ยาย มีลูก 3 คน คนโตเป็นผู้ชาย คือ ลุง คนกลางผู้หญิง คือ ป้า คนเล็กคือ แม่เรา
เรื่องมันมีอยู่ว่าลุงเป็นเด็กที่เกิดในช่วงที่ตายายจนมาก ขนาดนมยังไม่มีให้กิน แต่ลุงเป็นเด็กเรียนดี จนได้รับงานราชการแต่ก็ออกไปทำงานเอกชนโดยเงินเดือนบำนานนั้นให้ยายใช้ และตายายก็เบิกค่ารักษาได้
ป้าเป็นเด็กที่ไม่ชอบเรียน ขโมยเงินยายไปจ้างเพื่อนทำการบ้านให้ ยายเลยให้ออกจากโรงเรียนจบแค่ป.4 และมาทำงานกับตายายที่โรงสีข้าวในครบุรี ตั้งแต่นั้น
แม่เราเป็นเด็กเรียนดีอีกคนยายเลยส่งไปเรียนกับลุง ซึงมียายทวดคอยดูแลแต่ก็ต้องอยู่กับเด็กๆในหมู่บ้านนั้นรวมเกือบ10 คน ซึ่งลุงก็ยังลำบากที่สุดเพราะทำงานหนักกว่าคนอื่น อาหารที่กินก็ไข่ทอดผสมน้ำแบ่งซีกกันในจำนวนเด็กทั้งหมดที่อยู่เน้นกินข้าวเยอะกับน้อย นานครั้งที่แม่และลุงจะได้กลับบ้านมาหายายเพื่อจะได้ทานอาหารอร่อยๆกินอิ่มจริงๆ และนานๆครั้งยายจะเข้ามาในตัวเมืองเพื่อเอาขนมมาให้ลูกได้
เวลาผ่านเลยไปจนทำให้ป้ารู้สึกว่าทุกๆครั้งที่ลุงและแม่มาถึงจะได้ทานอะไรดีๆกับเค้าบ้าง แต่ได้กินน้อย ( สงสัยลืมไปว่าตอนที่ลุงกับแม่อยู่ในเมืองป้าได้-ไก่เป็นตัวๆ ดีกว่าลุงอี๊ก) พอโตลุงเจ้าชู้มีลูก 5 คน ป้ามีสามีเป็นทหาร มีลูกชาย 3 คน
และแม่เรามี เราเป็นลูกสาวคนเดียวส่วนพ่อเราเจ้าชู้เลยแยกทางกับแม่เราไป( เราไม่โกดพ่อนะ โอเคแถมตอนหลังจากเราได้เจอพ่อ ก็จีบสาวให้พ่อด้วย ) เราเกิดมาช่วงแม่ยังไม่ออกจากชิปปิ้ง ยายให้แม่พาเราไปอยู่กับป้าให้ป้าดูแล แต่แม่เราก็เป็นคนออกค้ากินอยู่และค้าเลี้ยงดูเราต่างหาก จนไม่กี่เดือนแม่เราก็ออกจากงานมาเลี้ยงเราเอง ตอนนั้นแม่เรามีเงิน 300,000กว่าติดตัว ก็โดนป้าเราหลอกให้ไปซื้อที่เวนคืนน้ำท่วมหมด (ที่บอกว่าหลอกเพราะป้าโกงราคาที่ดินและค่ารถไถ่)
แต่แล้วก็เสียเงินไปฟรีๆเพราะมันมาเวรคืนให้ก็ตอนเราอายุ12 เท่ากับ10 ปีกว่าพอดี ในช่วงนั้นยายให้เงินลูกๆทุกๆคนเท่ากันเพื่อไปตั้งตัว มีแต่ป้าเราที่บอกว่าน้อยที่สุด เพราะยายคงรู้นิสัยลูกตัวเองว่าเห็นแก่ตัว เลยจะให้เงินทีก็ต้องฝากเป็นชื่อตายายและป้ารวม3 คน แต่ป้าบอกเสมอว่ายายลำเอียง( แต่เรามองแล้วก็ใช้เงินไม่เป็นได้เท่าไหร่ก็หมดไม่เห็นแปลกที่ยายจะทำแบบนี้ )
