[CR] ผู้หญิงคนเดียว แบกเป้ ลุยเดี่ยว เที่ยวสังขละ

สวัสดีค่ะ
ขออนุญาตยืมใช้ประโยคยอดฮิตหน่อยนะคะ
ว่านี่เป็น “กระทู้แรกของเรา”
หากมีผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วย

นอกจากเป็นกระทู้แรกแล้ว
การไปเที่ยวครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เราไปคนเดียวด้วยล่ะ
ช่วง 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตเรา
บางเรื่องทำเราเซ สับสน และเสียหลักไปพอสมควร
มันถึงเวลาที่ต้องปรับจูนศูนย์ถ่วงตัวเองใหม่
เราเลยตัดสินใจออกเดินทาง
เป็นการเดินทางแบบไม่ได้วางแผน หรือเตรียมตัวอะไรไว้เลย
แล้วสถานที่แรก ที่ผลุดขึ้นมาในหัวตอนนั้น
ก็คือที่นี่แหละค่ะ

“สังขละบุรี”

เราเคยคิดอยากไปที่นี่มานานมากละ
แต่ยังหาโอกาสและเวลาที่ตรงกันกับเพื่อนๆไม่ได้สักที
เราอยากนั่งรถไฟ ชิคๆ คูลๆ ดูวิวข้างทางตามรีวิวยอดฮิต
แต่สุดท้ายวันนั้นเราตื่นสายเลยตัดสินใจเดินทางด้วยรถตู้แทน

เราเริ่มออกสตาร์ทด้วยรถตู้จากศรีราชา-อนุสาวรีย์ฯ
เรื่องรายละเอียดการเดินทาง
ต้องขอบคุณรีวิวนี้เลยค่ะ http://pantip.com/topic/34342679
พี่จขกท.เขียนไว้ได้ละเอียดมากๆ
พอถึงอนุสาวรีย์เราเลือกใช้บริการโดยวินรถตู้ แฮปปี้ เพื่อไป บขส.กาญฯค่ะ

พี่ จขกท.บอกว่า วินนี้ดี ไม่ขับจอดรับระหว่างทาง
ขาไปเป็นเช่นนั้นค่ะ เพราะผู้โดยสารเต็มรถ
แต่ขากลับเรานั่งออกจาก บขส.กาญฯ มีผู้โดยสาร 3 คน
จอดทุกจุดนะคะ !!!
เพราะวินเขาจะมีจุดรับ-ส่ง ตามจังหวัดต่างๆ
เราใช้เวลาในการเดินทางจากอนุสาวรย์ฯถึงบขส.กาญฯ ประมาณสองชั่วโมงครึ่งค่ะ
พอมาถึงบขส.ก็เดินวนๆงงๆ อยู่พักใหญ่
หาวินรถตู้ไปสังขละไม่เจอ เห็นแต่รถทัวร์หวานเย็น
จุดนี้ ที่พักยังไม่มี ถ้านั่งรถทัวร์นี่ถึงมืดแน่ๆ
เอาไงล่ะที่นี้!
พอดีเงยหน้ามาเจอเซเว่น ขอไปตั้งหลักที่เซเว่นก่อนละกัน
หลังจากซื้อขนมของกินจนพอใจแล้ว
สุดท้ายเราก็ตัดสินใจถามหาวินรถตู้ไปสังขละกับน้องแคชเชียร์ที่เซเว่นนั่นล่ะ


วินรถตู้นี้เป็นของบริษัทเอเชียไทรโยคค่ะ น่าจะมีวินเดียวมั้ง เราไม่แน่ใจนะ
เป็นตึกแถว ตั้งอยู่ด้านนอกตัวบขส.ค่ะ
วินนี้เขาค่อนข้างฟิคเรื่องที่นั่งนะคะ พอเรายื่นตั๋วเขาจะชี้ให้นั่งตามเลขที่เลยค่ะ
วิวสองข้างทาง มีป่าไม้และทิวเขาสลับกันไปมาอย่างสวยงามค่ะ
แต่เราถ่ายมาไม่ได้เลย รูปสั่นสะเทือนหมด
เลยเผลองีบไป...

