จะตั้งใจเขียนกว่ารายงานส่งจารอีกครับกระทู้นี้
วันนี้ครับ ระหว่างที่เรียนวิชาหนึ่งอยู่ มีเพื่อนคนนึงชวนไปเลี้ยงข้าว ชวนกันไป 6 คน บอกว่ามีคูปองอาหารที่ได้มาจากเพื่อนที่ญี่ปุ่นฟรี สั่งมาตั้งแต่อยู่ที่นู่นละ จะมาเที่ยวไทย 1 สัปดา แต่วันที่จะไปกินร้านดันปิดปรับปรุง เลยให้เพื่อนผมมา ( แหมะ ลาภปากสิครัชงานนี้ ) *
รูปบิล 2 ใบ ดูจากด้านล่างนะครับเลื่อนลงไปดูก่อนเพื่อ อัธรสคับ
ในรายการเซตที่สั่งไว้ มีชุดเนื้อตุ๊น 4 ที่ ราคา 750 บาท 1 ชุด และชุดหมูตุ๊น 2 ที่ ราคา 390 บาท 1 ชุด
(หวาน.... หึๆ)
แต่ใน บิลบอกให้โทรไปจองก่อน 1 วัน (อ้าวจะได้กินวันไหนเนี่ย) เพื่อนเลยโทรไปถามก่อน ว่าจะไปจองกินวันนี้ได้ไหม ... คนรับสายบอกว่าได้ครับ ท่าทางกำลังยุ่งมาก (ฟังจากเสียง) คิดในใจ เจอของดีละวันนี้
เลยพากันนั่งแทกซี่ไป สองคัน ตกคันละ 200 นิดๆ (รวมค่าทางด่วน)
พอไปถึง บอกพี่แทกซี่จอดหน้าปากทางแล้วพากันเดินเข้าไปหา บรรยากาศภายในซอยนี่แบบว่า สุดยอดครับ ร้านอาหารเพียบ ติดกระจกหรูหรา แต่พอเดินไปถึงหน้าร้านเท่านั้นแหละ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ ผมนี่ลุกขึ้นเลย......
สภาพร้านจะว่าโมเดิลกะไม่ จะว่าหรูกะไม่ เป็นร้านที่ พยายามแต่ง แต่ก็ นะ..... เหมือนกับร้านอาหารตามสั่งที่มีหม้อก๊วยเตี๊ยว มีตู้โชวของสด ในกรุงเทพทั่วไปนั่นล่ะคับ แต่พยายามแต่ง ซึ่งขัดหูขัดตาแปลกๆ พวกผมก็ไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว อย่าไปตัดสินอะไรกับรูปลักษภายนอกของร้าน บางทีเจ้าของเค้าอาจ จงใจแต่งแบบนี้ก็ได้ ของแบบนี้ต้องลองกินถึงรู้ ร้านแบบนี้ผมยิ่งชอบ ราคาถูกๆ จะกินให้หนำเลย
ผมกับเพื่อนเดินเข้าไปในร้าน ....... ไม่มีลูกค้าเลย ........ มีคนอยู่สองคน คนนึงใส่แว่น นั่งเล่นกีต้ารอยู่
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ฟังแล้วน่าจะพึ่งหัด เพราะผมก็เล่นเหมือนกัน อีกคนสวมเอี๊ยม นั่งดูทีวี คาดว่าจะเป็นลูกจ้าง พวกผม ก็เดินไปถามทางเจ้าของร้านถึงเรื่อง คูปอง แล้วก็เรื่องที่โทรมาจองไว้ก่อน พอยื่นโทรศัพให้ดู เจ้าของร้านบอกกลับมาว่า ต้องพิมพมาก่อนถึงจะใช้ได้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ เอาล่ะสิ..... จะไปหาร้านปริ้นจากที่ไหนล่ะทีนี้