ตอนเรา 9 ขวบ ตาป่วย ต้องรักษาตัวที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ เบิกได้แต่ก็ไม่พอนะ ซึ่งป้ามีหน้าที่ขับรถไปส่งหาหมอและรับกลับ ส่วนช่วงเวลาที่เหลือๆหลายชั่วโมงก็ไปหาเดินซื้อของเพื่อเอาไปขายที่โคราช ส่วนแม่เราต้องอยู่พาตายายหาหมอทั้งวันคนเดียว นานๆทีช่วงปิดเทอมถ้าแม่ไม่ให้เรียนพิเศษถึงได้ไปช่วยแม่ครั้ง ระหว่างนั้นแม่เราไม่มีรายได้เข้าเลย มีแต่รายจ่าย (แม่เราค้าขายที่ตลาดกับป้า แต่ขายคนละอย่างและป้าก็มีสามีที่รับราชการยุแล้ว) แถมยังต้องออกค่าน้ำมันรถที่ไปกลับ และค่ารักษาส่วนเกินด้วย คนละครึ่งกับป้า แล้วก็ต้องดูแลตายายที่บ้านด้วย ซึ่งบ้านป้ากับแม่อยู่ข้างๆกัน
ยายเราติดเบียร์มักไปแอบกินเบียร์อยู่บ้านป้า นอนบ้านแม่เรา เรื่องมันเป็นอย่างนั้นอยู่จนแม่เราเป็นมะเร็ง ซึ่งตอนนั้นแม่เรากำลังจะหมดหนี้จากกู้ยื่มมาหมุนเวียนใช่จ่ายช่วงที่ได้ได้ขายของ เราอายุ15 แม่เราผ่าตัดและทำคีโมได้ไม่นานลุงก็เกิดอุบัติเหตุ ยายได้ประกัน 1.5ล้านบาท ป้าอยากได้บ้านลุงเลยกู้ซื้อและยืมเงินยายด้วย เพื่อที่จะได้แบ่งเงินให้ลูกของลุง ทั้ง 5 คน แต่แม่เราต้องเป็นคนพาตาหาหมออยู่นะถึงแม้ว่า หมอจะผ่าให้ถ่ายที่หน้าท้อง ส่วนป้าก็ตามเดิมนั้นแหละครับ
ผ่านไปได้ไม่นานแม่เราก็เสีย เงินประกันสังคมแม่ก็สั่งให้เราให้ป้าคือ 40,000 บาท ในช่วงที่แม่เราป่วยแม่เราก็ออกค่ารักษาทั้งของตัวเอง ของตา ค้าน้ำมันรถป้าด้วย แต่มันไม่พอ!!!
แม่เราเสียเราก็ต้องดูแลตายายเอง โดยเช้ามาก่อนไปโรงเรียนเตรียมอาหารเช้าและเที่ยงไว้ เย็นรีบกลับเตรียมข้าวเย็น เสร็จก็รีบไปเรียนพิเศษต่อ กลับมา2-3ทุ่ม ก็ต้องเก็บกวาดทุกๆอย่าง ขัดห้องน้ำ กวาดบ้านล้างจาน เช็ดโต๊ะ อื่นๆอีก บอกแล้วว่าบ้านป้าอยู่ติดบ้านเรา แต่เค้าไม่มาช่วยเลยยยย จนเราเหนื่อยมากๆเพราะค้าใช้จ่ายในบ้านเราต้องออก ประกันชีวิตตายาย ตัวเราเอง ค่าน้ำค่าไฟ ค่าน้ำมันรถไปโรงเรียน ค่ากินอยู่ ค่าทุกอย่างในบ้านคนที่อยู่3 คนอะ รวมๆก็ปีละเกือบๆ300,000บาท
งงละสิว่ามันมากเกินกว่าเด็กอายุ17จะหาเองได้ เพราะประกันตายาย และตัวเรารวมปีละ140,000บาท ค่าน้ำค่าไฟเดือนละ700 บาท ค่าประกันรายเดือน 3,000 โอ๊ยยยยแมร่งลำบากนะ เราเริ่มจากเอาเงินแม่ที่มีน้อยนิดลงทุนเล่นทอง เล่นหุ้น สอนพิเศษ รับจ้างพิมพ์งาน อื่นๆอีก
