ถึงผู้เจริญสติทุกท่าน เวลาท่านรับประทานอาหาร ท่านกำหนดกันบ้างหรือไม่ครับ

อาจเป็นคำถามที่ไม่ควรถาม
เพราะในฐานะที่พวกเราพวกท่าน ตั้งใจเป็นผู้ไม่ประมาท เป็นนักภาวนา
ย่อมควรที่จะพึงมีสติ รู้รอบในทุกๆ การกระทำ

แต่ที่ถามนั้น เพราะผมเอาประสบการณ์ตัวเองเป็นข้อสงสัย
ให้ทุกคนช่วยตอบ หรือแลกเปลี่ยนให้ผมรู้
เพื่อที่ผมอาจจะเกิดแรงใจที่ดี นำไปปรับปฏิบัติให้ดีขึ้น


เวลาที่ผมรู้ตัวว่ากำลังเคี้ยวอาหาร
อาการที่ตามมาคือสภาวะที่รู้เพียงรสชาดอาหารพอนิดหน่อย
แต่มันไม่มีความรู้สึกว่ามันอร่อยเลย
เหมือนมันเป็นภาวะอะไรเข้าปากมันก็เหมือนกันหมด (ปลงได้ดีเลยล่ะ)
แถมยังเคี้ยวอาหารช้าลงและละเอียดมากขึ้นด้วย (อันนี้เขาว่าดีกับสุขภาพ)

พอเจองี้ ผมก็เลยไม่อยากรู้ตัวตอนกำลังทาน
เพราะอยากเพลินความอร่อยในรสอาหารมากกว่า
เพื่อที่จะได้มีความสุขตอนที่ทานอาหารร่วมกับคนในครอบครัว ร่วมกับคนที่เรารัก
และแสวงหาอาหารอร่อยเลิศ อาหารที่ชอบต่อไป
(เวรกรรมจริงจริ้ง  - -")

แต่เนื่องจากปีนี้ ผมน่าจะเบื่อโลกมากขึ้นกว่าเดิมอีก (สำนวนนะครับ อย่าคิดมาก)
จึงอยากเพิ่มความสุขในทางธรรมแทน
ก็จะตั้งใจภาวนาให้มากขึ้น (แต่ไม่รู้จะก้าวหน้าขึ้นตามด้วยไหม)

เพื่อนๆ ที่เจริญสติตอนรับประทานอาหาร ช่วยแลกเปลี่ยนปัญญา อานิสงค์
ในสิ่งที่พวกท่านทำแล้วดี ทำแล้วชอบ ให้ผมมีกำลังใจเพิ่มพูนหน่อยนะครับ

ขอบคุณครับ