๐๐๐ ถ่านเก่าไฟใหม่๐๐๐

กระทู้สนทนา
สุมไฟใส่เชื้อเป็นเนื้อไม้        
จักเผาเท่าไรก็ไหม้หมด
เติมฟืนสุมไฟใจรันทด        
กระบอกเป่าขี้เถ้ารดอยู่ร่ำไป
เสมือนก่อกองไฟให้สุมขอน  
อยู่บนเชิงตะกอนเพื่อเผาไหม้
ไม่หลบหลีกรมดมควันไฟ    
แรงลมเป่าเถ้าไหวอยู่ครามครัน
เป็นถ่านเก่าไฟใหม่ใคร่ปะทุ    
แรงลมพายุพัดเหหัน
เชื้อไฟโถมถามาเร็วพลัน    
ไฟเริ่มมีควันอย่างทันใด
ซุนฟืนใส่ไฟให้ฮึกโหม        
แรงโรมรันหรือจะสู้ได้
อยากนอนกอดทอดลงไป  
ถ่านไฟมอดดับก็กลับโพลง....


กลัวตนเองจะหมดไฟค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  แต่งกลอน
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่