ตื่นมาอีกที เห็นดวงอาทิตย์กำลังลับขอบสันเขาอยู่ลิบๆ
สองข้างทางก็เริ่มมืดแล้ว
จุดนั้น “ความกลัว” เริ่มเข้าครอบงำ
เพื่อนๆส่งไลน์มาถามหาว่าเราอยู่ไหน? ทำไมไม่กลับห้อง?
ยิ่งคุยกับเพื่อนก็ยิ่งนอยด์ ฉันมาทำอะไรที่นี่วะเนี่ย?
ที่พักก็ยังไม่มี คนรู้จักก็ไม่มี แล้วจะไปที่ไหนยังไงคนเดียว!
ระหว่างกำลังสับสนกับตัวเองอยู่นั้น รถตู้ก็หยุด

18.40 น.
ถึงแล้วค่ะ “สังขละบุรี”
เราใช้เวลาเดินทางจากบขส.กาญ ถึงสังขละ สี่ชั่วโมง
พอลงจากรถตู้ก็เดินงงๆ เหมือนเดิม
ทำไมในรีวิวเขาบอกมีวินมอไซค์เยอะแยะไง
นี่ทำไมไม่ใครเลย มืดก็มืด ฮืออออ....
เราเลยตัดสินใจเดินไปตามแสงสว่างในชุมชนข้างหน้าค่ะ
และทันใดนั้น
พี่เทพบุตรเสื้อกั๊กก็ขับผ่านมา ดีใจ!
โบกสิคะรออะไร ไป “Oh-Dee Hostel ค่ะ”
วันที่เราไปตรงกับวันอาทิตย์ ที่พักส่วนใหญ่โดยเฉพาะที่อยู่ใกล้ๆสะพานมอญเต็มหมด
แต่ที่ Oh-dee ไม่ติดสะพานนะ อยู่ในแหล่งชุมชน
ใกล้ตลาด ใกล้วินรถตู้ ใกล้เซเว่น สะดวกสบายสำหรับการกินอยู่ค่ะ
เราอ่านรีวิวพันทิพย์แล้วชอบ พอเข้าไปดูในเพจของที่นี่เห็นว่ายังว่างอยู่พอดี
สอบถามเขาให้วอร์คอินเข้ามาได้เลย แต่เย็นจนป่านนี้แล้วยังมีเหลือให้เราสักเตียงไหมน้อออ

ถึงแล้วค่ะ




ที่พักที่นี่มีให้เลือกสองแบบค่ะ
แบบห้องเตียงเดี่ยวพักได้สองคน และแบบดอมเป็นเตียงสองชั้นพักได้ห้องละสี่คน
ที่นี่เป็น Hostel นะคะ ห้องน้ำและห้องอาบน้ำรวม
อาจไม่เหมาะกับคนที่ชอบความเป็นส่วนตัวเท่าไหร่
แต่สำหรับเรา เราตั้งใจมาหาเพื่อนแชร์ที่เที่ยวอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเราเลยเลือกพักแบบดอมค่ะ
แต่พี่เจ้าของใจดีมากค่ะ แขกที่เข้าพักดอมส่วนใหญ่มาเป็นคู่ชายหญิง
กลัวเราจะอึดอัดและไม่สะดวกเวลาแต่งตัว
เลยจัดให้อยู่ห้องนึงคนเดียวเลย หืมมมมม....
แล้วหนูจะไปเที่ยวกับใครยังไง?
พอดีที่พี่เจ้าของโฮสเทล แกถามเราเรื่องแพลนเที่ยวสังขละ
เราเลยเล่าให้แกฟังว่าจะค้างแค่คืนเดียว พรุ่งนี้เช้าตื่นใส่บาตร แวะถ่ายรูปสะพานมอญ
สายๆไปวัดจมน้ำ และเจดีย์พุทธคยา บ่ายๆก็คงกลับละ
แต่พี่แกบอกว่าถ้ามาสังขละ มีเวลาแค่วันเดียว ไม่คุ้มหรอก คุณพลาดละ!
แกบอกว่าพรุ่งนี้แกมีทริปไปพม่านะ ถ้าสนใจจะมาแชร์ด้วยก็ได้

หลังจากเอาของขึ้นไปเก็บที่ห้องเสร็จ ก็ลองเดินออกมาสำรวจรอบๆที่พัก
เจอตลาดค่ะ เห็นว่าปกติช่วงเสาร์-อาทิตย์ จะกลายเป็นถนนคนเดินเลยนะคะ
มีการแสดงจากเด็กๆในชุมชน มีร้องเพลงด้วย
แต่วันที่เราไปไม่มีการแสดงค่ะ เลยเดินๆหาของกิน
ก็มาเจ๊อะกับของขึ้นชื่อเมืองสังขละค่ะ

แท๊น แท่นนนนนนน....




