถึงไฮไลต์ของวันนี้ ลองมาเช็กกันดูว่า เวลาคุณเขียนเล่าเรื่องชีวิตประจำวัน (ไม่ว่าจะลงสมุดหรือลงโซเชียล) คุณเป็นสายไหน แล้วมันแอบบอกความลับอะไรในตัวคุณ!
📝 สายที่ 1: สาย To-Do List (นักรายงานข่าว)
ลักษณะการเขียน: "ตื่น 8 โมงเช้า อาบน้ำ กินข้าวไข่เจียว ไปทำงาน รถติดมาก กลับบ้าน นอน"
บ่งบอกตัวตน: คุณเป็นคนมีเหตุผล เป็นระบบระเบียบ (Logic สูงปรี๊ด) ไม่ชอบความเวิ่นเว้อ เป็นคนตรงไปตรงมา แต่ในลึกๆ คุณอาจจะเป็นคนที่ซ่อนความรู้สึกเก่งมาก ไม่ค่อยยอมปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอ ฟีลแบบ "ฉันโอเค ฉันจัดการได้" (แต่บางทีก็แอบเหนื่อยนะแก พักบ้าง!)
🌪️ สายที่ 2: สายระบายอารมณ์ (เดอะแบกแห่งจักรวาล)
ลักษณะการเขียน: "วันนี้อีพี่ที่ทำงานผีเข้ามากก! สั่งงานปุ๊บจะเอาปั๊บ นึกว่าฉันเป็นทศกัณฐ์มีสิบมือหรือไง โกรธจนอยากหยุมหัว แต่ก็ทำได้แค่ยิ้มแล้วบอกว่า ได้ค่ะพี่! 😭😭😭"
บ่งบอกตัวตน: คุณเป็นคนเซนซิทีฟ รับรู้ความรู้สึกไว (Empath) และมักจะเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้เพื่อนๆ แต่ข้อเสียคือคุณชอบแบกความเครียดไว้คนเดียว สมุดบันทึกหรือแอคหลุมเลยเป็น "เซฟโซน" เดียวที่คุณจะได้ตะโกนด่าโลกใบนี้ คุณคือคนที่ต้องการอ้อมกอดอุ่นๆ และหมูกระทะเยียวยาจิตใจที่สุดค่ะ!
🎭 สายที่ 3: สาย Storyteller (ตัวตึงวงการคอมเมดี้)
ลักษณะการเขียน: "เรื่องตลกวันนี้คือ เดินสะดุดตามดหน้าปากซอย แทนที่จะเขิน ฉันดันโพสท่าฟินาเล่ประหนึ่งเดินพรมแดงคานส์ สรุปป้าขายหมูปิ้งปรบมือให้ 1 แมตช์ ได้หมูปิ้งแถมมาไม้นึงด้วย คุ้ม!"
บ่งบอกตัวตน: คุณคือ
"ตัวมัม ตัวมารดา" ของวงการมองโลกในแง่บวก คุณมีทักษะการรับมือกับความบัดซบของชีวิตด้วยเสียงหัวเราะ เป็นคนมีเสน่ห์ ใครอยู่ด้วยก็สบายใจ คุณรู้ว่าชีวิตมันเครียด เลยเลือกที่จะปั่นให้มันเป็นเรื่องตลกซะเลย พลังงานบวกคุณล้นเหลือมาก!
3. แค่ลองเปลี่ยนวิธีเขียน ชีวิตก็เปลี่ยนได้นะแก!
ถ้าใครที่รู้ตัวว่าเป็น "สายระบายอารมณ์" ที่เขียนทีไรก็มีแต่เรื่องเครียด ลองปรับนิดนึงไหม? ดิฉันลองมาแล้ว เวิร์กมาก!
ทริคของดิฉัน: ตอนแรกก็ด่าๆๆๆๆ ลงไปให้จบก่อน (เพื่อความสะใจ) แต่บรรทัดสุดท้าย จะบังคับตัวเองให้เขียนว่า
"แต่เรื่องดีๆ วันนี้คือ..."
