ห้องประพันธ์ คนรากหญ้า : zzz อย่าถือคนบ้า อย่าว่าใครเขา zzz

ความผิดพลาด อาจมีได้ ให้แก้ไข คนอื่นให้ ทุกข์เรา อย่าเศร้าหมอง มองเท่าที่ เป็นจริง สิ่งต้องตรอง ภูเขาต้อง มองให้แจ้ง แห่งความจริง ความผิดพลั้ง ครั้งใด ให้ครวญคิด ของเราผิด อย่างไร เข้าใจยิ่ง เห็นเท่า

อย่าหาเหา มาทำไม ได้คันทั่ว ใส่หัวตัว มันคัน นั่นใข่ไหม อย่าหาเรื่อง เลวร้าย ให้ทุกข์ใจ ใส่ตัวไว้ ทำไม ไม่เข้าที รู้ว่าไฟ ร้อนแค่ไหน ให้ไกลห่าง รู้ว่าทาง ไปไม่ได้ ให้หลีกหนี รู้ว่าคน คบไม่ได้ อย่าใยด

ยิ้มเมื่อมี คนเขา เฝ้าเยาะเย้ย หัวเราะเลย ใครเขา เฝ้าเย้ยหยัน เฉยเมื่อได้ คำชม นิยมกัน อารมณ์นั้น อย่าหวั่นไหว ไปตามคน อย่าไปสน ใจใคร ได้ความสุข อย่าไปทุกข์ เพราะใคร ใจสับสน จงเชื่อมั่น ในดี มีของตน

ชีวิตดี มีสุข ทุกคนหวัง มืดมนบ้าง บางครา พาเศร้าหมอง เพราะจนใจ ไปทั่ว มัวหวังปอง ปัญญาต้อง ต่อสู้ อยู่ทุกทาง ชีวิตเรา เท่านี้ อย่างที่เห็น ก้าวหน้าเป็น ไปได้ ใครถากถาง เพราะปัญญา พาพบ สบช่องทาง ดีทุก

จากไปก็ หลายวัน นั้นคงรู้ คิดถึงอยู่ เหมือนกัน วันไกลหน้า อยู่ก็ยาก ลำบากนัก จึงจากลา รำพึงหา เมื่อห่างหาย ไม่พบกัน แม้กลับมา วันนี้ อย่างที่เห็น จะต้องเป็น ไปอีก หลีกหลบนั่น จะต้องอยู่ อย่างวันนี้

เมื่อทุกข์ใจ อย่าได้ ไร้สติ ต้องอย่าริ เริ่มสร้าง ทางทุกข์ได้ อย่าบ่นบ้า หาเรื่อง ขัดเคืองใจ อย่าท้อไป ให้ใจสู้ อยู่อย่างทน หายทุกข์ได้ เพราะใจ ไม่ไหวหวั่น สู้ต่อกัน มั่นใจ ไม่สับสน อย่าท้อแท้ แม้ทุก

ยุให้รำ ตำให้รั่ว มั่วที่สุด ไม่คิดหยุด ฉุดเฉไฉ ไปมากหลาย เที่ยวใส่ร้าย ป้ายสี มีมากมาย ผลสุดท้าย หมายมุ่งหวัง ตั้งใจลวง พวกหวังดี ประสงค์ร้าย หมายกลั่นแกล้ง ทำเสแสร้ง สร้างซ้ำ พรำเป็นห่วง ต่อหน้าอย่

ธรรมะสอน ตอนไหน ก็ได้สุข สอนพ้นทุกข์ ปลุกปลอบใจ คลายเศร้าหมอง ใจสงบ พบสุขได้ ในครรลอง ยีงมั่นตรอง ครองตนดี มีสุขใจ ทำความดี ย่อมได้ดี มีดีแน่ ไปดีแท้ ทุกทาง สร้างดีได้ ยีงได้ดี ยีงทำดี ดีเรื่อยไป สุข

ทานคือการ ให้ไป ไม่หวังผล กับทุกคน ที่เรา เข้าช่วยได้ ให้ไปเพื่อ ช่วยเขา เราสุขใจ ไม่หวังใด จากการให้ ด้วยใจจริง ธรรมทาน เป็นการ ให้สูงสุด ธรรมะฉุด จิตใจ ให้สูงยิ่ง เหนือกว่าการ ให้ใด ไม่ทวงติง เพราะ