ช่วยคิดชื่อนิยายทีค่ะ

​ท่ามกลางแสงเทียนสลัวภายในตำหนักคุนหนิงอันโอ่อ่า รินในร่างของ 'หลี่เพ่ยจือ' ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวตุบๆ เธอจำได้ว่าตัวเองเพิ่งจะเซ็นสัญญาโปรเจกต์ใหญ่เสร็จ แต่ไฉนถึงมานอนอยู่บนเตียงไม้โบราณที่ประดับประดาด้วยม่านมุกพวกนี้ได้ล่ะ?
​"ฮองเฮา... ทรงตื่นแล้วหรือเพคะ! หม่อมฉันนึกว่าพระองค์จะทรงคิดสั้นไปจริงๆ เสียแล้ว" เสียงสะอื้นจากสาวใช้ตัวน้อยข้างเตียงทำให้เธอขมวดคิ้ว
​ฮองเฮา? พระองค์?
​รินรีบลุกขึ้นคว้ากระจกทองเหลืองมาส่องดู และภาพที่เห็นคือสตรีที่งดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดจีนโบราณ ดวงตาหงส์เฉี่ยวคมรับกับริมฝีปากอิ่มสีชาด แต่นัยน์ตากลับดูเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูก
​ยังไม่ทันที่จะได้เรียบเรียงสติ เสียงตะโกนก้องจากหน้าตำหนักก็ดังขึ้นเสียก่อน
​"ฝ่าบาทเสด็จ!"
​ประตูตำหนักถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษในชุดมังกรสีดำสนิท ใบหน้าของเขาหล่อเหลาแต่เย็นชาปานน้ำแข็งขั้วโลก เขาจ้องมองมาที่เพ่ยจือด้วยสายตาเกลียดชังอย่างไม่ปิดบัง
​"หลี่เพ่ยจือ... เจ้าแสร้งทำเป็นกระโดดน้ำฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเรางั้นหรือ? ช่างเป็นมารยาที่ต่ำช้านัก!" อ่านต่อในเม้น..