แต่สุดท้าย ความแตกเพราะเงินค่ารักษาตายายในแต่ละอาทิตย์ เงินค่าจ้างคนไปเป็นเพื่อนป้าอีกเราเป็นคนจ่าย แต่ป้าโกงเงินเรา เพราะยายออกเองบ้าง แต่เค้าไม่บอกเรา และด้วยความที่เราเหนื่อย เราเดินไปหาเค้าเล่าให้เค้าฟังว่าตายายสกปรกมาเพราะคนแก่แถมบ้านนอกด้วย กินทิ้ง ที่เดียวกัน แถมกั้นฉี่ไม่อยู่(แค่ละบายนะ) แต่ป้ากลับบอกว่า ”มันคือหน้าที่เรา เราต้องทำ” ปี๊ดจร้า สุดๆอะคำนี้ ไม่นานเราเลยจัดส่งให้ตายายไปอยู่บ้านป้า แต่เรายังไปดูแลอยู่นะ แค่ไม่ได้หาข้าวให้ทุกเวลาเหมือนเดิม จนยายป่วยเป็นไข้หลังแอ่นหรืออะไรนี่แหละเดินไม่ได้ ได้แต่นอนอย่างเดียวจนเข้าไอซียู เราไปเฝ้ากับแฟนเราทุกวัน2-3ชั่วโมง ในขณะที่ป้าไปไม่เกิน10 นาที แต่เราถูกนินทาว่าเราไม่ดูแลยาย และไม่ให้ยายไปรักษาตัวที่กทม. ทั้งที่จริงๆแล้วป้าไม่อยากเสียเงินเยอะ เรายังดูแลยายอยู่นะ เช็ดอึ ให้เปลี่ยนแพมเพิดให้ จนแกเริ่มหาย ป้าอยากจะได้ที่ดินเยื้องบ้านเรา 1 ไร่ 8.5 ล้านบาท เลยชวนเรา แต่เราบอกไม่มีเงิน เลยบอกยายให้มาคุยกับเรา แต่ด้วยความที่แม่เราสั่งห้ามไม่ให้เราซื้อที่ร่วมกับใคร เราเลยไม่เอา ยายโมโห กลัวว่าเราจะไม่มีอะไรเพราะแม่ก็ตาย พ่อก็ไม่มี แล้วจะอยู่ยังไง เลยบอกจะซื้อให้ เราก็บอกว่าอยากได้ ก็ซื้อเองสิฉันไม่เอา ไม่อยากได้ ยายยอมแพ้แต่กลับไปลองใจป้าบอกว่าจะซื้อให้เรา ป้าโกรธมากเดินมาด่าเราว่าขนาดลูกชายทั้ง 3 ของแก “ยายไม่เคยคิดจะให้อะไร แต่ยายรักมากเกินอันนี้ก็จะให้ อันนั้นก็จะให้” เราเลยบอกว่า ก็ไม่รู้ไปคุยกับยายเองสิ!!! ป้าเลยบอกให้เราขายบ้านที่เราอยู่ไปซื้อที่ซึ่งบ้านเราขายได้ 3 ล้านเอง เท่ากับเราจะไม่มีบ้านอยู่มีแต่ที่ สาเหตุที่เค้าชวนเพราะเค้าไม่มีเงินซื้อเองทั้งหมด
ยายเลยบอกว่า ทำไมจะไม่ให้ ทั้งๆที่ลูกคนโตยายก็ส่งเรียน อยากออกจากนายสิบยายก็เป็นคนจ่ายเงินให้ แต่เพราะเราไม่มีอะไรยายเลยอยากให้มีอะไรเก็บไว้บ้าง (เราเป็นคนตรงจนถึงปากหมา เพราะไม่ชอบเอาของใคร เลยทำให้ยายกลัวจะไม่ได้อะไรถ้ายายตาย) และนั้นคือเหตุหลักๆที่ทำให้เรารู้สึกเต็มว่า แม่เราทนมาได้ยังไงกับการมีพี่แบบนี้ ก็เข้าใจว่ารักยายมากแต่ก็อดสงสารแม่ตัวเองไม่ได้เลย
