วิถี : พอเพียง : ที่ 2
อาหารเช้าวันนึง ฉันลองทำยำอัญชัญกรอบ-กุ้งสด
ดัดแปลงมาจากเมนูผัดผักบุ้งกรอบ-กุ้งสดของร้านดังๆ ในกรุงเทพฯ
เนื่องจากฉันลองปลูกอัญชัญไว้ คิดว่าเผื่อได้เอาดอกไปทำขนมพวกบัวลงบัวลอย แต่ปรากฏว่าดินบ้านเราเหมาะแก่การปลูกอัญชัญรึยังไงก็ไม่ทราบ ต้นเดียวออกดอกสะพรั่งนับพัน ส่วนใหญ่เลยเหี่ยวทิ้ง เห็นแล้วก็อดเสียดายไม่ได้
ฉันเลยลองเอามาชุบแป้งทอดกรอบทอดแบบเท็มปุระดู
ปรากฏว่าเข้าท่าดี
อร่อยมาก กรอบร่วน เคี้ยวเพลินลิ้นไปเลยล่ะ
ฉันว่าอร่อยกว่าผักอย่างอื่นทอดด้วยซ้ำ
อาจเป็นเพราะกลีบดอกอัญชัญบาง ทำให้ไม่เหนียวเวลาเคี้ยว จึงสัมผัสถึงความกรอบได้เต็มที่ก็เป็นได้
บางทีฉันหลวมตัวทำเยอะไป แม้จะอร่อยกรุบกรอบแค่ไหน แต่ก็ต้องคอยบังคับตัวเองให้กินแค่พอดีเท่านั้น ไม่กินเยอะไป เพราะของทอดมันๆ กินมากไม่ค่อยดีต่อร่างกายเท่าไหร่ ..ครั้งนึงฉันเผลอซัดเข้าไปเกือบร้อยดอก ผลสุดท้ายต้องนอนแผ่ เพราะหน้ามืด เวียนหัวจะอ้วก ..ลำบากพี่ธีร์ต้องได้ช่วยหายาลมยาหม่องและช่วยนั่งพัดวีให้
"เฮ้อ.. นี่แหละ พ่อของเราท่านถึงบอกว่าให้รู้จักพอเพียง"
พี่ธีร์พูดไปหัวเราะไป
"เอาเกินความพอดีแล้วผลมันเป็นยังไงล่ะ"
"ฮือ.. ฮือ ฮือ ..ข้าน้อยสำนึกแล้วค่า" ฉันได้แต่ทำเสียงร้องไห้
แล้วพี่ธีร์ก็หัวเราะ
ตอนนั้น ฉันต้องกินยาสมุนไพรประจำบ้านเราที่เป็นตำรับซึ่งปู่คิดสูตรขึ้นมา ถึงหาย ..ปู่ฉันเคยเป็นหมอตามบ้าน คือหมอทำพิธีกรรมต่างๆ ทางศาสนาให้ชาวบ้าน และเป็นหมอยาในบางครั้ง ..ตอนนี้ปู่เสียไปแล้ว แต่ทิ้งสูตรยาล้ำค่าไว้ให้ลูกหลาน ฉันเชื่อว่าปู่ไปดีแน่ บางทีอาจอยู่บนสวรรค์ เพราะไม่ว่าฉันจะป่วยเป็นอะไร แต่ถ้ากินยาตำรับปู่และอธิษฐานขอให้ปู่ช่วย เป็นหายทุกที
จะทำยำอัญชัญกรอบ-กุ้งสด ก่อนอื่นเราต้องจัดการกุ้งก่อน
เด็ดหัว แกะเปลือก ผ่ากลางหลัง ดึงเอาเส้นใยสีดำๆ กลางหลังกุ้งออก แล้วลวกน้ำแค่พอหวานกรอบ
น้ำยำปรุงรสออกหวานอมเปรี้ยว
ดอกอัญชัญทอดทีหลัง และต้องรีบกินตอนที่ยังร้อนๆ อยู่ทันที ถ้าทิ้งไว้จนเย็น ความกรอบอร่อยจะลดลง
เมนูรสจัดๆ อย่างยำ ถ้าได้ซุปหรือต้มจืดร้อนๆ ซดด้วยสักถ้วยล่ะแจ่มเลย
บ้านเราปลูกผักหลายอย่างไว้ทำแกงจืด หมุนเวียนเปลี่ยนผลัดกันไปตามแต่ละฤดูกาล ทั้งฟักแฟง ฟักหอม ฟักแม้ว กะหล่ำปลี ผักกาดขาว หัวไชเท้า ตำลึง ฯลฯ แม้แต่ผักกระสังซึ่งเป็นหญ้าที่ชอบขึ้นเองตามที่ชื้นๆ ก็ยังเอามาทำแกงจืดหรือผัดได้ แถมยังเป็นยาด้วย
"เป็นไงพี่ธีร์ เมนูนี้ผ่านมั้ย" ฉันถามทันทีที่พี่ธีร์ตักยำคำแรกเข้าปาก
พี่ธีร์วางดอกอัญชัญชุบแป้งกรอบลงช้อนก่อน วางกุ้งด้านบน แล้วตักน้ำยำราดทีหลังนิดหน่อย
ฉันกำลังรอลุ้นคอมเมนต์จากปากพี่ธีร์..
