ช่วยแปรบทประพันธ์ด้วยค่ะ ต้องส่งอาจารย์แล้ว ขอบคุณค่ะ

เข็มแดงแย้มกลีบทาบอาบแสงทอง งามผุดผ่องริมรั้วพลิ้วไหวไหว ยืนตระหง่านท้าลมแดดท่ามเป็นไป แดงดั่งไฟส่องสว่างกลางอุรา สีแดงสดปลุกปลอบให้กล้าหาญ ชุบวิญญาณแกร่งกล้าทุกปัญหา เป็นสัญลักษณ์แสงชัยและศรัทธา ให้

พิบูลย์บุปผาไพรพฤกษ์ประดับพื้น ระบายชื้นชโลมช่อ ณ ขอบฟ้า คือกล้วยไม้ไท้แท้แผ่พรรณา สืบศรัทธาแผ่นดินถิ่นสยาม เอื้องคำทอง ผ่องผิวดั่งทิพย์แสง สุกแสดงดั่งสุริยาฉายประกายงาม ช่อนวลผ่องต้องลมระดมตาม คือเร

๏ ขยับเข็ม เรียงร้อย ปักผืนผ้า          ด้วยลีลา จินตนา พาประสาน ผ่านมุ่นปุ่ม ปมไหม ใยตระการ        ละลานหลาก สีสัน พรรณ

คืนนี้คืนหนาวนภาพร่างพราว...................ดวงดาวงามศรีฤทัยสุขสม.........................ขื่นขมไม่มีหอมดอกราตรี.....................ฤดีเบิกบาน ดาวเลื่อนเกลื่อนฟ้าจรัสแสงจ้า......................

สายน้ำตก จากผา มาสู่ผืน น้ำผ่าครืน คงคลั่ง เสียงดังใหญ่ ทำกระเซ็น เด็นกระดอน เปียกปอนไป สองฝั่งไพร จึงชอุ่ม ทำนุ่มดิน เสียงโอบล้อม อ้อมไกล กระไรแว่ว ว่าแหลกแล้ว จากน้ำ กระทำหิน ระยะทาง ห่างไพร ให้ได้