พวกผมก็พยายามเดินหาร้านปริ้นกว่าครึ่งชั่วโมง ก็ได้มาจนได้ (ย้อนความนิดนะคับ ออกจาก ม. ตอน 13.00 ถึงตอน 14.00 ตอนนี้ก็ 14.30 ) หิวมากครับ ร้อน --- ดีใจที่จะกินซะที
จากนั้นเจ้าของร้านก็วางกีต้ารแล้วลุกมาเสริฟน้ำ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ น้ำแปปซี่คับ ให้แก้วเดียว (แก้วเล็ก)เติมต้องซื้อใหม่ แล้วก็เข้ามาทำอาหารลูกจ้างก็เข้ามาช่วยจับนั่นจับนี่ จิงๆ คิดว่าทำเสร็จไว้รอแล้วนะเนี่ย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ดูแล้วเหมือนทำงานกันไม่เป็นน่ะคับ ผมเคยทำงานบริการมาเยอะ ดูออกเลยอ่ะ ครัวแคบๆ เดินชนกันไปชนกันมา แต่ล่ะคนต้องคิดก่อนว่าจะทำอะไรต่อไป หยิบของชนกันบ้าง ไม่แบ่งหน้าที่กันให้ชัด เฮ้อ ไม่อยากจะบ่นเลยเน้อ (ช่างเถอะไม่เกี่ยวกับรสชาติอยู่แล้ว รับได้ๆ)
เจ้าของร้านทำใจเย็นมากครับ หั่นเนื้อได้เนิบมาก เหมือนพึ่งหัด ใจเย็นแบบ......... (บางทีผมอาจจะหิวไปก็ได้นะ) ทำอยู่พักนึงก็เอามาเสริฟจานแรกเป็นเนื้อตุ๊นหม้อไฟ ถ้ามองจากมุมผม รูปทรงหม้อยาวมาก ปริมาตรใช้ได้เลย ค่อยสมกับราคาและการรอคอย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้จากนั้นลูกจ้างชาวต่างชาติ ก็เอาแอลกอฮอลเข้าไปจุดในหม้อ เอ๋า......ไม่ใช่หม้อยาวนี่หว่า คิดในแง่ดีว่าคง refill ให้เรื่อยๆล่ะน่า
แล้วก็เอาข้าวมาเสริฟ ข้าวถ้วยเล็ก.... (คล้ายๆถ้วยโต๊ะจีน แต่เล็กกว่า) เอาวะมาแล้ว กินก็กิน จากนั้นก็ลองชิมเนื้อคำแรก โอ้โห
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ ธรรมดาสัส.... อร่อยพอๆกับเกาเหลาแถวหอ จากนั้นเมนูสองก็ตามมา กระเพราเนื้อเปื่อย แม่ม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ ธรรมดาเ-ี้ยๆ ร้านป้าที่ ม. อร่อยกว่าเยอะ
แล้วเจ้าของร้านก็บอกความจริงอันโหดร้ายด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่ใช่เรื่องของตัวเองว่า "ขาหมูที่อยู่ในเซต หมดนะคับ เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ มี หมูกระเทียม ผัดกระเพราเนื้อ(มีแล้ว) ผัดพริกแกงเนื้อ" โต๊ะผมสั่งผัดพริกแกงเนื้อ เพื่อนผมอีกโต๊ะสั่ง หมูกระเทียม หายไปพักนึงก็มาเสริฟ ด้วยความที่ปริมาณมันน้อยเหลือใจ ผมเลยสั่งข้าวเพิ่มอีกถ้วยด้วยเงินตัวเองแต่ลูกจ้างต่างชาติหันมาบอกกับผมว่า "ข้าวยังไม่สุกเลยคับ"