“หมูจุ่มพม่า” นั่นเอง
มาที่นี่ถ้าไม่ลองก็คงมาไม่ถึงสินะ
หมูจุ่มนี่ลักษณะคล้ายๆ หมูต้มพะโล้บ้านเราล่ะค่ะ
เขาจะเอาหมูไปต้มจนสุกจนเข้าเนื้อ แล้วเอามาหั่นเสียบๆไม้
ไม้นึงก็มีหมูหนึ่งชิ้น ขายไม้ละ 1 บาท
ใครกินแล้วชอบส่วนไหน ก็สั่งแม่ค้าได้เลย เขาจะหั่นแล้วเสียบไม้ลงในหม้อให้
กินคู่กับน้ำจิ้มขอบอกว่าอร่อยมากกกกกก
เรากะว่าจะลองชิมค่ะ แต่เพลินมากขอบอก หยิบไปหยิบมา ปาเข้าไป 30 ไม้ ผ่างงงง!


หลังจากอิ่มหมูจุ่ม เดินออกจากตลาดนิดเดียวก็ถึงเซเว่นค่ะ
ซื้อขนม ของใช้ แล้วเดินกลับที่พักได้เลยค่ะ สะดวกดี
หลังจากทบทวนเรื่องการเดินทาง และค่าใช้จ่ายในการเที่ยวที่สังขละแบบตัวคนเดียวแล้ว
เราก็ตัดสินใจเดินไปบอกพี่เจ้าของโฮสเทลว่า เราสนใจร่วมแจมทริปกับพี่เขา
เป็นทริป 3 วัน 2 คืน เที่ยวฝั่งพม่า และ ฝั่งไทยค่ะ

---

เช้าวันแรก
วันนี้ไปฝั่งพม่าค่ะ พี่เขานัดตีห้าครึ่ง
เพื่อนร่วมทริปทั้งหมด 8 คนรวมเราค่ะ
มื้อเช้าที่นี่เป็น ขนมปังปิ้ง กับเครื่องดื่มชงสดค่ะ
เราจัดขนมปังไปสี่ชิ้นกับโอวัลตินอุ่นๆ 1 แก้ว
อิ่มแล้วก็ออกเดินทางได้...
ด้วยความที่ไม่ได้เตรียมตัวมา ไม่รู้เลยว่าที่สังขละอากาศตอนเช้าจะเย็นขนาดนี้
19 องศา แถมหมอกลงจัดมาก เสื้อแขนยาวอุ่นๆก็ไม่ได้เอามา
เรานั่งกระบะหลัง ลมพัดตึ้ง....งงง
ไม่มีกระจิดกระใจเก็บภาพระหว่างทางเลย ได้แต่นั่งกอดอก สั่นหงิกๆตลอดทาง




ภาพที่เที่ยวทั้งหมดของครึ่งเช้าวันนี้ที่ฝั่งพม่าค่ะ
พระธาตุอินทร์แขวนจำลอง, วัดหลวงตาหวาน, วัดเจดีย์ทอง,วัดเสาร้อยต้น
เดินตลาดรับประทานอาหารพื้นเมืองพม่า,และแวะซื้อของฝากที่Duty free
วันนี้มีโอกาสได้พูดคุย กับพี่ๆน้องๆ ที่ร่วมทริปกันบ้าง
ผลัดกันถ่ายรูปเล็กน้อย ก่อนจะแยกกันไปอาบน้ำ พักผ่อนตามอัธยาศัย

ช่วงบ่าย
ไปวัดหลวงพ่ออุตตมะ และเจดีย์พุทธคยา และแวะจุดชมวิวของเทศบาลค่ะ
แดดร้อนใช้ได้เลย แต่อากาศไม่อบอ้าวนะคะ
ช่วงบ่ายนี่เราเจอเพื่อนอีกกลุ่มนึงที่พึ่งมาถึงค่ะ
คุยกันไปมาเลยรู้ว่าทำงานสายวิชาชีพเดียวกัน
ตอนนี้ความกลัวตอนแรกเลยหายไปหมดละค่ะ




ช่วงเย็น
เราแยกไปลงเรือเที่ยววัดจมน้ำกับเพื่อนๆอีกกลุ่มนึงที่มาใหม่ค่ะ
ขนาดเป็นวันจันทร์นะคะ แต่ที่นี่คนเยอะพอสมควรเลยทีเดียว
แอบปิ๊ง หนุ่มน้อย ขาวตี๋ ใส่แว่น ที่วัดเก่าด้วย
เสียดายไม่กล้าถ่ายรูปน้องมา มัวแต่เขิลอยู่ 555+
แต่แค่ได้แอบมอง ป้าก็กระชุ่มกระชวยหัวใจละ
น้องมากับกลุ่มเพื่อนๆ วัยละอ่อนค่ะ ป้าล่ะอยากเกิดช้ากว่านี้สัก 10 ปีจริงๆ ฮ่าาาาา
ลงจากเรือก็แวะไปเดินตลาดฝั่งมอญและถ่ายรูปสะพานมอญช่วงพระอาทิตย์กำลังตกค่ะ
แสงอาทิตย์อ่อนก่อนลับขอบฟ้า หมอกบางๆ อากาศเย็นกำลังดี
บอกเลยว่าสวยมาก ขลังมาก ปลื้มปริ่ม นี่ล่ะที่ฉันอยากมาให้เห็นกับตา
เรากับเพื่อนร่วมทริปสี่คนเดินจากสสะพานมอญกลับที่พักค่ะ
น่าจะสักสองกิโลได้ แต่ไม่เหนื่อยนะคะ อากาศดี เดินไปคุยไป