แค่เติมประโยคนี้ลงไปนะแก ฟีลลิ่งมันเปลี่ยนเลย จากที่คิ้วขมวดเป็นปม มันจะค่อยๆ คลายลง เพราะเราบังคับให้สมองไปโฟกัสสิ่งดีๆ บ้าง (แม้ว่าสิ่งดีๆ วันนั้นจะมีแค่ การที่ร้านน้ำชงชาเขียวอร่อยถูกใจก็ตาม)
การเขียนเล่าเรื่อง ไม่ว่าจะเขียนแบบไหน มันไม่มีผิดไม่มีถูกหรอกค่ะ มันคือการอนุญาตให้เราได้ทำความรู้จักตัวเองในเวอร์ชันที่ไม่ได้ใส่หน้ากากเข้าสังคม เป็นการกอดตัวเองในวันที่โลกใจร้ายกับเรา (และในวันที่พอร์ตหุ้นอเมริกาแดงเถือกด้วย ขำแห้งอีกรอบ 🥲)
💬 ถึงตาเพื่อนๆ แล้ว! มาเม้าท์กันหน่อย
อ่านจบแล้ว ลองสำรวจตัวเองกันดูนะคะ ว่าปกติแล้วทุกคนมีการจดบันทึก หรือแอบบ่นเรื่องราวในแต่ละวันกันบ้างไหม?
แล้วสไตล์การเขียนของเพื่อนๆ เป็นสายไหนกัน?
สายรายงานข่าว
สายระบายอารมณ์
สายนักเล่าเรื่องตลก หรือว่ามีสายอื่นแปลกๆ กว่านี้อีก?
คอมเมนต์มาแชร์กันหน่อยน้าาา อยากอ่านเรื่องราวของทุกคนเลยค่ะ ใครพอร์ตแดงเหมือนกันก็มาระบายได้นะ ถือซะว่ากระทู้นี้เป็นเซฟโซนของเรา! 👇 รออ่านอยู่นะแกรรร!
เมื่อคืนใครซิ่งหุ้นอเมริกาจนขอบตาดำ ขอมือหน่อย! 🙋♀️ ตื่นสายฟีลตัวมัม เลยมาชวนคุย: สไตล์การเขียนไดอารี่
นี่คือเสียงบ่นของดิฉันเองค่ะ! เมื่อคืนมัวแต่ลุ้นกราฟแท่งเทียนสีเขียวๆ แดงๆ สรุปคือพอร์ตไม่ค่อยขยับ แต่สติปัญญาฉันเนี่ยขยับหนีเตียงไปไกลมาก ตื่นมาอีกทีแดดแยงตาจนเกือบจะบ่าย วันหยุดพักผ่อนที่แพลนไว้ว่าจะตื่นมาจิบกาแฟสวยๆ ฟีลลูกคุณหนู เป็นอันพับเก็บไปเลยจ้า ขำแห้งงงงง!
แต่ก็นะ... พอตื่นสาย สมองมันก็เริ่มโล่งๆ ระหว่างที่กำลังนั่งจิบกาแฟ (ที่ชงตอนบ่ายโมง) แล้วหยิบสมุดแพลนเนอร์ขึ้นมาจดนู่นจดนี่ ฉันก็เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่า "เอ๊ะ! ยุคนี้ยังมีคนเขียนเล่าเรื่องราวของตัวเองในแต่ละวัน (Daily) อยู่ป่ะ?" วันนี้เลยอยากจะชวนเพื่อนๆ ในพันทิปมาเม้าท์มอยกันหน่อยค่ะ ว่าการเขียนเล่าเรื่องของคุณเป็นแบบไหน เพราะรู้ไหมว่า... ตัวหนังสือที่คุณเขียน มันฟ้องนิสัยของคุณได้แบบเป๊ะเว่อร์!