โอ้แม่เจ้า นี่ร้านขายข้าวจิงป่าวเนี่ย
พอกินกันเสร็จ ก็เรียกเค้ามาเก็บตังค่าแปปซี่ที่ซื้อไป 45 บาท
รูปของที่กินอยู่ด้านล่างนะครับ
ผมเดินออกจากร้านด้วยอาการตึงๆมึนๆมาก รู้สึกมีสัมผัสแปลกๆที่ไหล่ซ้ายคล้ายนกเอี้ยง
โห เนื้อตุ๊นถ้วยละ 399 เนื้อไม่ถึง 10 ชิ้น นี่พี่ต้องจ้างโทริโกะไปล่ามาแน่เลยเนี่ย นี่เนื้ออัญมณีใช่ไหมเนี่ย ใบกระเพราโอโซน ข้าวนี่ก็คงหายากมาก ต้องเป็นข้าวเม็ดที่ 3 นับจากยอดรวงเด็ดมาทั้งไร่ ที่เหลือไถทิ้ง ก่อนหุง ซาวน้ำ 17 รอบ รอบแรก น้ำกร่อยจากแม่น้ำแควน้อย แน่เลย
ระหว่างทางกลับบ้านผมยังคิดจะขย้อนของที่กินออกมาเคี้ยวเอื้องเลย รู้สึกเหมือนเสียตังค่าแทกซี่ไปกินหญ้า ราคา พันกว่าบาท (พวกนายคงไม่เข้าใจหรอก แม่ม หญ้าคนละเกรด) แพงกว่าของพี่หมี 200 อีก
คือ จากการที่ไปวันนี้ได้เปิดหูเปิดตาสุดๆละ ดีแล้วที่เพื่อนชาวต่างชาตไม่มากิน สมัยนี้ขายของกันอย่างนี้เลยเหรอคับ ถ้าของที่กินมีแค่นี้ นายหน้าต้องชารตไปเยอะมากอ่ะ เรื่องนี้ผมไม่ค่อยเท่าไหร่หรอกคับค่าเงินมันต่างกันเข้าใจ แต่ชารตเค้าแล้ว อย่างน้อยก็ให้เค้ากินให้อิ่มเถอะ บอกตรงๆ เซต 6 คนวันนี้ ผมต้องมากินกันแค่ 2 - 3 คนอ่ะถึงจะอิ่ม แล้วไม่ได้อิ่มแบบ มีความสุข ฮ้า อร่อยจังหรอกนะ ตอนเค้าสั่งเพิ่ม ก็จะไปเก็บค่าว่วนต่างจากเค้าอีก
ก็เพราะแบบเนี้ยแหละ นักท่องเที่ยว ถึงหดหาย คนไทยยังเซงเลย ซื้อข้าว แถม เขา เนี่ย เฮ้อ
ขอสงวนนายหน้า และร้านนะครับ
ร้านเนื้อตุ๊นเด็ดมว๊าก.... สั่งจองมาตั้งแต่ญี่ปุ่น ต้องไปโดนๆ
วันนี้ครับ ระหว่างที่เรียนวิชาหนึ่งอยู่ มีเพื่อนคนนึงชวนไปเลี้ยงข้าว ชวนกันไป 6 คน บอกว่ามีคูปองอาหารที่ได้มาจากเพื่อนที่ญี่ปุ่นฟรี สั่งมาตั้งแต่อยู่ที่นู่นละ จะมาเที่ยวไทย 1 สัปดา แต่วันที่จะไปกินร้านดันปิดปรับปรุง เลยให้เพื่อนผมมา ( แหมะ ลาภปากสิครัชงานนี้ ) * รูปบิล 2 ใบ ดูจากด้านล่างนะครับเลื่อนลงไปดูก่อนเพื่อ อัธรสคับ
ในรายการเซตที่สั่งไว้ มีชุดเนื้อตุ๊น 4 ที่ ราคา 750 บาท 1 ชุด และชุดหมูตุ๊น 2 ที่ ราคา 390 บาท 1 ชุด
แต่ใน บิลบอกให้โทรไปจองก่อน 1 วัน (อ้าวจะได้กินวันไหนเนี่ย) เพื่อนเลยโทรไปถามก่อน ว่าจะไปจองกินวันนี้ได้ไหม ... คนรับสายบอกว่าได้ครับ ท่าทางกำลังยุ่งมาก (ฟังจากเสียง) คิดในใจ เจอของดีละวันนี้