และในที่สุด..
"อร่อยมาก" พี่ธีร์เคี้ยวกรุบๆ
ฉันถอนใจโล่งอก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้สีขาว ซึ่งเข้าชุดกันกับโต๊ะทานข้าว
"พี่พูดงี้ทุกที"
"อ้าว.. ซะงั้น" พี่ธีร์แค่นขำ "ก็มันอร่อยจริงๆ อ่ะครับ"
"..?" ฉันหรี่ตามองพี่ธีร์
"น้องทำอร่อย พี่ก็ต้องบอกว่าอร่อยสิ ให้พูดเป็นอย่างอื่นได้ไง" พี่ธีร์ว่ายิ้มๆ
ฉันอดเขินไม่ได้ "งั้นพี่ทานเยอะๆ นะ"
"ได้เลย.." พี่ธีร์ยิ้มแป้น
"มา เดี๋ยวเค้าช่วยตักให้นะ"
ติดตามการอัพเดทได้ที่เฟสเพจของเราค่ะ
นางมารยูคาริ
https://www.facebook.com/nangmarnyukari 
ขอหยุด "ชีวิต" ที่ความ "พอเพียง" #ตอน 2
อาหารเช้าวันนึง ฉันลองทำยำอัญชัญกรอบ-กุ้งสด
ดัดแปลงมาจากเมนูผัดผักบุ้งกรอบ-กุ้งสดของร้านดังๆ ในกรุงเทพฯ
เนื่องจากฉันลองปลูกอัญชัญไว้ คิดว่าเผื่อได้เอาดอกไปทำขนมพวกบัวลงบัวลอย แต่ปรากฏว่าดินบ้านเราเหมาะแก่การปลูกอัญชัญรึยังไงก็ไม่ทราบ ต้นเดียวออกดอกสะพรั่งนับพัน ส่วนใหญ่เลยเหี่ยวทิ้ง เห็นแล้วก็อดเสียดายไม่ได้
ฉันเลยลองเอามาชุบแป้งทอดกรอบทอดแบบเท็มปุระดู
ปรากฏว่าเข้าท่าดี
อร่อยมาก กรอบร่วน เคี้ยวเพลินลิ้นไปเลยล่ะ
ฉันว่าอร่อยกว่าผักอย่างอื่นทอดด้วยซ้ำ
อาจเป็นเพราะกลีบดอกอัญชัญบาง ทำให้ไม่เหนียวเวลาเคี้ยว จึงสัมผัสถึงความกรอบได้เต็มที่ก็เป็นได้
บางทีฉันหลวมตัวทำเยอะไป แม้จะอร่อยกรุบกรอบแค่ไหน แต่ก็ต้องคอยบังคับตัวเองให้กินแค่พอดีเท่านั้น ไม่กินเยอะไป เพราะของทอดมันๆ กินมากไม่ค่อยดีต่อร่างกายเท่าไหร่ ..ครั้งนึงฉันเผลอซัดเข้าไปเกือบร้อยดอก ผลสุดท้ายต้องนอนแผ่ เพราะหน้ามืด เวียนหัวจะอ้วก ..ลำบากพี่ธีร์ต้องได้ช่วยหายาลมยาหม่องและช่วยนั่งพัดวีให้
"เฮ้อ.. นี่แหละ พ่อของเราท่านถึงบอกว่าให้รู้จักพอเพียง"
พี่ธีร์พูดไปหัวเราะไป
"เอาเกินความพอดีแล้วผลมันเป็นยังไงล่ะ"
"ฮือ.. ฮือ ฮือ ..ข้าน้อยสำนึกแล้วค่า" ฉันได้แต่ทำเสียงร้องไห้
แล้วพี่ธีร์ก็หัวเราะ