1. ยุคดิจิทัลแบบนี้ ใครเขายังเขียน "ไดอารี่" กันอยู่อีก?
สารภาพมาเถอะว่า หลายคนพอได้ยินคำว่า "เขียนไดอารี่" จะนึกถึงสมุดปกแข็งสีชมพูมีแม่กุญแจล็อกเล็กๆ สมัยประถมใช่ไหมล่ะ? (ใครทันแปลว่าเราคือเพื่อนรุ่นเดียวกันนะ อุ๊บส์!)
แต่เดี๋ยวก่อน! การเขียน Daily ในยุคนี้ มันอัปเกรดไปไกลแล้วแก มันไม่จำเป็นต้องเขียนลงกระดาษเสมอไป บางคนพิมพ์ลง Notes ในมือถือ, สร้างแอคเคานต์หลุมใน X (Twitter) ไว้บ่นคนเดียว, สตอรี่ไอจี (Close Friends), หรือแม้แต่ตั้งเตตัส Facebook แบบ Only Me
ทำไมเราถึงยังต้องเขียน?
เพื่อดีท็อกซ์สมอง: วันๆ นึงเรารับข้อมูลเยอะมาก ทั้งเรื่องงาน เรื่องเพื่อน เรื่องชาวบ้าน (อันนี้สำคัญสุด หยอกๆ 🤣) การได้เขียนมันเหมือนการเอาขยะออกจากหัว
เพื่อบันทึกความทรงจำ: บางทีเราก็ลืมไปแล้วว่าเดือนที่แล้วเรามีความสุขกับเรื่องเล็กๆ อะไรบ้าง
เพื่อทบทวนตัวเอง: ตอนเขียนเราจะได้เห็นความงี่เง่า หรือความเก่งกาจของตัวเองชัดขึ้น
2. เช็กด่วน! สไตล์การเขียนของคุณคือสายไหน? (บ่งบอกตัวตนขั้นสุด)
เอาล่ะ มาถึงไฮไลต์ของวันนี้ ลองมาเช็กกันดูว่า เวลาคุณเขียนเล่าเรื่องชีวิตประจำวัน (ไม่ว่าจะลงสมุดหรือลงโซเชียล) คุณเป็นสายไหน แล้วมันแอบบอกความลับอะไรในตัวคุณ!
📝 สายที่ 1: สาย To-Do List (นักรายงานข่าว)
ลักษณะการเขียน: "ตื่น 8 โมงเช้า อาบน้ำ กินข้าวไข่เจียว ไปทำงาน รถติดมาก กลับบ้าน นอน"
บ่งบอกตัวตน: คุณเป็นคนมีเหตุผล เป็นระบบระเบียบ (Logic สูงปรี๊ด) ไม่ชอบความเวิ่นเว้อ เป็นคนตรงไปตรงมา แต่ในลึกๆ คุณอาจจะเป็นคนที่ซ่อนความรู้สึกเก่งมาก ไม่ค่อยยอมปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอ ฟีลแบบ "ฉันโอเค ฉันจัดการได้" (แต่บางทีก็แอบเหนื่อยนะแก พักบ้าง!)
🌪️ สายที่ 2: สายระบายอารมณ์ (เดอะแบกแห่งจักรวาล)
ลักษณะการเขียน: "วันนี้อีพี่ที่ทำงานผีเข้ามากก! สั่งงานปุ๊บจะเอาปั๊บ นึกว่าฉันเป็นทศกัณฐ์มีสิบมือหรือไง โกรธจนอยากหยุมหัว แต่ก็ทำได้แค่ยิ้มแล้วบอกว่า ได้ค่ะพี่! 😭😭😭"
บ่งบอกตัวตน: คุณเป็นคนเซนซิทีฟ รับรู้ความรู้สึกไว (Empath) และมักจะเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้เพื่อนๆ แต่ข้อเสียคือคุณชอบแบกความเครียดไว้คนเดียว สมุดบันทึกหรือแอคหลุมเลยเป็น "เซฟโซน" เดียวที่คุณจะได้ตะโกนด่าโลกใบนี้ คุณคือคนที่ต้องการอ้อมกอดอุ่นๆ และหมูกระทะเยียวยาจิตใจที่สุดค่ะ!