สุดท้ายยายมาเสียตอนเรา19 อีกไม่กี่วันจะ20 ผลคือ ที่ดินมันไม่มีโฉนดในครบุรีมีอยู่ 7 ไร่ ซึ่งจริงๆลูกๆของลุงจะได้เยอะที่สุดแต่กับได้มากกว่าเรานิดเดียว เราได้ตรงที่แย่ที่สุดเพราะมันเป็นที่ 3 เหลี่ยมเลยละ ส่วนป้าเอาตรงที่ๆยายจะให้ลุง และเค้าก็แบ่งให้ลูกชายคนโตของเค้าด้วยเหตุผลที่ว่าออกค้าใช้จ่ายให้ตายยาย สรุปคือ ที่ๆแม่เราต้องได้ป้าให้ลูกตัวเอง และลูกของลุง ที่ๆลุงจะได้ตัวเองเอา และที่ๆจริงๆป้าต้องได้เพราะมันอุบาตรสุด เอามาให้เรา ยุติธรรมไหม???? (อยากรู้ มันบอกว่าให้ตามสมควร) คือ ลูกป้าอายุเยอะสุด คือเรายังแค่ 20 จะหาเงินจากไหนมานักหนา และ ลูกลุง10กว่าขวบ2 คน อี2 คน20 นิดๆ และอีกคนผู้ชาย25 แล้ว
และเงิน1.5 ล้านที่ยายเก็บไว้ ป้ายื่มไปลงทุนให้ลูกชาย ยื่มไปลงทุนของตัวเองและอื่นๆอีก แล้วมาบอกว่าหนี้ก็ต้องหักจากค่ารักษาพยาบาลตายาย ซึ่งส่วนน้อยมากที่ป้าออก เพราะยายเบิกเงินมาจ่ายตลอด กินอยู่ป้าแทบไม่ได้จ่ายเพราะยายมีเงิน แล้วก็บอกว่าเราอยากได้ทั้งที่จริงๆเราไม่อยากไปอยู่บ้านนอก ที่ไม่มีอะไรเลยใครลุกเอาก็ได้ อีกอย่างยายเรามีที่ดินให้เค้าเช่าทำปั๊มน้ำมันราคาหลายสิบหลายเค้าก็ไม่แบ่ง แถมเงินยายที่เหลือล้านกว่าบาทก็ไม่แบ่ง
เราคิดแต่ว่าเวรใครกรรมมัน แต่ก็อดโมโหแทนแม่กับลุงไม่ได้ ทุกๆคนช่วยคิดหน่อยว่าเราควรปล่อย หรือควรจองเวรกับอีนี่ดี
ป้าโกงเงินและที่ดินหลานๆ
เรื่องมันมีอยู่ว่าลุงเป็นเด็กที่เกิดในช่วงที่ตายายจนมาก ขนาดนมยังไม่มีให้กิน แต่ลุงเป็นเด็กเรียนดี จนได้รับงานราชการแต่ก็ออกไปทำงานเอกชนโดยเงินเดือนบำนานนั้นให้ยายใช้ และตายายก็เบิกค่ารักษาได้
ป้าเป็นเด็กที่ไม่ชอบเรียน ขโมยเงินยายไปจ้างเพื่อนทำการบ้านให้ ยายเลยให้ออกจากโรงเรียนจบแค่ป.4 และมาทำงานกับตายายที่โรงสีข้าวในครบุรี ตั้งแต่นั้น
แม่เราเป็นเด็กเรียนดีอีกคนยายเลยส่งไปเรียนกับลุง ซึงมียายทวดคอยดูแลแต่ก็ต้องอยู่กับเด็กๆในหมู่บ้านนั้นรวมเกือบ10 คน ซึ่งลุงก็ยังลำบากที่สุดเพราะทำงานหนักกว่าคนอื่น อาหารที่กินก็ไข่ทอดผสมน้ำแบ่งซีกกันในจำนวนเด็กทั้งหมดที่อยู่เน้นกินข้าวเยอะกับน้อย นานครั้งที่แม่และลุงจะได้กลับบ้านมาหายายเพื่อจะได้ทานอาหารอร่อยๆกินอิ่มจริงๆ และนานๆครั้งยายจะเข้ามาในตัวเมืองเพื่อเอาขนมมาให้ลูกได้
เวลาผ่านเลยไปจนทำให้ป้ารู้สึกว่าทุกๆครั้งที่ลุงและแม่มาถึงจะได้ทานอะไรดีๆกับเค้าบ้าง แต่ได้กินน้อย ( สงสัยลืมไปว่าตอนที่ลุงกับแม่อยู่ในเมืองป้าได้-ไก่เป็นตัวๆ ดีกว่าลุงอี๊ก) พอโตลุงเจ้าชู้มีลูก 5 คน ป้ามีสามีเป็นทหาร มีลูกชาย 3 คน