เลยพากันนั่งแทกซี่ไป สองคัน ตกคันละ 200 นิดๆ (รวมค่าทางด่วน)
พอไปถึง บอกพี่แทกซี่จอดหน้าปากทางแล้วพากันเดินเข้าไปหา บรรยากาศภายในซอยนี่แบบว่า สุดยอดครับ ร้านอาหารเพียบ ติดกระจกหรูหรา แต่พอเดินไปถึงหน้าร้านเท่านั้นแหละ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
สภาพร้านจะว่าโมเดิลกะไม่ จะว่าหรูกะไม่ เป็นร้านที่ พยายามแต่ง แต่ก็ นะ..... เหมือนกับร้านอาหารตามสั่งที่มีหม้อก๊วยเตี๊ยว มีตู้โชวของสด ในกรุงเทพทั่วไปนั่นล่ะคับ แต่พยายามแต่ง ซึ่งขัดหูขัดตาแปลกๆ พวกผมก็ไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว อย่าไปตัดสินอะไรกับรูปลักษภายนอกของร้าน บางทีเจ้าของเค้าอาจ จงใจแต่งแบบนี้ก็ได้ ของแบบนี้ต้องลองกินถึงรู้ ร้านแบบนี้ผมยิ่งชอบ ราคาถูกๆ จะกินให้หนำเลย
ผมกับเพื่อนเดินเข้าไปในร้าน ....... ไม่มีลูกค้าเลย ........ มีคนอยู่สองคน คนนึงใส่แว่น นั่งเล่นกีต้ารอยู่ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ อีกคนสวมเอี๊ยม นั่งดูทีวี คาดว่าจะเป็นลูกจ้าง พวกผม ก็เดินไปถามทางเจ้าของร้านถึงเรื่อง คูปอง แล้วก็เรื่องที่โทรมาจองไว้ก่อน พอยื่นโทรศัพให้ดู เจ้าของร้านบอกกลับมาว่า ต้องพิมพมาก่อนถึงจะใช้ได้ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
พวกผมก็พยายามเดินหาร้านปริ้นกว่าครึ่งชั่วโมง ก็ได้มาจนได้ (ย้อนความนิดนะคับ ออกจาก ม. ตอน 13.00 ถึงตอน 14.00 ตอนนี้ก็ 14.30 ) หิวมากครับ ร้อน --- ดีใจที่จะกินซะที
จากนั้นเจ้าของร้านก็วางกีต้ารแล้วลุกมาเสริฟน้ำ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ แล้วก็เข้ามาทำอาหารลูกจ้างก็เข้ามาช่วยจับนั่นจับนี่ จิงๆ คิดว่าทำเสร็จไว้รอแล้วนะเนี่ย [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เจ้าของร้านทำใจเย็นมากครับ หั่นเนื้อได้เนิบมาก เหมือนพึ่งหัด ใจเย็นแบบ......... (บางทีผมอาจจะหิวไปก็ได้นะ) ทำอยู่พักนึงก็เอามาเสริฟจานแรกเป็นเนื้อตุ๊นหม้อไฟ ถ้ามองจากมุมผม รูปทรงหม้อยาวมาก ปริมาตรใช้ได้เลย ค่อยสมกับราคาและการรอคอย [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ คิดในแง่ดีว่าคง refill ให้เรื่อยๆล่ะน่า
