อยากระบายอีกอย่าง

สวัสดีค่ะเราเคยระบายเรื่องแม่ไปแล้ว ครั้งนี้เรื่องยายหรือแม่ของแม่เราค่ะ เราอายุ16อีกสองเดือนก็17แล้ว (เราขอใช้คำว่าตายายคือพ่อแม่ของแม่เราและปู่ย่าคือพ่อแม่ของพ่อเรานะค่ะ) ตอนเด็กเราพ่อแม่เราแยกทางกันแล้วแม่ไม่อยากเก็บเรากับพี่ไว้ ตอนแลกแม่พยายามถามทุกคนทั้งคนสนิทและไม่สนิทว่าใครจะเอาเรากับพี่บ้างเหมือนเราเป็นสัตว์ ทั้งพยายามถอดแก้วแหวนเงินทองให้เพื่อที่คนอื่นจะได้รับ แต่ทุกคนก็หนักใจและไม่รับจนปู่ย่ารู้เรื่องสงสารเราที่แม่ทำแบบนี้กับเราได้ไงเลยรับมา ปู่กับย่ารักเรากับพี่มาก แต่ย่าเราก็ได้เสียตอนเราอายุ9ขวบ ปู่เราเลยรักเรามากกว่าเดิม จนตอนนี้เราอายุ16คือปัจจุบันเราต้องย้ายมาอยู่กับยายเพราะอนาคต ยายกับตาสามารถส่งเราเรียนดีๆได้แต่ปู่ไม่สามารถส่งได้เราเลยจำเป็นต้องได้มา ด้วยความที่เราได้รับความรักจากปู่มามากๆพอมาอยู่กับยายที่ไม่รักเรา เราเลยเหนื่อยใจและท้อมาก ยายเราไม่เคยเรียกเราให้ไปกินข้าวด้วยเลยด้วยช้ำแต่ตาเรียกเราตลอด(มั้ง)ตาเราทำงานทหารและเป็นนายพลเลยมีงานหนักไม่ค่อยอยู่บ้าน เราอยู่กับยายมากกว่าและรู้สึกไม่มีความสุขเลยยายไม่เรียกร่วมวงกินข้าวด้วยเรียกแต่น้อง ไม่เอ็นดูเรา ไม่ทำอาหารให้เรากิน เรามีลูกพี่ลูกน้องที่เป็นลูกของยายอายุห่างกันเรา1ปี เขาเป็นเหมือนราชาของบ้านทำอะไรก็ได้ไม่ทำก็ได้เราอิจฉานะ555 เราตื่นมาทำงานบ้านทุกอย่างที่ตอนอยู่กับปู่ไม่เคยต้องได้ทำเพื่ออยากให้ยายรักเราบ้าง เราทำทั้งเช้าเย็น แต่ยายก็ไม่รักเราเหมือนเดิม โดนมองว่าขี้เกียจไม่ทำอะไรเลย เราเสียใจมากเราแค่อยากให้ยายรักดราเหมือนที่รักลูกของเขาบ้าง เราไม่ได้ตั้งกระทู้นี้มาเพื่อวิจารณ์ยายนะ เราแค่อยากระบายอยากให้ยายรักเราบ้างให้มองเราเป็นหลานสาวคนหนึ่งบ้างหนูรักยายมากแต่ทำไมยายไม่รักหนูบ้างละหนูก็อยากโดนรักเหมือนปู่บ้างอย่าเห็นหนูเป็นแค่สัตว์ที่โดนทิ้งเหมือนตอนเด็กได้มั้ย รักหนูบ้างเถอะหนูไม่ชอบให้ยายบ่นหนูเลยหนูเหนื่อย