คำว่าพี่น้องสำคัญแค่ไหน?

กระทู้คำถาม

ที่เราเขียนกระทู้นี้เพราะเราอยากระบายด้วยแหละ มันรู้สึกอึดอัดอยากหาที่ระบาย ขอบคุณที่รับฟัง

บ้านเราอยู่กัน6คน เรา พี่ชาย ยาย ลุง ลูกของลุง2คน ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไรกับใครสักเท่าไหร่ เรามาอยู่ที่นี่เพราะต้องดูแลยายคือน้าเราให้เรามาเป็นคนดูแล เรารู้สึกว่าความเท่าเทียมในบ้านไม่เท่ากัน ยายเราจะรักลุงและลูกลุงมากกกกกกก ย้ำว่ามากกกก ตื่นมาเรียกหาจะนอนเรียกหา แต่กับเราเรารู้สึกว่าเหมือนเป็นแค่คนใช้... รู้สึกเบื่อและนอยและน้อยใจที่เรายังอยู่เพราะเราทำเพื่อน้า เราดูแลยายนะ แต่ยายดื้อไม่ดูแลตัวเอง ปล่อยตัวเหมือนเด็ก เราก็ทำเต็มที่เท่าที่เราจะทำได้อะ บางทีเราก็ท้อมากกกกกที่เราต้องทำอะไรคนเดียวบอกตรงๆเหนื่อยยายเราติดเบียร์ ข้าวไม่กิน คันไปทั้งตัว พอเราห้ามก็โดนว่า แต่ลูกหลานที่เหลือกับไม่มีใครช่วยดูแลสักคน คือเข้าใจมั้ยว่าเราเหนื่อย เรายังเรียนอยู่มหาลัย บางทีช่วงสอบเราต้องอ่านหนังสือรวมกลุ่มกับเพื่อนติว เวลาเราก็ไม่มี แต่เราก็ต้องพะวงว่ายายกูจะกินข้าวหรือยัง ล้มรึป่าว อ้วกมั้ย ไม่มีใครทำไม่มีใครสนใจ ทุกคนที่อยู่ที่บ้านเหมือนแค่อยู่ไปวันๆ เราล้างห้องน้ำกวาดบ้านถูบ้าน สารพัด เห้ออออออ เราพูดเลยนะว่าไม่ชอบลูกของลุง2คนมาก มันไม่ทำอะไรเลย ยายอ้วกจะตายห่าแมร่งยังไม่สนใจ พาไปกินเบียร์ดูพวกมันทำ เราไม่ชอบที่ลุงชอบมาด่าเรามาแขวะเรา ทั้งๆที่เราก็ทำทุกอย่าง คือลุงไม่ชอบให้ใครมาว่าลูกตัวเองเหอะๆ แต่ถ้าคิดว่าตัวเองทำดีแล้ว ใครจะมาว่า บ้านมันก็ทำสกปรก แบบถ้าเราไม่ทำก็ไม่มีหมาตัวไหนทำ บ้านเหม็นเน่า มันก็ปล่อยทิ้งไว้ เราไม่สนใจหรอกว่าพวกมันจะเปนยังไง เราขออยู่แต่ยายพอละ ถ้าไม่มียายเราก็ไม่อยู่บ้านนี้เหมือนกัน... แต่พี่ชายเรารักลูกลุงมาก หาว่าเรานิสัยเสียไม่ชอบพวกมันแล้วยังบอกอีกว่าถ้าไม่มีพี่น้องบ้านนี้แล้วจะรู้สึก คือเราบอกเลยว่าไม่มีก็ดีเราก็ไม่อยากมีพี่น้องแบบนี้เหมือนกัน คือเราไม่ได้อัคคตินะแต่สิ่งที่เราได้รับเราคิดว่ามันเกินพอแล้ว ถ้าเราต้องอยู่คนเดียวเราก็ยอม...

#เหนื่อยทำทุกอย่างคนเดียวแมร่งยังมาพูดจาแบบนี้ใส่ รู้สึกแย่มาก