และแม่เรามี เราเป็นลูกสาวคนเดียวส่วนพ่อเราเจ้าชู้เลยแยกทางกับแม่เราไป( เราไม่โกดพ่อนะ โอเคแถมตอนหลังจากเราได้เจอพ่อ ก็จีบสาวให้พ่อด้วย ) เราเกิดมาช่วงแม่ยังไม่ออกจากชิปปิ้ง ยายให้แม่พาเราไปอยู่กับป้าให้ป้าดูแล แต่แม่เราก็เป็นคนออกค้ากินอยู่และค้าเลี้ยงดูเราต่างหาก จนไม่กี่เดือนแม่เราก็ออกจากงานมาเลี้ยงเราเอง ตอนนั้นแม่เรามีเงิน 300,000กว่าติดตัว ก็โดนป้าเราหลอกให้ไปซื้อที่เวนคืนน้ำท่วมหมด (ที่บอกว่าหลอกเพราะป้าโกงราคาที่ดินและค่ารถไถ่)
แต่แล้วก็เสียเงินไปฟรีๆเพราะมันมาเวรคืนให้ก็ตอนเราอายุ12 เท่ากับ10 ปีกว่าพอดี ในช่วงนั้นยายให้เงินลูกๆทุกๆคนเท่ากันเพื่อไปตั้งตัว มีแต่ป้าเราที่บอกว่าน้อยที่สุด เพราะยายคงรู้นิสัยลูกตัวเองว่าเห็นแก่ตัว เลยจะให้เงินทีก็ต้องฝากเป็นชื่อตายายและป้ารวม3 คน แต่ป้าบอกเสมอว่ายายลำเอียง( แต่เรามองแล้วก็ใช้เงินไม่เป็นได้เท่าไหร่ก็หมดไม่เห็นแปลกที่ยายจะทำแบบนี้ )
ตอนเรา 9 ขวบ ตาป่วย ต้องรักษาตัวที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ เบิกได้แต่ก็ไม่พอนะ ซึ่งป้ามีหน้าที่ขับรถไปส่งหาหมอและรับกลับ ส่วนช่วงเวลาที่เหลือๆหลายชั่วโมงก็ไปหาเดินซื้อของเพื่อเอาไปขายที่โคราช ส่วนแม่เราต้องอยู่พาตายายหาหมอทั้งวันคนเดียว นานๆทีช่วงปิดเทอมถ้าแม่ไม่ให้เรียนพิเศษถึงได้ไปช่วยแม่ครั้ง ระหว่างนั้นแม่เราไม่มีรายได้เข้าเลย มีแต่รายจ่าย (แม่เราค้าขายที่ตลาดกับป้า แต่ขายคนละอย่างและป้าก็มีสามีที่รับราชการยุแล้ว) แถมยังต้องออกค่าน้ำมันรถที่ไปกลับ และค่ารักษาส่วนเกินด้วย คนละครึ่งกับป้า แล้วก็ต้องดูแลตายายที่บ้านด้วย ซึ่งบ้านป้ากับแม่อยู่ข้างๆกัน
ยายเราติดเบียร์มักไปแอบกินเบียร์อยู่บ้านป้า นอนบ้านแม่เรา เรื่องมันเป็นอย่างนั้นอยู่จนแม่เราเป็นมะเร็ง ซึ่งตอนนั้นแม่เรากำลังจะหมดหนี้จากกู้ยื่มมาหมุนเวียนใช่จ่ายช่วงที่ได้ได้ขายของ เราอายุ15 แม่เราผ่าตัดและทำคีโมได้ไม่นานลุงก็เกิดอุบัติเหตุ ยายได้ประกัน 1.5ล้านบาท ป้าอยากได้บ้านลุงเลยกู้ซื้อและยืมเงินยายด้วย เพื่อที่จะได้แบ่งเงินให้ลูกของลุง ทั้ง 5 คน แต่แม่เราต้องเป็นคนพาตาหาหมออยู่นะถึงแม้ว่า หมอจะผ่าให้ถ่ายที่หน้าท้อง ส่วนป้าก็ตามเดิมนั้นแหละครับ
ผ่านไปได้ไม่นานแม่เราก็เสีย เงินประกันสังคมแม่ก็สั่งให้เราให้ป้าคือ 40,000 บาท ในช่วงที่แม่เราป่วยแม่เราก็ออกค่ารักษาทั้งของตัวเอง ของตา ค้าน้ำมันรถป้าด้วย แต่มันไม่พอ!!!
