O อ่อนไหว.. ต้อง-ใจประคอง .. O

0 ค่อยค่อยเคลื่อนพลิ้วผ่านพร้อมกาลสมัย
คือเส้นผมพลิ้วไหวอยู่ในวิถี
ขณะความเรียงร้อยแห่งถ้อยวลี
ค่อยค่อยคลี่ปวงศัพท์ออกรับกระบวน
0 เพื่อโลกนี้ตอบรับการขับเคลื่อน
ที่เริ่มขยับ .. ที่เริ่มเขยื้อน .. ของเงื่อนกระสรวล
มีสายตา, รูปพิสุทธิ์ร่วมจุดชนวน
ครั้นองค์ประกอบครบถ้วน .. ก็-ครวญ, คอย
0 งดงามที่โลกสร้างคงอย่างนี้
คงอย่างที่เกินจะนำด้วยคำถ้อย
ก้าวย่างแต่ละย่างยากพรางรอย
เมื่อช่วงห่างเริ่มทะยอยลดน้อยลง
0 สื่อผ่านบนแววเนตรใช่เชษฐภาพ
หากเคลือบฉาบหวานผชุมให้ลุ่มหลง
ราวพร้องเพรียกเรียงวรรคประจักษ์ประจง
ให้สูงส่งเทียมถวิลในจินตนา
0 ครั้นเริ่มการตอบรับด้วยพรับพริ้ม
ทั้งมุมปากแก้มอิ่มก็ปิ่มว่า
คือเวทมนต์ปนเคลือบทุกเหลือบมา
แนบทีท่าแนบจริต .. ก็-ติดตรึง
0 ปราศจากสาระใดจะให้คิด
ด้วยโศภิตเหนี่ยววูบ .. หารูปซึ่ง-
โมฆะกาลแหลกยับอยู่กับระรึง
อุปาทานหวานซึ้ง .. ก็ถึงตัว
0 สูญสิ้นความคาดหวัง-จะยั้งภพ
ชาติครันครบเมื่อแกมด้วยแย้มยั่ว
ฟ้าร้องลั่นหรือภาพแสงปลาบระรัว
ก็ยากแทรกการพันพัวอีกหัวใจ
0 ครั้น .. นันทิถูกปลุกก็ลุกลาม
ด้วยสุดหักสุดห้ามงดงามได้
แต่ละก้าวก็ย่างทวนทิศควรไป
โอบประคองความอ่อนไหวคู่นัยนา !
.
.
.
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=06-03-2026&group=239&gblog=26