ปรองดองอีกแล้ว : บทบรรณาธิการ ข่าวสดออนไลน์ ..../sao..เหลือ..noi

หัวข้อและข้อเสนอว่าด้วยการปรองดองกลับมาเป็นประเด็นทางการเมืองอีกครั้ง
แม้ยังไม่มีแนวทางชัดเจนว่าจะทำอย่างไร


มีเพียงคำอธิบายจากคณะผู้ปกครองหลังเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงทางการเมือง
ยืนยันว่ารัฐบาลไม่ได้เป็นคู่ขัดแย้งของกลุ่มใด และไม่ได้เป็นคู่กรณีใคร


แต่ต้องการให้มีความปรองดองและต้องทำทุกอย่างให้เกิดความปรองดองในชาติ


อีกทั้งยังยืนกรานว่า การดำเนินคดีกับบุคคลทางการเมืองเป็นคนละเรื่องกับการปรองดอง


หากตีความข้อความทั้งหมดนี้ อาจสรุปได้ว่าการปรองดองยังไม่ได้ตั้งต้น เพราะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก


หากศึกษากระบวนการปรองดองในชาติจากบทเรียนของประเทศอื่น อย่างแรกคือต้องศึกษา
ที่มาของความขัดแย้งให้ชัดเจน


ต้องจริงใจและตรงไปตรงมาเพื่อจะแก้ไขปัญหาให้ถูกจุด


เช่น กรณีของประเทศรวันดาที่เกิดการสังหารหมู่ชนต่างเผ่า ชัดเจนว่ามาจากการปลุกระดม
ให้เกิดการเกลียดชัง


กรณีของไอร์แลนด์เหนือที่เกิดกองกำลังแบ่งแยกดินแดนไออาร์เอ ชัดเจนว่ามาจากการ
ที่รัฐบาลอังกฤษเคยใช้ความรุนแรงเข้าจัดการปัญหา


หนทางปรองดองของสองกรณีนี้จึงอยู่ที่การเจรจาคนกลุ่มต่างๆ ยุติการปลุกระดม และยุติ การแก้แค้น


พร้อมกับเปิดเวทีให้คนได้แสดงความเห็นถึงวิธีการแก้ไขปัญหาร่วมกันอย่างกว้างขวาง


ในกรณีของไทยเห็นได้ชัดว่า รัฐบาลและองค์กรระหว่างประเทศไม่ได้มองไทยในมุมที่ถูกตีกรอบไว้


ตรงกันข้าม ไทยกำลังถูกมองว่าพยายามกดความขัดแย้งต่างๆ ไว้โดยไม่อนุญาตให้พูดอะไรได้


เรื่องที่น่าวิตกสำหรับการปรองดองก็คือความรู้สึกที่คนในสังคมถูกปฏิบัติไม่เหมือนกัน
และความคาดหวังในการรักษาความเป็นกลางของเจ้าหน้าที่รัฐไม่เป็นดังหวัง


บวกกับการที่พูดสถานการณ์จริงไม่ได้ เพราะกลัวว่าจะถูกกล่าวหาไม่ปรองดอง
ยิ่งทำให้การค้นหาจุดขัดแย้งทำได้ยากขึ้น


การปิดบังราวกับว่าไม่มีความขัดแย้งเกิดขึ้นหรือความขัดแย้งได้สลายไปแล้ว อาจเป็น
ทั้งการหลอกตัวเองและการหลอกผู้อื่น


และคงไม่เป็นผลดีสำหรับการปรองดอง ไม่ว่าช่วงเวลาใด

http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRReU5ETXpOakV6TVE9PQ==&subcatid=