พรรคส้ม เก่งวิจารณ์มากกว่าลงมือทำ ยังไม่ชัดว่า “โลกใหม่หน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อบริหารจริงทั้งระบบ”
เสี่ยงติดกับดัก อุดมคติที่ชนกับโลกจริง
เลยถาม ChatGpt AI ตอบว่า
1) ประเทศไทยโดยภาพรวมปัจจุบัน = The Midnight Library (ชัดเจนที่สุด)
ลักษณะร่วม
เปลี่ยนทางเลือกบ่อย: นโยบายสลับขั้ว, รัฐบาลผสม, แก้รัฐธรรมนูญครึ่งๆกลางๆ
กลัว “เลือกผิดแล้วแก้ไม่ได้” → เลยเลือกแบบ reversible
ทดลองทุกอย่าง: sandbox, pilot, soft launch, MOU, roadmap แต่ไม่ commit ระยะยาว
ผลลัพธ์
ไม่ล่ม ไม่พุ่ง อยู่ในสภาพ path-dependent stagnation
ไทยไม่ใช่ประเทศที่ “ไม่มีทางเลือก” แต่เป็นประเทศที่ ไม่กล้าทิ้งทางเลือกอื่นเพื่อเลือกทางเดียว
2) พรรคการเมืองหลัก กับนิยายที่คล้าย
พรรคประชาชน → The Catcher in the Rye
(Holden Caulfield รุ่นการเมือง)
โครงสร้างเดียวกัน ต่อต้าน “ความปลอม” ของระบบเก่า
โจมตีชนชั้นนำ สถาบันเดิม กติกาที่ไม่ยุติธรรม
ต้องการ “ปกป้องประชาชน” จากโครงสร้างที่กดทับ
จุดแข็ง
Moral clarity สูง สื่อสารกับคนรุ่นใหม่ได้ดี เป็นพลัง disruptive
ข้อจำกัดเชิง Holden
เก่ง critique มากกว่า construction
ยังไม่ชัดว่า “โลกใหม่หน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อบริหารจริงทั้งระบบ”
เสี่ยงติดกับดัก อุดมคติที่ชนกับโลกจริง
เป็น Catcher ที่ “เห็นปัญหาถูก” แต่ยังอยู่ในช่วงตั้งคำถามมากกว่าสร้างระบบ
พรรคภูมิใจไทย → Scarlet Sails (Assol แบบ pragmatic)
เหตุผล
ไม่เน้นอุดมการณ์ใหญ่ เน้น ทำได้จริง ในกรอบที่มี
สร้างฐานผลประโยชน์รูปธรรม: เกษตร, สาธารณสุข, เครือข่ายท้องถิ่น, ต่างประเทศ
จุดเด่นแบบ Assol
เชื่อใน “อนาคตที่จับต้องได้” ไม่ใช่ยูโทเปีย ไม่รอฉันทามติทั้งประเทศ
ใช้ดีล ใช้โครงข่าย ใช้จังหวะ
ข้อจำกัด
วิสัยทัศน์ไม่เป็นเรื่องเล่าใหญ่ (grand narrative) ถูกมองว่า transactional มากกว่านำทางสังคม
เป็น Assol ที่ไม่ได้ฝันหวาน แต่ “ทำเรือให้แล่นจริง”
พรรคเพื่อไทย → The Midnight Library (ตัวเอกที่ลังเลระหว่างอดีตกับอนาคต)
โครงสร้าง
มีอดีตที่เคยสำเร็จ (ยุคทองนโยบายเศรษฐกิจ) มีเครื่องมือรัฐครบ
แต่ไม่กล้ากลับไปสุดทางเดิม และไม่กล้าไปทางใหม่เต็มตัว
อาการแบบ Nora
อยากเติบโตทางเศรษฐกิจแบบเก่า แต่ต้องอยู่ในบริบทการเมืองใหม่
เลยออกมาเป็นนโยบาย “ครึ่งหนึ่งของทุกทาง”
ผล
บริหารได้ แต่ไม่ inspire
และถูกบีบทั้งจาก Catcher (ประชาชน) และ Assol (ภูมิใจไทย)
เพื่อไทยคือคนที่ “มีหนังสือให้เลือกเยอะที่สุด” แต่ลังเลจนเรื่องไม่เดิน
3) ถ้าถามตรงๆ: ไทยจะหลุดจาก Midnight Library ได้ไหม?
