สวัสดีครับ ก่อนจะเข้าเรื่องผมต้องขอเรียนก่อนผมพึ่งเคยตั้งกระทู้ใหม่เรียกว่าหน้าใหม่ก็ได้ ** เรื่องที่ผมตั้งนี้เป็นเรื่องที่เป็นความจริงและเกิดในปัจจุบัน
ผมเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมในเชียงใหม่ ตอนนี่ศึกษาอยู่ชั้น ม.3 ใกล้เข้า ม. 4 อีกไม่กี่เดือน เนื่องจากกรเปิดและปิดโรงเรียนต่างจากที่อื่นเล็กน้อย
ผมเรียนห้องเรียนพิเศษวิทยาศษสตร์ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ผมไม่สามารถตอบคำถาม 2 คำถามของครูได้ด้วยใจที่บริสุทธิ์ไร้การปรุงแต่งด้วยคำพุดที่วิชาการใดๆ
คำถามมีอยู่ว่า 1. เรียนเก่งไปเพื่ออะไร?
2. แล้วจะเป็นอะไร
สองคำถามนี้ถ้าคิดง่ายๆ ก็สามารถตอบได้เลย ถ้าในคำถามที่ 1 ในความคิดที่ผมจะตอบไปเพื่อความสวยงามผมจะตอบว่า เพื่อประเทศจะได้เจริญ (แต่ผมว่ามันไม่ใช่คำตอบที่ผมต้องการ)
หรือในอีกความคิดหนึ่งผมการอาจตอบว่า เพื่อพ่อแม่ แต่มันก็มีส่วน คำถามที่ 1 นี้ไม่เท่าไหร่แต่คำถามที่ 2 นี้สิที่ผมหนักใจมาก
ผมเป็นคนที่มีความถนัดทางวิทยาศาสตร์ ผมเป็นคนขี้เล่น แต่เวลาทำงานนิสัยผมจะเปลี่ยนเป็นคนที่เนียบพอสมควรประมาณหนึ่ง
ผมมีความคิดมากมายและมีอาชีพที่อยากเป็นมาก (โลภไปหน่อยยะครับ) อาชีพที่ผมคิดว่าผมอยากเป็นมีดังนี้
1. แพทย์
2. ครู
3. นักวิทยาศาสตร์
(ไม่เรียงลำดับแต่อย่างใด)
ในอาชีพที่ 1 แพทย์ เป็นอาชีพที่มีความสำคัญกับสังคมไทยมากต้องละเอียดพอสมควรและขยันเป็สำคัญ ในความคิดของผมแพทย์ต้องเรียนหามรุ่งหามค่ำแล้วเวลาว่างต้องอ่านหนังสือทบทวนบทเรียน การพบปะสังคมน้อยมากในแต่ละสัปดาห์
อาชีพที่ 2 คุณครู เป็นอาชีพที่ต้องสอนนักเรียนอยากเป็นครูมัธยม เป้นแนวที่สวนทางกับหมอ เนื่องจากเรียนสบายๆ ง่ายๆ แต่ติดตรงที่มีปัญหาอยู่ว่ามหาวิทยาลัยผลิตครูออกมาจนล้นตลาด
เลยเป็นการว่างงานแบบแอบแฝงจบมาแล้วไม่ได้ทำงานตามที่เรียนมามากพอพอสมควร
อาชีพที่ 3 นักวิทยาศษสตร์ ลักษณะการปฎิบัติคล้ายกับหมอเนื่องจาก ถ้าผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ผมต้องเตรียมเข้าห้องพิเศษ ม.4 ซึ่งมีการเรียนการสอนหนักพอสมควรเวลาส่วนใหญ่ต้องทำแล็ปข้างนอกบ่ออยครั้ง
และแทบจะไม่มีเวลาเรียน แต่ว่าไม่เป็นปัญหา แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการเป้นนักวิทยาศษสตร์หรือนักวิจัยเลยว่าทำงานที่ไหน อย่างไร รายได้
และนี้แหละครับคือปัญหาที่ผมพบเจอหากผู้ใดช่วยตอบหรือเสนอความคิดเห็นก็จะเป็นพระคุณมาครับ
เป้าหมายในอนาคต ที่ยังสับสน
ผมเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมในเชียงใหม่ ตอนนี่ศึกษาอยู่ชั้น ม.3 ใกล้เข้า ม. 4 อีกไม่กี่เดือน เนื่องจากกรเปิดและปิดโรงเรียนต่างจากที่อื่นเล็กน้อย
ผมเรียนห้องเรียนพิเศษวิทยาศษสตร์ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ผมไม่สามารถตอบคำถาม 2 คำถามของครูได้ด้วยใจที่บริสุทธิ์ไร้การปรุงแต่งด้วยคำพุดที่วิชาการใดๆ
คำถามมีอยู่ว่า 1. เรียนเก่งไปเพื่ออะไร?