🎭 สายที่ 3: สาย Storyteller (ตัวตึงวงการคอมเมดี้)
ลักษณะการเขียน: "เรื่องตลกวันนี้คือ เดินสะดุดตามดหน้าปากซอย แทนที่จะเขิน ฉันดันโพสท่าฟินาเล่ประหนึ่งเดินพรมแดงคานส์ สรุปป้าขายหมูปิ้งปรบมือให้ 1 แมตช์ ได้หมูปิ้งแถมมาไม้นึงด้วย คุ้ม!"
บ่งบอกตัวตน: คุณคือ "ตัวมัม ตัวมารดา" ของวงการมองโลกในแง่บวก คุณมีทักษะการรับมือกับความบัดซบของชีวิตด้วยเสียงหัวเราะ เป็นคนมีเสน่ห์ ใครอยู่ด้วยก็สบายใจ คุณรู้ว่าชีวิตมันเครียด เลยเลือกที่จะปั่นให้มันเป็นเรื่องตลกซะเลย พลังงานบวกคุณล้นเหลือมาก!
3. แค่ลองเปลี่ยนวิธีเขียน ชีวิตก็เปลี่ยนได้นะแก!
ถ้าใครที่รู้ตัวว่าเป็น "สายระบายอารมณ์" ที่เขียนทีไรก็มีแต่เรื่องเครียด ลองปรับนิดนึงไหม? ดิฉันลองมาแล้ว เวิร์กมาก!
ทริคของดิฉัน: ตอนแรกก็ด่าๆๆๆๆ ลงไปให้จบก่อน (เพื่อความสะใจ) แต่บรรทัดสุดท้าย จะบังคับตัวเองให้เขียนว่า "แต่เรื่องดีๆ วันนี้คือ..."
แค่เติมประโยคนี้ลงไปนะแก ฟีลลิ่งมันเปลี่ยนเลย จากที่คิ้วขมวดเป็นปม มันจะค่อยๆ คลายลง เพราะเราบังคับให้สมองไปโฟกัสสิ่งดีๆ บ้าง (แม้ว่าสิ่งดีๆ วันนั้นจะมีแค่ การที่ร้านน้ำชงชาเขียวอร่อยถูกใจก็ตาม)
การเขียนเล่าเรื่อง ไม่ว่าจะเขียนแบบไหน มันไม่มีผิดไม่มีถูกหรอกค่ะ มันคือการอนุญาตให้เราได้ทำความรู้จักตัวเองในเวอร์ชันที่ไม่ได้ใส่หน้ากากเข้าสังคม เป็นการกอดตัวเองในวันที่โลกใจร้ายกับเรา (และในวันที่พอร์ตหุ้นอเมริกาแดงเถือกด้วย ขำแห้งอีกรอบ 🥲)
💬 ถึงตาเพื่อนๆ แล้ว! มาเม้าท์กันหน่อย
อ่านจบแล้ว ลองสำรวจตัวเองกันดูนะคะ ว่าปกติแล้วทุกคนมีการจดบันทึก หรือแอบบ่นเรื่องราวในแต่ละวันกันบ้างไหม? แล้วสไตล์การเขียนของเพื่อนๆ เป็นสายไหนกัน?
สายรายงานข่าว
สายระบายอารมณ์
สายนักเล่าเรื่องตลก หรือว่ามีสายอื่นแปลกๆ กว่านี้อีก?
คอมเมนต์มาแชร์กันหน่อยน้าาา อยากอ่านเรื่องราวของทุกคนเลยค่ะ ใครพอร์ตแดงเหมือนกันก็มาระบายได้นะ ถือซะว่ากระทู้นี้เป็นเซฟโซนของเรา! 👇 รออ่านอยู่นะแกรรร!