แม่เราเสียเราก็ต้องดูแลตายายเอง โดยเช้ามาก่อนไปโรงเรียนเตรียมอาหารเช้าและเที่ยงไว้ เย็นรีบกลับเตรียมข้าวเย็น เสร็จก็รีบไปเรียนพิเศษต่อ กลับมา2-3ทุ่ม ก็ต้องเก็บกวาดทุกๆอย่าง ขัดห้องน้ำ กวาดบ้านล้างจาน เช็ดโต๊ะ อื่นๆอีก บอกแล้วว่าบ้านป้าอยู่ติดบ้านเรา แต่เค้าไม่มาช่วยเลยยยย จนเราเหนื่อยมากๆเพราะค้าใช้จ่ายในบ้านเราต้องออก ประกันชีวิตตายาย ตัวเราเอง ค่าน้ำค่าไฟ ค่าน้ำมันรถไปโรงเรียน ค่ากินอยู่ ค่าทุกอย่างในบ้านคนที่อยู่3 คนอะ รวมๆก็ปีละเกือบๆ300,000บาท
งงละสิว่ามันมากเกินกว่าเด็กอายุ17จะหาเองได้ เพราะประกันตายาย และตัวเรารวมปีละ140,000บาท ค่าน้ำค่าไฟเดือนละ700 บาท ค่าประกันรายเดือน 3,000 โอ๊ยยยยแมร่งลำบากนะ เราเริ่มจากเอาเงินแม่ที่มีน้อยนิดลงทุนเล่นทอง เล่นหุ้น สอนพิเศษ รับจ้างพิมพ์งาน อื่นๆอีก
แต่สุดท้าย ความแตกเพราะเงินค่ารักษาตายายในแต่ละอาทิตย์ เงินค่าจ้างคนไปเป็นเพื่อนป้าอีกเราเป็นคนจ่าย แต่ป้าโกงเงินเรา เพราะยายออกเองบ้าง แต่เค้าไม่บอกเรา และด้วยความที่เราเหนื่อย เราเดินไปหาเค้าเล่าให้เค้าฟังว่าตายายสกปรกมาเพราะคนแก่แถมบ้านนอกด้วย กินทิ้ง ที่เดียวกัน แถมกั้นฉี่ไม่อยู่(แค่ละบายนะ) แต่ป้ากลับบอกว่า ”มันคือหน้าที่เรา เราต้องทำ” ปี๊ดจร้า สุดๆอะคำนี้ ไม่นานเราเลยจัดส่งให้ตายายไปอยู่บ้านป้า แต่เรายังไปดูแลอยู่นะ แค่ไม่ได้หาข้าวให้ทุกเวลาเหมือนเดิม จนยายป่วยเป็นไข้หลังแอ่นหรืออะไรนี่แหละเดินไม่ได้ ได้แต่นอนอย่างเดียวจนเข้าไอซียู เราไปเฝ้ากับแฟนเราทุกวัน2-3ชั่วโมง ในขณะที่ป้าไปไม่เกิน10 นาที แต่เราถูกนินทาว่าเราไม่ดูแลยาย และไม่ให้ยายไปรักษาตัวที่กทม. ทั้งที่จริงๆแล้วป้าไม่อยากเสียเงินเยอะ เรายังดูแลยายอยู่นะ เช็ดอึ ให้เปลี่ยนแพมเพิดให้ จนแกเริ่มหาย ป้าอยากจะได้ที่ดินเยื้องบ้านเรา 1 ไร่ 8.5 ล้านบาท เลยชวนเรา แต่เราบอกไม่มีเงิน เลยบอกยายให้มาคุยกับเรา แต่ด้วยความที่แม่เราสั่งห้ามไม่ให้เราซื้อที่ร่วมกับใคร เราเลยไม่เอา ยายโมโห กลัวว่าเราจะไม่มีอะไรเพราะแม่ก็ตาย พ่อก็ไม่มี แล้วจะอยู่ยังไง เลยบอกจะซื้อให้ เราก็บอกว่าอยากได้ ก็ซื้อเองสิฉันไม่เอา ไม่อยากได้ ยายยอมแพ้แต่กลับไปลองใจป้าบอกว่าจะซื้อให้เรา