ห้องประพันธ์ คนรากหญ้า : zzz ความผิดคนอื่นมองเท่าภูเขา ความผิดของเราเห็นเท่าเส้นขน zzz

อย่าถือคนบ้า พาใจ ให้เคืองขัด เห็นกันชัด คนบ้า เที่ยวหาเรื่อง อย่าไปถือ ทิ้งไป ไม่สิ้นเปลือง ไม่ประเทือง ปัญญา บ้าตามไป อย่าไปว่า ใครเขา ให้เศร้าหมอง โปรดจองตรอง ให้ดี มีสุขไหม เขาก็จิต คิดดูเล่า เรา

สี่เท้า ยังรู้พลาด พลั้งไปได้ นักปราชญ์ไซร้ ยังรู้พลั้ง ครั้งไผลเผลอ สองเท้าเดิน พลิกแพลง ตะแคงเจอ คงได้เก้อ กันไป ให้ระวัง อย่าประมาท ขาดสติ ทิฐิมาก จะลำบาก หากพลาดไป เหมือนใจตั้ง สติมี อยู่ไว้ ไม่ช

เมื่อมีทุกข์ วิ่งเข้ามา พาใจเศร้า ใจของเรา ก็หาทาง ห่างทุกข์เข็น ธรรมะพา ให้ใจ ได้ร่มเย็น ทุกข์ยากเย็น เมื่อเห็นธรรม นำถูกทาง หากมีธรรม นำใจ ให้สงบ ทุกอย่างพบ จบจริง ยิ่งสว่าง ทุกข์ก็ไม่ เก็บไว้ ได้ป

ค่ำคืนนี้ ก่อนนอน ไหว้วอนพระ จิตใจจะ ผ่อนคลาย หายฟุ้งซ่าน ไม่กังวล ครุ่นคิด จิตเบิกบาน สุขสำราญ วันนี้ หลับดีจริง แผ่เมตตา พาสงบ พบแต่สุข ไม่ต้องทุกข์ ท้อแท้ แม้ทุกสิ่ง ไม่จองเวร กับใคร ให้ท้วงติง คิ

ชีวิตนี้ ไม่สิ้น ต้องดิ้นไป ชีวิตใช่ คือการ ต้องต่อสู้ ชีวิตินี้ ยังมีหวัง ใช่นั่งดู ชีวิตอยู่ ที่เรา เข้าใจเอง พรอันใด ไหนเรา ที่เราสร้าง ทำทุกอย่าง ลงไป ใครก็เก่ง ทำให้ดี เท่าที่ทำ ใครยำเกรง จงรีบเ

อย่าเอาทุกข์ จากใคร มาเก็บไว้ คำพูดใคร ช่างเขา เราไม่สน มาใส่ใจ ทำไม ให้กังวล ทำให้เจ็บ ทุกกข์ทน เพราะคำใคร ใครจะพูด ช่างเขา เรานิ่งเฉย ปล่อยตามเลย ดีกว่า พาสดใส ปากของคน ห้ามยาก ปากตระไกร พูดอย่างไ

ที่รักใคร ก็หวง ห่วงทั้งนั้น ที่รักกัน เพราะมีใจ ที่ใฝ่หา ที่รักเพียง คำพูด ปูดออกมา ที่รักเพียง วาจา พาหลอกกัน มีความรัก ที่ไหน ได้แต่ทุกข์ หาความสุข ไม่ได้ ใจโศกศัลย์ แม้สมรัก จักต้องทุกข์ เพราะผูก

ค่ำคืนนี้ จะผ่านไป ในไม่ช้า ได้เวลา เข้านอน พักผ่อนแล้ว ร่างกายก็ ตรากตำ ช้ำเป็นแนว คงไม่แคล้ว หลับเป็นตาย หลายเวลา มาส่งเพื่อน เข้านอน ก่อนคืนนี้ สวัสดี หลับสบาย คลายเหนื่อยหนา พบกันใหม่ ในพรุ่งนี้

หยุดให้เป็น เย็นให้พอ รอให้ได้ ทำได้ไหม ง่ายนิดเดียว เที่ยวนี่หนา วุ่นวายไป เท่านั้น มันระอา เพียงรู้ว่า วางให้ได้ ใจก็เย็น มีสติ อยู่กับตัว ไม่มั่วแน่ ขอเพียงแต่ แก้ให้ถูก ไม่ทุกข์เข็น ปลงเสียบ้าง ว