หนีออกจากบ้านในวัย17

หนูหนีออกจากบ้านเพราะพ่อค่ะ โปรดใช้คำที่ไม่รุนแรงนะคะสภาพจิตใจหนูรับไม่ไหวกับเรื่องนี้มากจริงๆ หนูก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้เหมือนกันค่ะ หนูอาศัยอยู่กับพ่อและน้องชายและเลี้ยงแมวอีก4ตัว แม่หนีไปแล้ว ตลอดเวลาที่อยู่กับพ่อ เวลาเขาโมโหหงุดหงิดอะไรเขาชอบทำลายข้าวของโยนนั่นโยนนี่ทิ้งเสียงดัง เคยเตะประตูพังไปแล้วรอบนึงแล้วเคยบีบคอหนูตอน9ขวบ และชอบทำร้ายแมวเพราะแค่แมวเดินไปเดินมาถึงกับไล่เตะจนแมวกลัวไม่กล้าอยู่บ้านแมวกลัวเขาหมด และเรื่องที่เพิ่งผ่านมาได้ไม่นานนี้ประมาณ1เดือนก่อน ไม่รู้ว่าเขาหงุดหงิดอะไรตอนนั้นหนูนั่นเอาพัดลมเป่าผมอยู่แล้วเขาก็มาตะวาดใส่ว่าเปิดพัดลมทำไม หนูก็ตอบเขาว่าแค่เป่าผมหนูผิดอะไร เขาเดินแบบหงุดหงิดเข้าไปในห้องนอนไม่นานเขาก็ออกมาแล้วด่าหนู หนูก็ยิ่งงงว่าผิดอะไรเพราะแค่เขาหงุดหงิดเลยมาลงที่หนูหรอ หนูเลยพูดแบบนี้ไป เขาก็บอกว่าหนูเถียงหนูปากดี ก็เลยทะเลาะกันพักใหญ่เขาก็ง้างมือจะตบหนู ตอนนั้นหนูไม่ไหวแล้วจริงๆมันเหนื่อยมากเลยบอกว่าเอาเลยตบให้ตายเลยเขาก็ฉุนขาดตบหนูจริงๆเขาตบไม่ยั้งจนน้องมาห้าม เคยบอกให้เราทั้งคู่ไปพบจิตแพทย์แล้วเขาก็ไม่ยอมไป ตั้งแต่วันนั้นมาเขาก็ยังเป็นเหมือนเดิมทำลายข้าวของตีแมวอยู่เหมือนเดิม จนวันนี้เขาหงุดหงิดอะไรไม่รู้มาตั้งแต่เช้าแล้ว ช่วงตกเย็นหนูก็นั่นคุยกับเพื่อนอยู่ๆเขาก็เตะประตูเข้ามาแล้วตะคอกใส่หนูเสียงดังมาก ว่า อยู่ตายแต่ในห้องอยู่นั่นแหละไม่ทำ อะไรเลย ตอนนั้นหนูฉุนขาดมากๆเพราะเพื่อนก็ได้ยินสิ่งที่เขาพูดหนูไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าคนในครอบครัวหนูเป็นแบบนี้เลยเถียงกลับว่าแล้วจะเสียงดังทำไมไม่เกรงใจเพื่อนหนูที่ได้ยินหรอ เขาก็ถีบพัดลมหนูพังตอนนั้นหนูไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะหนูอยู่กับเหตุการณ์แบบนี้มาตลอด17ปี เลยบอกไปว่าพ่อเคยควบคุมอารมณ์ได้บ้างมั้ยทำลายข้าวของแล้วมันได้อะไรขึ้นมาเราคุยรอบนี้กันไปตั้งกี่รอบพ่อก็เมินทำเป็นหูทวนลมตลอด แล้วเขาตบหนู หนูก็เลยบอกว่าได้นะตั้งแต่วันนี้ไปจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกเขาก็บอกเออจะไปตายไหนก็ไป ตอนนี้หนูหนีออกมาอยู่บ้านเพื่อนค่ะ ควรทำยังไงดีคะ ไม่ใช่ว่าหนูไม่รักพ่อนะคะอะไรที่เขาทำดีกับหนูมาตลอดหนูก็รักแล้วเห็นเขาเป็นพ่ออยู่ดีค่ะ ที่หนูหรีออกมานี่คือหนูเสียใจมากจริงๆ เราไม่เคยคุยกันดีๆได้สักครั้งเลยค่ะเขาเอาแต่เดินหนีหันหน้าหนีตลอด หนูควรทำยังไงดีคะสภาพจิตใจหนูแย่มากๆหนูเสียใจมากจริงๆ