ห้องประพันธ์ คนรากหญ้า : zzz อย่าหาเหาใส่หัว อย่าหาเรื่องใส่ตัว zzz

ความผิดพลาด อาจมีได้ ให้แก้ไข คนอื่นให้ ทุกข์เรา อย่าเศร้าหมอง มองเท่าที่ เป็นจริง สิ่งต้องตรอง ภูเขาต้อง มองให้แจ้ง แห่งความจริง ความผิดพลั้ง ครั้งใด ให้ครวญคิด ของเราผิด อย่างไร เข้าใจยิ่ง เห็นเท่า

ทำวันนี้ ให้ได้ ดั่งใจหวัง พรุ่งนี้ยัง ไม่ถึง จึงแค่ฝัน เมื่อวานนี้ ผ่านมา พาคิดกัน วันนี้นั้น ทำเต็มที่ มีอยู่จริง ชีวิตนี้ มีอยู่ สู้ให้ได้ วันนี้ใช้ ให้คุ้ม ภูมิใจยิ่ง สุขวันนี้ ของเรา เข้าใจจริง

เมื่อมีทุกข์ วิ่งเข้ามา พาใจเศร้า ใจของเรา ก็หาทาง ห่างทุกข์เข็น ธรรมะพา ให้ใจ ได้ร่มเย็น ทุกข์ยากเย็น เมื่อเห็นธรรม นำถูกทาง หากมีธรรม นำใจ ให้สงบ ทุกอย่างพบ จบจริง ยิ่งสว่าง ทุกข์ก็ไม่ เก็บไว้ ได้ป

อย่าถือคนบ้า พาใจ ให้เคืองขัด เห็นกันชัด คนบ้า เที่ยวหาเรื่อง อย่าไปถือ ทิ้งไป ไม่สิ้นเปลือง ไม่ประเทือง ปัญญา บ้าตามไป อย่าไปว่า ใครเขา ให้เศร้าหมอง โปรดจองตรอง ให้ดี มีสุขไหม เขาก็จิต คิดดูเล่า เรา

ค่ำคืนนี้ ก่อนนอน ไหว้วอนพระ จิตใจจะ ผ่อนคลาย หายฟุ้งซ่าน ไม่กังวล ครุ่นคิด จิตเบิกบาน สุขสำราญ วันนี้ หลับดีจริง แผ่เมตตา พาสงบ พบแต่สุข ไม่ต้องทุกข์ ท้อแท้ แม้ทุกสิ่ง ไม่จองเวร กับใคร ให้ท้วงติง คิ

จากไปก็ หลายวัน นั้นคงรู้ คิดถึงอยู่ เหมือนกัน วันไกลหน้า อยู่ก็ยาก ลำบากนัก จึงจากลา รำพึงหา เมื่อห่างหาย ไม่พบกัน แม้กลับมา วันนี้ อย่างที่เห็น จะต้องเป็น ไปอีก หลีกหลบนั่น จะต้องอยู่ อย่างวันนี้

ไม่สนใจ ใครนินทา ว่าร้ายให้ มีทุกข์ใจ ได้แน่ แค่ถือสา ใครนินทา หาเรื่อง เคืองอุรา ไม่เอามา พาให้เครียด เกลียดโกรธกัน ถูกนินทา อย่าคิดมาก หากไม่ใช่ นินทาไป ไม่กังวล จนโศกศัลย์ ไม่มีใคร ไร้นินทา มานานว

ธรรมะมี ประดับใจ ก็ไม่ทุกข์ ทำใจสุข ประดับตัว ไม่มัวหมอง มองทุกอย่าง สร้างสุขได้ ดั่งใจปอง อย่ามัวหมอง เก็บทุกข์ ก็สุขใจ ธรรมะจะ มีได้ ให้ฝีกฝน ประครองตน ตามธรรม นำสดใส รู้จักธรรม ย้ำแต่ดี ที่ทำไป จึ

ชั่วเจ็ดที่ ดีเจ็ดหน ตนต้องสู้ ผิดเป็นครู เรียนรู้กัน นั้นดีได้ ชั่วแล้วดี ดีแล้วชั่ว ตัวทำไป ไม่มีใคร ไม่เคยผิด จงคิดดู เมื่อทำผิด พลาดไป ให้คิดแก้ อย่ามัวแค่ โยนผิด คิดอดสู สำนึกดี มีได้ ให้เรียนรู