ตอนนั้น ฉันต้องกินยาสมุนไพรประจำบ้านเราที่เป็นตำรับซึ่งปู่คิดสูตรขึ้นมา ถึงหาย ..ปู่ฉันเคยเป็นหมอตามบ้าน คือหมอทำพิธีกรรมต่างๆ ทางศาสนาให้ชาวบ้าน และเป็นหมอยาในบางครั้ง ..ตอนนี้ปู่เสียไปแล้ว แต่ทิ้งสูตรยาล้ำค่าไว้ให้ลูกหลาน ฉันเชื่อว่าปู่ไปดีแน่ บางทีอาจอยู่บนสวรรค์ เพราะไม่ว่าฉันจะป่วยเป็นอะไร แต่ถ้ากินยาตำรับปู่และอธิษฐานขอให้ปู่ช่วย เป็นหายทุกที
จะทำยำอัญชัญกรอบ-กุ้งสด ก่อนอื่นเราต้องจัดการกุ้งก่อน
เด็ดหัว แกะเปลือก ผ่ากลางหลัง ดึงเอาเส้นใยสีดำๆ กลางหลังกุ้งออก แล้วลวกน้ำแค่พอหวานกรอบ
น้ำยำปรุงรสออกหวานอมเปรี้ยว
ดอกอัญชัญทอดทีหลัง และต้องรีบกินตอนที่ยังร้อนๆ อยู่ทันที ถ้าทิ้งไว้จนเย็น ความกรอบอร่อยจะลดลง
เมนูรสจัดๆ อย่างยำ ถ้าได้ซุปหรือต้มจืดร้อนๆ ซดด้วยสักถ้วยล่ะแจ่มเลย
บ้านเราปลูกผักหลายอย่างไว้ทำแกงจืด หมุนเวียนเปลี่ยนผลัดกันไปตามแต่ละฤดูกาล ทั้งฟักแฟง ฟักหอม ฟักแม้ว กะหล่ำปลี ผักกาดขาว หัวไชเท้า ตำลึง ฯลฯ แม้แต่ผักกระสังซึ่งเป็นหญ้าที่ชอบขึ้นเองตามที่ชื้นๆ ก็ยังเอามาทำแกงจืดหรือผัดได้ แถมยังเป็นยาด้วย
"เป็นไงพี่ธีร์ เมนูนี้ผ่านมั้ย" ฉันถามทันทีที่พี่ธีร์ตักยำคำแรกเข้าปาก
พี่ธีร์วางดอกอัญชัญชุบแป้งกรอบลงช้อนก่อน วางกุ้งด้านบน แล้วตักน้ำยำราดทีหลังนิดหน่อย
ฉันกำลังรอลุ้นคอมเมนต์จากปากพี่ธีร์..
และในที่สุด..
"อร่อยมาก" พี่ธีร์เคี้ยวกรุบๆ
ฉันถอนใจโล่งอก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้สีขาว ซึ่งเข้าชุดกันกับโต๊ะทานข้าว
"พี่พูดงี้ทุกที"
"อ้าว.. ซะงั้น" พี่ธีร์แค่นขำ "ก็มันอร่อยจริงๆ อ่ะครับ"
"..?" ฉันหรี่ตามองพี่ธีร์
"น้องทำอร่อย พี่ก็ต้องบอกว่าอร่อยสิ ให้พูดเป็นอย่างอื่นได้ไง" พี่ธีร์ว่ายิ้มๆ
ฉันอดเขินไม่ได้ "งั้นพี่ทานเยอะๆ นะ"
"ได้เลย.." พี่ธีร์ยิ้มแป้น
"มา เดี๋ยวเค้าช่วยตักให้นะ"
ติดตามการอัพเดทได้ที่เฟสเพจของเราค่ะ
นางมารยูคาริ
https://www.facebook.com/nangmarnyukari