ใครเคยอยู่คนเดียวแล้วนั่งส่องกระจกดูเงาตัวเองนานๆไหม
ยิ่งจ้องนานๆมองเข้าไปในดวงตาแล้วรู้สึกว่า เหมือนไม่ใช่ร่างกายตัวเอง
มันรู้สึกแปลกๆ แบบว่าเหมือนในกระจกไม่ใช่ตัวของเรา เหมือนมีใครจ้องเรา
ผ่านเงาของเราดวงตาของเราในกระจก มองเรากลับมา (แบบใกล้มากๆ)
แต่พอเดินห่างออกมาจากตัวกระจก สักเล็กน้อยก็ไม่มีอาการแล้ว
แค่ความรู้สึกนะคับ 555+
คือมีคนเคยบอกว่า เจ้ากรรมนายเวรที่น่ากลัวที่สุด
คือ ร่างกายของเราเอง เราต้องคอยดูแลร่างกายนี้
จนกว่าจะแก่ตาย เหนื่อยก็ร่างกายนี้ เสียใจก็ร่างกายนี้
ท้อก็ร่างกายนี้ เศร้าสะเทือนใจ เจ็บปวด ก็ร่างกายนี้
หรือถ้าใครเห็นต่างจากนี้ก็ อยากฟังคับ ทุก คห.เลย 555+
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ใครมีประสบการณ์แบบนี้เล่าให้ฟังกันบ้างนะคับ แง่ม ๆ
แท็กไม่เป็น 555+ ขอสักสองห้องละกันเนอะ
คุณเคยส่องกระจกบานใหญ่ๆ ตอนอยู่คนเดียว (อารมณ์เปลี่ยวๆ) ไหม ?
ยิ่งจ้องนานๆมองเข้าไปในดวงตาแล้วรู้สึกว่า เหมือนไม่ใช่ร่างกายตัวเอง
มันรู้สึกแปลกๆ แบบว่าเหมือนในกระจกไม่ใช่ตัวของเรา เหมือนมีใครจ้องเรา
ผ่านเงาของเราดวงตาของเราในกระจก มองเรากลับมา (แบบใกล้มากๆ)
แต่พอเดินห่างออกมาจากตัวกระจก สักเล็กน้อยก็ไม่มีอาการแล้ว
แค่ความรู้สึกนะคับ 555+
คือมีคนเคยบอกว่า เจ้ากรรมนายเวรที่น่ากลัวที่สุด
คือ ร่างกายของเราเอง เราต้องคอยดูแลร่างกายนี้
จนกว่าจะแก่ตาย เหนื่อยก็ร่างกายนี้ เสียใจก็ร่างกายนี้
ท้อก็ร่างกายนี้ เศร้าสะเทือนใจ เจ็บปวด ก็ร่างกายนี้
หรือถ้าใครเห็นต่างจากนี้ก็ อยากฟังคับ ทุก คห.เลย 555+
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ใครมีประสบการณ์แบบนี้เล่าให้ฟังกันบ้างนะคับ แง่ม ๆ
แท็กไม่เป็น 555+ ขอสักสองห้องละกันเนอะ