ดารกาดาดาษกลาดยับยิบ แลพรับพริบยังวาวพราวแสงพร่าง.....บทกวีนี้อยู่ในหนังสือชื่ออะไรคะ

ดารกาดาดาษกลาดยับยิบ แลพรับพริบยังวาวพราวแสงพร่าง.....บทกวีนี้อยู่ในหนังสือชื่ออะไรคะ

จำชื่อหนังสือไม่ได้แต่ดูเหมือนกลอนจะยาวกว่านี้
จำได้ลางๆว่าเคยยืมหนังสือจากห้องสมุดมหาวิทยาลัยมาอ่าน แต่จำชื่อไม่ได้แล้ว

ใครรู้จักรบกวนช่วยบอกด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