ป้าโกรธมากเดินมาด่าเราว่าขนาดลูกชายทั้ง 3 ของแก “ยายไม่เคยคิดจะให้อะไร แต่ยายรักมากเกินอันนี้ก็จะให้ อันนั้นก็จะให้” เราเลยบอกว่า ก็ไม่รู้ไปคุยกับยายเองสิ!!! ป้าเลยบอกให้เราขายบ้านที่เราอยู่ไปซื้อที่ซึ่งบ้านเราขายได้ 3 ล้านเอง เท่ากับเราจะไม่มีบ้านอยู่มีแต่ที่ สาเหตุที่เค้าชวนเพราะเค้าไม่มีเงินซื้อเองทั้งหมด
ยายเลยบอกว่า ทำไมจะไม่ให้ ทั้งๆที่ลูกคนโตยายก็ส่งเรียน อยากออกจากนายสิบยายก็เป็นคนจ่ายเงินให้ แต่เพราะเราไม่มีอะไรยายเลยอยากให้มีอะไรเก็บไว้บ้าง (เราเป็นคนตรงจนถึงปากหมา เพราะไม่ชอบเอาของใคร เลยทำให้ยายกลัวจะไม่ได้อะไรถ้ายายตาย) และนั้นคือเหตุหลักๆที่ทำให้เรารู้สึกเต็มว่า แม่เราทนมาได้ยังไงกับการมีพี่แบบนี้ ก็เข้าใจว่ารักยายมากแต่ก็อดสงสารแม่ตัวเองไม่ได้เลย
สุดท้ายยายมาเสียตอนเรา19 อีกไม่กี่วันจะ20 ผลคือ ที่ดินมันไม่มีโฉนดในครบุรีมีอยู่ 7 ไร่ ซึ่งจริงๆลูกๆของลุงจะได้เยอะที่สุดแต่กับได้มากกว่าเรานิดเดียว เราได้ตรงที่แย่ที่สุดเพราะมันเป็นที่ 3 เหลี่ยมเลยละ ส่วนป้าเอาตรงที่ๆยายจะให้ลุง และเค้าก็แบ่งให้ลูกชายคนโตของเค้าด้วยเหตุผลที่ว่าออกค้าใช้จ่ายให้ตายยาย สรุปคือ ที่ๆแม่เราต้องได้ป้าให้ลูกตัวเอง และลูกของลุง ที่ๆลุงจะได้ตัวเองเอา และที่ๆจริงๆป้าต้องได้เพราะมันอุบาตรสุด เอามาให้เรา ยุติธรรมไหม???? (อยากรู้ มันบอกว่าให้ตามสมควร) คือ ลูกป้าอายุเยอะสุด คือเรายังแค่ 20 จะหาเงินจากไหนมานักหนา และ ลูกลุง10กว่าขวบ2 คน อี2 คน20 นิดๆ และอีกคนผู้ชาย25 แล้ว
และเงิน1.5 ล้านที่ยายเก็บไว้ ป้ายื่มไปลงทุนให้ลูกชาย ยื่มไปลงทุนของตัวเองและอื่นๆอีก แล้วมาบอกว่าหนี้ก็ต้องหักจากค่ารักษาพยาบาลตายาย ซึ่งส่วนน้อยมากที่ป้าออก เพราะยายเบิกเงินมาจ่ายตลอด กินอยู่ป้าแทบไม่ได้จ่ายเพราะยายมีเงิน แล้วก็บอกว่าเราอยากได้ทั้งที่จริงๆเราไม่อยากไปอยู่บ้านนอก ที่ไม่มีอะไรเลยใครลุกเอาก็ได้ อีกอย่างยายเรามีที่ดินให้เค้าเช่าทำปั๊มน้ำมันราคาหลายสิบหลายเค้าก็ไม่แบ่ง แถมเงินยายที่เหลือล้านกว่าบาทก็ไม่แบ่ง
เราคิดแต่ว่าเวรใครกรรมมัน แต่ก็อดโมโหแทนแม่กับลุงไม่ได้ ทุกๆคนช่วยคิดหน่อยว่าเราควรปล่อย หรือควรจองเวรกับอีนี่ดี