เรื่องมันมีอยู่ว่า เรามีฝาแฝดที่โตมาด้วยกัน ตั้งแต่เด็กจนโต เราเป็น
คนน้องนะคะ พี่เป็นคนที่ทำอะไรไม่เป็นและไม่ยอมทำอะไรเองเลย ถ้าหากไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ตั้งแต่เด็กจนโตเราเป็นคนที่ต้องทำแทนตลอดแทบจะทุกครั้ง ขับรถไปรับไปส่งแทบจะทุกวันเพราะเขาให้เหตุผลว่า เขากลัวรถคันใหญ่(แต่ขับไปหาผู้ชายเองได้เสมอ)ซึ่ง พอเราคุยเรื่องนี้หลายครั้งและแทบจะทุกครั้งเขาก็จะเป็นคนวีนเราด่าเรา จนสุดท้ายเป็นเราที่ร้องไห้กลับมาทุกครั้ง เรื่องงานบ้านอะไรต่างๆ ไม่ต้องพูดถึงเขาไม่เคยคิดจะเก็บของตัวเองเลย ถ้าไม่รกมากๆจริงๆซึ่ง พอได้มาอยู่มหาวิทยาลัย เขาก็ตื่นสายนอนดึกเล่นเกมกับ ผช เสียงดังบ้าง แต่พอตื่นเช้าไปเรียน(เราได้แต่นอนเงียบๆแม้จะไม่หลับเพราะพอคุยกันเรื่องนี้ เขาก็ด่าเราอยู่ดี) เขาก็ไม่มีความรับผิดชอบตรงนี้ ทำให้เราต้องสายด้วยตลอดทุกครั้ง และเราก็เครียด ทุกข์ใจมากเพราะเรากำลังพยายามตั้งใจเรียนเพื่ออนาคตตัวเอง จนมันเป็นเหตุให้เราต้องร้องไห้ทุกวันๆ และตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมาเขาไม่แม้แต่จะโตขึ้น แต่กลับแย่กว่าเดิม เขาตะโกนด่าเราได้ทุกวินาที แม้จะมีคนเยอะแค่ไหน ทำอะไรเองไม่ได้ซักผ้าเรายังต้องเป็นคนซักตากให้ จนเพื่อนสังเกตว่าเราแย่ลงทุกวันดูโทรมมากๆ เราเลยยอมพูดว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพื่อนจึงเข้ามาช่วย แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร เขาแค่ทำต่อหน้าเพื่อนน้อยลง แค่นั้นเอง เราควรจะรับมือกับคนแบบนี้ยังไงดีคะ คุยก็ไม่เป็นผล จะเมินก็ไม่ได้เพราะเป็นฝาแฝดที่อยู่ด้วยกันมา คุยกับพ่อแม่เขาก็คิดว่ามันแค่เรื่องพี่น้องทะเลาะกัน ตอนนี้เราเริ่มจะแบกรับไม่ไหวแล้วค่ะ🥹
เราควรรับมือยังไงดีคะ ตัวเราเองเริ่มคิดสั้นทุกวันแล้ว
คนน้องนะคะ พี่เป็นคนที่ทำอะไรไม่เป็นและไม่ยอมทำอะไรเองเลย ถ้าหากไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ตั้งแต่เด็กจนโตเราเป็นคนที่ต้องทำแทนตลอดแทบจะทุกครั้ง ขับรถไปรับไปส่งแทบจะทุกวันเพราะเขาให้เหตุผลว่า เขากลัวรถคันใหญ่(แต่ขับไปหาผู้ชายเองได้เสมอ)ซึ่ง พอเราคุยเรื่องนี้หลายครั้งและแทบจะทุกครั้งเขาก็จะเป็นคนวีนเราด่าเรา จนสุดท้ายเป็นเราที่ร้องไห้กลับมาทุกครั้ง เรื่องงานบ้านอะไรต่างๆ ไม่ต้องพูดถึงเขาไม่เคยคิดจะเก็บของตัวเองเลย ถ้าไม่รกมากๆจริงๆซึ่ง พอได้มาอยู่มหาวิทยาลัย เขาก็ตื่นสายนอนดึกเล่นเกมกับ ผช เสียงดังบ้าง แต่พอตื่นเช้าไปเรียน(เราได้แต่นอนเงียบๆแม้จะไม่หลับเพราะพอคุยกันเรื่องนี้ เขาก็ด่าเราอยู่ดี) เขาก็ไม่มีความรับผิดชอบตรงนี้ ทำให้เราต้องสายด้วยตลอดทุกครั้ง และเราก็เครียด ทุกข์ใจมากเพราะเรากำลังพยายามตั้งใจเรียนเพื่ออนาคตตัวเอง จนมันเป็นเหตุให้เราต้องร้องไห้ทุกวันๆ และตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมาเขาไม่แม้แต่จะโตขึ้น แต่กลับแย่กว่าเดิม เขาตะโกนด่าเราได้ทุกวินาที แม้จะมีคนเยอะแค่ไหน ทำอะไรเองไม่ได้ซักผ้าเรายังต้องเป็นคนซักตากให้ จนเพื่อนสังเกตว่าเราแย่ลงทุกวันดูโทรมมากๆ เราเลยยอมพูดว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพื่อนจึงเข้ามาช่วย แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร เขาแค่ทำต่อหน้าเพื่อนน้อยลง แค่นั้นเอง เราควรจะรับมือกับคนแบบนี้ยังไงดีคะ คุยก็ไม่เป็นผล จะเมินก็ไม่ได้เพราะเป็นฝาแฝดที่อยู่ด้วยกันมา คุยกับพ่อแม่เขาก็คิดว่ามันแค่เรื่องพี่น้องทะเลาะกัน ตอนนี้เราเริ่มจะแบกรับไม่ไหวแล้วค่ะ🥹