แล้วก็เอาข้าวมาเสริฟ ข้าวถ้วยเล็ก.... (คล้ายๆถ้วยโต๊ะจีน แต่เล็กกว่า) เอาวะมาแล้ว กินก็กิน จากนั้นก็ลองชิมเนื้อคำแรก โอ้โห [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ จากนั้นเมนูสองก็ตามมา กระเพราเนื้อเปื่อย แม่ม [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แล้วเจ้าของร้านก็บอกความจริงอันโหดร้ายด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่ใช่เรื่องของตัวเองว่า "ขาหมูที่อยู่ในเซต หมดนะคับ เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ มี หมูกระเทียม ผัดกระเพราเนื้อ(มีแล้ว) ผัดพริกแกงเนื้อ" โต๊ะผมสั่งผัดพริกแกงเนื้อ เพื่อนผมอีกโต๊ะสั่ง หมูกระเทียม หายไปพักนึงก็มาเสริฟ ด้วยความที่ปริมาณมันน้อยเหลือใจ ผมเลยสั่งข้าวเพิ่มอีกถ้วยด้วยเงินตัวเองแต่ลูกจ้างต่างชาติหันมาบอกกับผมว่า "ข้าวยังไม่สุกเลยคับ" โอ้แม่เจ้า นี่ร้านขายข้าวจิงป่าวเนี่ย
พอกินกันเสร็จ ก็เรียกเค้ามาเก็บตังค่าแปปซี่ที่ซื้อไป 45 บาท รูปของที่กินอยู่ด้านล่างนะครับ
ผมเดินออกจากร้านด้วยอาการตึงๆมึนๆมาก รู้สึกมีสัมผัสแปลกๆที่ไหล่ซ้ายคล้ายนกเอี้ยง
โห เนื้อตุ๊นถ้วยละ 399 เนื้อไม่ถึง 10 ชิ้น นี่พี่ต้องจ้างโทริโกะไปล่ามาแน่เลยเนี่ย นี่เนื้ออัญมณีใช่ไหมเนี่ย ใบกระเพราโอโซน ข้าวนี่ก็คงหายากมาก ต้องเป็นข้าวเม็ดที่ 3 นับจากยอดรวงเด็ดมาทั้งไร่ ที่เหลือไถทิ้ง ก่อนหุง ซาวน้ำ 17 รอบ รอบแรก น้ำกร่อยจากแม่น้ำแควน้อย แน่เลย
ระหว่างทางกลับบ้านผมยังคิดจะขย้อนของที่กินออกมาเคี้ยวเอื้องเลย รู้สึกเหมือนเสียตังค่าแทกซี่ไปกินหญ้า ราคา พันกว่าบาท (พวกนายคงไม่เข้าใจหรอก แม่ม หญ้าคนละเกรด) แพงกว่าของพี่หมี 200 อีก
คือ จากการที่ไปวันนี้ได้เปิดหูเปิดตาสุดๆละ ดีแล้วที่เพื่อนชาวต่างชาตไม่มากิน สมัยนี้ขายของกันอย่างนี้เลยเหรอคับ ถ้าของที่กินมีแค่นี้ นายหน้าต้องชารตไปเยอะมากอ่ะ เรื่องนี้ผมไม่ค่อยเท่าไหร่หรอกคับค่าเงินมันต่างกันเข้าใจ แต่ชารตเค้าแล้ว อย่างน้อยก็ให้เค้ากินให้อิ่มเถอะ บอกตรงๆ เซต 6 คนวันนี้ ผมต้องมากินกันแค่ 2 - 3 คนอ่ะถึงจะอิ่ม แล้วไม่ได้อิ่มแบบ มีความสุข ฮ้า อร่อยจังหรอกนะ ตอนเค้าสั่งเพิ่ม ก็จะไปเก็บค่าว่วนต่างจากเค้าอีก
ก็เพราะแบบเนี้ยแหละ นักท่องเที่ยว ถึงหดหาย คนไทยยังเซงเลย ซื้อข้าว แถม เขา เนี่ย เฮ้อ
ขอสงวนนายหน้า และร้านนะครับ