ห้องประพันธ์ คนรากหญ้า : zzz สัตว์โลกล้วนย่อมเป็นไปตามกรรม zzz

ถ้าคิดว่า ทำดี จงทำไป ถ้าชั่วร้าย ก็อย่าทำ ก่อกรรมต่อ ถ้าทำดั ไม่ได้ อย่าร้ายพอ ถ้าไม่ก่อ เวรกรรม ไม่ช้ำใจ อย่าคิดไป ก่อกรรม ทำร้ายชั่ว กรรมติดตัว ตามกัน นั้นเชื่อไหม จงคิดดี ทำดี ตลอดไป กรรมของใคร ค

คิดดีย่อม มีชัย ไปเกินครึ่ง ทำดีจึง ได้ดี มีมาให้ พูดดีได้ ไมตรี ดีทั่วไป คือดีได้ ครบถ้วน ชวนกันดี คนดีย่อม ทำดี ได้ง่ายนัก คนชั่วจัก มักทำได้ ไม่สุขขี คนดีย่อม มองคนอื่น ยื่นไมตรี ใจที่มี แต่เมตตา

กรรมกำเนิด เกิดก่อ ต่อตนนั้น ใดไหนกัน นั่นคือตน คนทำนี่ ใครทำไว้ อย่างไร ได้ทุกที ก่อกรรมนี้ แน่นัก จักถึงตัว กรรมที่ตาม ติดตัว ชั่วดีหมด นั้นเพราะชด ใช้กรรม ตามไปทั่ว ตามติดได้ ทุกที่ มีหมองมัว สนองต

ลิขิตฟ้า หรือจะสู้ มานะตน จะมีจน เราลิขิต ตัวเองได้ จะดีชั่ว อยู่ที่ตัว ทำลงไป ไม่ใช่ใคร ที่ไหน ทำให้เรา จะไปหวัง อะไร ใครทำให้ จงลงมือ ทำไป อย่าได้เขลา จะสำเร็จ หรือไม่ ไปทำเอา คือตัวเรา เท่านั้น ทำ

บุญบาปกรรม นำสร้าง ทางชีวิต ทำทั้งผิด ถูกได้ หลายเหตุผล กรรมกระทำ ใดไว้ ได้ทุกคน แต่งตัวตน จนสร้าง แตกต่างมา แข่งทำดี ล้วนมี แต่ความสุข บุญบาปทุกข์ สุขสนอง ต้องตามหา หนุนนำเนื่อง เรื่องราว คราวถึงครา

ลาภยศ สรรเสริญสุข ทุกอย่างเปลี่ยน ล้วนวนเวียน เปลี่ยนแปร แน่ที่ไหน วันนี้มี พรุ่งนี้หมด กำสรดใจ จะยึดไว้ ทำไม ทุกข์ใจตน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ล้วนไม่เที่ยง ไม่มีเบี่ยง บิดเบื้อน เตือนทุกหน ความจริง

สนิมเหล็ก เล็กใหญ่ มากมายเหลือ เกิดจากเนื้อ ในนั้น รู้กันไหม ในตนต้น กำเหนิด เกิดข้างใน ฉันใดให้ ได้คิด เตือนจิตกัน ความชั่วร้าย ได้สร้างลง คงไม่แคล้ว เกิดขึ้นแล้ว ล้วนทำตัว ชั่วร้ายนั่น ย่อมทำลาย ทำ

ชนะคน ด้วยการให้ ได้ใจแน่ ให้อภัย ใช่คนแพ้ แท้จริงได้ ชนะใจ เพราะให้ใจ จึงได้ใจ ให้ความสุข แก่ใคร ย่อมได้คืน ชนะอื่น หมื่นแสน ไม่แม้นเหมือน สูงสุดเตือน ใจให้ ไม่เป็นอื่น คือชนะ ใครก็ได้ ให้ยั่งยืน ใจ

รักดี ใฝ่ดี มีแต่สุข หามจั่ว นั้นทุกข์ เสียเมื่อไหร่ รักชั่ว มัวเมา เศร้าเรื่อยไป หามเสา แบกไว้ ให้หนักนาน รักยาวยิ่ง นิ่งคิด ผิดถูกได้ ให้บั่นไป ไม่ยืดเยื้อ เบื่อต่อต้าน รักสั้นสุด หยุดไม่เป็น เห็นร