2. แล้วจะเป็นอะไร
สองคำถามนี้ถ้าคิดง่ายๆ ก็สามารถตอบได้เลย ถ้าในคำถามที่ 1 ในความคิดที่ผมจะตอบไปเพื่อความสวยงามผมจะตอบว่า เพื่อประเทศจะได้เจริญ (แต่ผมว่ามันไม่ใช่คำตอบที่ผมต้องการ)
หรือในอีกความคิดหนึ่งผมการอาจตอบว่า เพื่อพ่อแม่ แต่มันก็มีส่วน คำถามที่ 1 นี้ไม่เท่าไหร่แต่คำถามที่ 2 นี้สิที่ผมหนักใจมาก
ผมเป็นคนที่มีความถนัดทางวิทยาศาสตร์ ผมเป็นคนขี้เล่น แต่เวลาทำงานนิสัยผมจะเปลี่ยนเป็นคนที่เนียบพอสมควรประมาณหนึ่ง
ผมมีความคิดมากมายและมีอาชีพที่อยากเป็นมาก (โลภไปหน่อยยะครับ) อาชีพที่ผมคิดว่าผมอยากเป็นมีดังนี้
1. แพทย์
2. ครู
3. นักวิทยาศาสตร์
(ไม่เรียงลำดับแต่อย่างใด)
ในอาชีพที่ 1 แพทย์ เป็นอาชีพที่มีความสำคัญกับสังคมไทยมากต้องละเอียดพอสมควรและขยันเป็สำคัญ ในความคิดของผมแพทย์ต้องเรียนหามรุ่งหามค่ำแล้วเวลาว่างต้องอ่านหนังสือทบทวนบทเรียน การพบปะสังคมน้อยมากในแต่ละสัปดาห์
อาชีพที่ 2 คุณครู เป็นอาชีพที่ต้องสอนนักเรียนอยากเป็นครูมัธยม เป้นแนวที่สวนทางกับหมอ เนื่องจากเรียนสบายๆ ง่ายๆ แต่ติดตรงที่มีปัญหาอยู่ว่ามหาวิทยาลัยผลิตครูออกมาจนล้นตลาด
เลยเป็นการว่างงานแบบแอบแฝงจบมาแล้วไม่ได้ทำงานตามที่เรียนมามากพอพอสมควร
อาชีพที่ 3 นักวิทยาศษสตร์ ลักษณะการปฎิบัติคล้ายกับหมอเนื่องจาก ถ้าผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ผมต้องเตรียมเข้าห้องพิเศษ ม.4 ซึ่งมีการเรียนการสอนหนักพอสมควรเวลาส่วนใหญ่ต้องทำแล็ปข้างนอกบ่ออยครั้ง
และแทบจะไม่มีเวลาเรียน แต่ว่าไม่เป็นปัญหา แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการเป้นนักวิทยาศษสตร์หรือนักวิจัยเลยว่าทำงานที่ไหน อย่างไร รายได้
และนี้แหละครับคือปัญหาที่ผมพบเจอหากผู้ใดช่วยตอบหรือเสนอความคิดเห็นก็จะเป็นพระคุณมาครับ