เมื่อวันนั้นมาถึง “วันที่ไม่รักกัน”

ตอนรักกันก็รักแบบไม่มีเหตุผล รู้แค่ว่ารักทุกอย่างที่เราเป็น
พอจะเลิกกันเหตุผลเป็นร้อยข้อ  ทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด
ทำไมจะบอกเลิกกันแต่ไม่กล้าบอกตรงๆต่อหน้า  เหมือนตอนรักกัน
บางคนส่งข้อความ บางคนโทรมา หนักสุดคือหายไปเลยจากชีวิต
บางคนก็หาคำพูดมาพูดให้ดูดี อ้างนู้นอ้างนี้  โกหกจนวินาทีสุดท้าย
เพื่อทำให้เราเสียใจน้อยที่สุดหรือทำเพื่อให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยที่สุดกันแน่
แต่รู้ไหมไม่ว่าจะทำยังไง ผลลัพธ์ก็ไม่เปลี่ยน!!!
สุดท้ายแล้วก็ เลิกกัน สุดท้ายแล้วก็ต้องมีคนที่ เสียใจ
ไหนๆจะเลิกกันแล้ว บอกตรงๆเหอะว่า “ไม่รักกันแล้ว”
แต่ทำไมก็ยังเลือกที่จะทำร้ายความรู้สึกกันจนวินาทีสุดท้าย?