เงื่อนไขเดียว
ต้องมี “ใครสักฝ่าย” กล้ายอมรับต้นทุนของการเลือกทางเดียวจริงๆ
ถ้าเลือกแบบ Catcher → ต้องยอมรับความปะทะสูง
ถ้าเลือกแบบ Assol → ต้องยอมรับการรวมศูนย์อำนาจและเดิมพันระยะยาว
ถ้าไม่เลือก → ประเทศจะ “ไม่พัง แต่ไม่โต”
หลังจากอ่าน Cather in the rye แล้ว โครงสร้าง คล้ายพรรคส้ม เหมือนเด็กที่ไม่ยอมโต เลยอยากถามว่าคิดอย่างไรบ้าง
เสี่ยงติดกับดัก อุดมคติที่ชนกับโลกจริง
เลยถาม ChatGpt AI ตอบว่า
1) ประเทศไทยโดยภาพรวมปัจจุบัน = The Midnight Library (ชัดเจนที่สุด)
ลักษณะร่วม
เปลี่ยนทางเลือกบ่อย: นโยบายสลับขั้ว, รัฐบาลผสม, แก้รัฐธรรมนูญครึ่งๆกลางๆ
กลัว “เลือกผิดแล้วแก้ไม่ได้” → เลยเลือกแบบ reversible
ทดลองทุกอย่าง: sandbox, pilot, soft launch, MOU, roadmap แต่ไม่ commit ระยะยาว
ผลลัพธ์
ไม่ล่ม ไม่พุ่ง อยู่ในสภาพ path-dependent stagnation
ไทยไม่ใช่ประเทศที่ “ไม่มีทางเลือก” แต่เป็นประเทศที่ ไม่กล้าทิ้งทางเลือกอื่นเพื่อเลือกทางเดียว
2) พรรคการเมืองหลัก กับนิยายที่คล้าย
พรรคประชาชน → The Catcher in the Rye
(Holden Caulfield รุ่นการเมือง)
โครงสร้างเดียวกัน ต่อต้าน “ความปลอม” ของระบบเก่า
โจมตีชนชั้นนำ สถาบันเดิม กติกาที่ไม่ยุติธรรม
ต้องการ “ปกป้องประชาชน” จากโครงสร้างที่กดทับ
จุดแข็ง
Moral clarity สูง สื่อสารกับคนรุ่นใหม่ได้ดี เป็นพลัง disruptive
ข้อจำกัดเชิง Holden
เก่ง critique มากกว่า construction
ยังไม่ชัดว่า “โลกใหม่หน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อบริหารจริงทั้งระบบ”
เสี่ยงติดกับดัก อุดมคติที่ชนกับโลกจริง
เป็น Catcher ที่ “เห็นปัญหาถูก” แต่ยังอยู่ในช่วงตั้งคำถามมากกว่าสร้างระบบ
พรรคภูมิใจไทย → Scarlet Sails (Assol แบบ pragmatic)
เหตุผล
ไม่เน้นอุดมการณ์ใหญ่ เน้น ทำได้จริง ในกรอบที่มี
สร้างฐานผลประโยชน์รูปธรรม: เกษตร, สาธารณสุข, เครือข่ายท้องถิ่น, ต่างประเทศ
จุดเด่นแบบ Assol
เชื่อใน “อนาคตที่จับต้องได้” ไม่ใช่ยูโทเปีย ไม่รอฉันทามติทั้งประเทศ
ใช้ดีล ใช้โครงข่าย ใช้จังหวะ
ข้อจำกัด
วิสัยทัศน์ไม่เป็นเรื่องเล่าใหญ่ (grand narrative) ถูกมองว่า transactional มากกว่านำทางสังคม
เป็น Assol ที่ไม่ได้ฝันหวาน แต่ “ทำเรือให้แล่นจริง”
พรรคเพื่อไทย → The Midnight Library (ตัวเอกที่ลังเลระหว่างอดีตกับอนาคต)
โครงสร้าง
มีอดีตที่เคยสำเร็จ (ยุคทองนโยบายเศรษฐกิจ) มีเครื่องมือรัฐครบ
แต่ไม่กล้ากลับไปสุดทางเดิม และไม่กล้าไปทางใหม่เต็มตัว
อาการแบบ Nora
อยากเติบโตทางเศรษฐกิจแบบเก่า แต่ต้องอยู่ในบริบทการเมืองใหม่
เลยออกมาเป็นนโยบาย “ครึ่งหนึ่งของทุกทาง”
ผล
บริหารได้ แต่ไม่ inspire
และถูกบีบทั้งจาก Catcher (ประชาชน) และ Assol (ภูมิใจไทย)
เพื่อไทยคือคนที่ “มีหนังสือให้เลือกเยอะที่สุด” แต่ลังเลจนเรื่องไม่เดิน
3) ถ้าถามตรงๆ: ไทยจะหลุดจาก Midnight Library ได้ไหม?
เงื่อนไขเดียว
ต้องมี “ใครสักฝ่าย” กล้ายอมรับต้นทุนของการเลือกทางเดียวจริงๆ
ถ้าเลือกแบบ Catcher → ต้องยอมรับความปะทะสูง
ถ้าเลือกแบบ Assol → ต้องยอมรับการรวมศูนย์อำนาจและเดิมพันระยะยาว
ถ้าไม่เลือก → ประเทศจะ “ไม่พัง แต่ไม่โต”