เราจะจัดการความรู้สึกนี้ ได้ยังไงบ้างคะ

สวัสดีค่ะ หนูอายุ17ปี มีพี่สาวสองคน ต้องบอกก่อนเลยว่าหนูเกิดห่างจากพี่สาว2ปี เพราะทีแรกที่บ้านกะจะมีแค่2คน แต่หนูหลงมาค่ะ ตอนนี้พี่ทั้งสองคนเรียนมหาลัยแล้วค่ะ จะกลับบ้านเดือนละครั้ง หรือไม่ก็หลายเดือนครั้งเลยพอกลับมาคนที่บ้านก็จะเห่อมากๆเพราะนานนานทีมา ซึ่งหนูก็เข้าใจนะคะ แต่หนูกลับโดนเมินไปเลย วันนี้หนูกลับบ้านมายายบอกแม่ว่าลูกสองคนจะไปใส่บาตรพรุ่งนี้เช้า หนูก้ไม่ได้อะไรนะคะแต่ว่าหนูกำลังนั่งกินข้าวอยู่ ยายก็ถามว่าจะไปใส่กับเขาไหมล่ะ คืออาจจะเป็นเพราะหนูใกล้เป็นวันนั้นของเดือน หนูก็เลยหวั่นๆกับคำว่าเขา มันก็ดูห่างเหินน่ะค่ะ แล้วพอหนูพูดอะไรกับแม่ยายจะขัดตลอด หนูพูดกับแม่ว่าแมวนอนกับหนู ยายก็จะพูดขึ้นมาว่าแมวนอนกับพี่ทั้งวันวันนี้ หนูไปซื้อแมวเลีย ยายก็จะบอกว่าพี่ก็ซื้อแล้วจะซื้อให้เปลืองทำไม แต่พอพี่ไม่อยู่บ้าน ยายก็จะไม่ออกมาคุยเลยค่ะ จะเจอกันแค่ตอนกลับมาจากโรงเรียนเพราะยายจะนั่งที่หน้าบ้านหลังจากนั้นยายก็จะอาบน้ำแล้วก็เข้านอน บางวันก็กินข้าวพร้อมกันบ้างแต่ก็เงียบน่ะค่ะ หนูก็รู้สึกอึดอัดเพราะเหมือนเราพูดไปเขาก็ไม่สนใจอยู่ดี คำถามก็คือหนูจะสามารถกำจัดความรู้สึกนี้ได้ยังไงคะ มันรู้สึกอึดอัดแปลกๆค่ะ เพราะยายคนนี้ก็เลี้ยงหนูมาตั้งแต่เด็กเลยหรือว่าต้องปล่อยไปคะ เพราะปีหน้าก็ไปมหาลัยแล้วค่ะ