แวะตลาดหาของกิน เพื่อนที่มาใหม่ยังไม่เคยลองหมูจุ่ม
เลยพากันนั่งกิน สรุปวันนี้เราก็จัดไปอีก 30 ไม้อีกแล้วครับท่าน
หลังจากกินอิ่มเลยซื้อขนมและเครื่องดื่มกรุบกริบไปสังสรรค์กันต่อที่โฮสเทล
พอมาถึงก็เจอพี่ๆน้องๆ อีกกลุ่มนึงนั่งอยู่ เลยมารวมโต๊ะกัน คุยกันสนุกสนาน
ทำให้การมาเที่ยวคนเดียวของเราไม่เหงาเลย เจอเพื่อนร่วมทริปดี
เป็นประสบการณ์เที่ยวคนเดียวครั้งแรกที่ดีมากเลยล่ะ
พวกเรานั่งคุยกันจนโฮสเทลปิด
ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน เพราะพรุ่งนี้มีใส่บาตรเช้าตอนหกโมง

---

เช้าวันที่สอง
หกโมงเช้าเราก็ลงมากินขนมปังปิ้งรอเหมือนเดิม
วันนี้เซเลป เมืองสังขละมารับไปใส่บาตรค่ะ พี่เย็นนั่นเอง
ใส่บาตรฝั่งไทยพระสามรูป ส่วนฝั่งมอญนี่น่าจะมาบิณฑบาตกันทั้งวัดค่ะ
พี่เย็นเตรียมชุดสาวมอญให้เปลี่ยนก่อนใส่บาตรด้วยค่ะ ฟรุ้งฟริ้งกันทีเดียวเชียว
หลังจากใส่บาตรอิ่มบุญกันเรียบร้อย
เราก็แยกย้ายกันไปถ่ายรูป บ้างก็เดินกลับฝั่งไทย แต่เรากับเพื่อนๆอีกกลุ่มนึง
เดินไปหาของกินฝั่งมอญ
อยากลองขนมจีนหยวกกล้วย แบบต้นตำรับ ชามละ 10 บาท

หลังจากอิ่มขนมจีนเราก็เดินแวะดูของฝาก และเดินกลับที่พักค่ะ
กลับมารวมตัวกันแลกไลน์ตั้งกลุ่มส่งรูปกันก่อนที่ทุกคนจะแยกย้าย
พี่บางคนเปลี่ยนที่พัก ไปเที่ยวต่อในตัวเมืองกาญฯ
น้องบางคนรีบกลับมาอาบน้ำเพราะต้องนั่งรถไฟกลับบ้าน
บางคนที่พึ่งมาถึงเมื่อวานก็พักผ่อนตามอัธยาศัย เพื่อรอไปเล่นน้ำที่ชองกาเลียต่อ
ส่วนเรานั่งกินขนมอยู่พักใหญ่ ก่อนจะขึ้นไปเก็บของกลับบ้านเช่นกัน
ขากลับเราอยากนั่งรถไฟกลับมากกก แต่กลัวกลับมาขึ้นเวรดึกไม่ทันเลยตัดใจนั่งรถตู้กลับเช่นเดิม
รูปภาพในรีวิวอาจจะน้อยหน่อยนะคะ เรามีแค่ I-phone เครื่องเดียว
แถมแบตก็เสื่อมอีก ถ่ายๆไปแบตหมดเสียใจมากเลย
รูปบางรูปเลยได้จากพี่ๆน้องๆที่ไปทริปด้วยกัน



สุดท้าย...
ขอบคุณการเดินทางครั้งนี้ที่ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
ขอบคุณเพื่อนร่วมเดินทางทุกๆคน
ขอบคุณน้องจูนและน้องฮิลสำหรับภาพสวยๆ
ขอบคุณพี่พิมและคุณสตีฟที่มอบแง่คิดดีๆ ในการใช้ชีวิต
ขอบคุณพี่โอ พี่จูรี่ และกะต๊อบ เพื่อนร่วมวิชาชีพที่ทำให้ทริปนี้แอมไม่เหงาเลย
ขอบคุณพี่จิม พี่แอนสำหรับที่พักดีๆ และคำแนะนำในการเที่ยวสังขละนะคะ