**** ดาวล้อมเดือน ****

กลดกะรัต ประภัสสร รอนมืดหม่น อนธกาล ผ่านพ้น สนธิ์สวรรค์ เอมอัปสร สะท้อนทาบ ภาพไพรวัลย์ หฤหรรษ์ ห่อห้อม ล้อมแพรวพราว จันทร์ทรงกลด กฤษดา ฟ้าจำแลง ประกายแปลง วงวาด โอภาสหาว วงเหลือบรุ้ง จรุงจิต พิศสกาว

0 ที่ขอบฟ้าสูงส่ง .. ฤๅจำนงจะอาจคืบเข้าสืบสอย ลิบไกลนั่นดาวเดือน .. ดูเลื่อนลอย เกินจะคล้อยเคลื่อนให้ .. เอื้อม-ไขว่คว้า 0 ที่ขอบฟ้าไกลพู้น .. เหลื่อมจำรูญงามจริงเสียยิ่งกว่า พรับพริ้มคอยแต่งหวัง .. ท

ฉลองปีใหม่กับครอบครัว สไตล์ แคมป์ 🏕️ ปิ้ง ในสวนส่วนตัวที่มีภูเขาโอบล้อม ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงดาวนับล้าน พระจันทร์ส่องแสงนวลคลอเคล้าความอบอุ่น ปิ้งย่างครบชุด ลมหนาวพัดเบา ๆ มีกองไฟข้างกายให้ไ

ศุภมาสผลัดเปลี่ยนเวียนบรรจบ สิ้นพิภพกาลเก่าที่เฝ้าสมัย สุริยาเรืองรองส่องฟ้าไกล เบิกอรุณวันใหม่ให้ร่มเย็น รอยอดีตที่พลาดพลั้งจงวางไว้ เก็บเป็นบทเรียนใจที่มองเห็น หยาดน้ำค้างพรมพรมล่มลำเค็ญ ทุกข์ลำเข็

เหมันต์ลุธุมาอุษาโยคมารุตโบกโลกล้อมห้อมไอหนาวนภดลหม่นรับอับแสงดาวไร้สกาวพราวแพรวแววกลา อัมพุทเคลื่อนเลื่อนโลมโพยมเย้ามฆาเข้าเนาเช่นหลบเร้นหาอนธการนานคืนกลืนเวลาวังเวงแว่วแคล้วคราแรมราตรี เทิ

0 เสียงไก่ขันแว่วฝ่าอุษาสมัย บอกจันทร์ให้งำรอยแล้วถอยหลบ เพื่อเปิดฟ้าแรกวันให้ครันครบ การบรรจบรูปธรรมแสนอำพน 0 ลมหนาวพลิ้วผ่านอยู่แต่ตรู่สาง หมอกก็คลี่ม่านพรางทั่วทางถนน หนาวเนื้อตัว, หนาวในหัวใจคน นั

ยามลมเย็นเร้นผ่านวสันต์ค่ำ ชีวิตช้ำก็คลายไปในยามหม่น บางความหลังยังพัวพันอยู่กับคน บางคำล้นยังค้างอยู่ในสายลม หนทางไกลใช่ไร้เงาของความหวัง ทุกก้าวยังเก็บฝันอันเหมาะสม บางวันเศร้าก็ซ่อนยิ้มไว้พอช้ม ให

ลมพัดแผ่วแทรกผ่านสะท้านไหว เหมือนเสียงใจใครหนึ่งซึ่งเงียบงัน ดวงดาวพราวพรายอยู่ไม่รู้วัน ยังส่องฝันอันลี้ลับประดับฟ้า คืนค่ำคล้ำหม่นบนหนทางยาว ใจคนร้าวเงียบเหงาเฝ้าคอยหา เหมือนแรงคิดติดค้างในกายา ยัง

0 อุษากาลทาบถิ่น .. ยามสิ้นฝน เวียนรอบดับมืดหม่นให้ป่นหาย บทเพ-ลาลมล่อง .. วันผ่องพราย เริ่มพร้อมปลายปีกวิหคที่โบกบิน 0 ทานตะวันช้อยช่อ .. ขึ้นรอแดด ที่จะแวดล้อมสู่ .. ไม่รู้สิ้น หอมเกสรเพรียกผชุมปีกภ