[วันเสาร์เจ้าไปไหน] ขอ 1 ประโยคระบายความในใจหน่อยครับ

ก็คือเสาร์อาทิตย์ผมกลับบ้านที่ต่างจังหวัดครับ กลับไปเยี่ยมแม่กับยายที่ต่างจังหวัด ผมกลับไปพร้อมกับน้าๆ แล้วยายผมเขาไม่กินเนื้อสัตว์วันเสาร์อาทิตย์ (เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์นะครับ วันปกติก็กินได้) แล้วแม่ผ

ไปวัดสายตาแล้ว ก็ไม่ได้สั้นขึ้นค่ะ  ตอนแรกนึกว่าเป็นเฉพาะตอนอ่านหนังสือ แล้วขี้เกียจ สรุปดูซีรี่ย์ก็ไม่อยากอ่านซับเหมือนกัน มันเหมือนเมื่อยตา ล้าตา ไม่อยากจ้อง จ้องนานๆแล้วรู้สึกง่วงค่ะ

...บ่ายๆ ของวันทำงาน หลายคนน่าจะเคยรู้สึกเหมือนกัน ร่างกายยังนั่งอยู่หน้าคอม แต่มันเริ่มไม่ไปต่อ ตาเริ่มล้า หัวเริ่มตื้อ ใจเริ่มเฉย แต่เราก็ยังฝืน เพราะงานยังไม่เสร็จ เพราะเดดไลน์ยังอยู่ เพราะเงินเดื

เหนื่อย... เมื่อย... ขี้เกียจโว้ยยยยยยยยยยยยยยย ปล.อยากหยุดยาวๆอีกจัง

สงสัยค่ะ คือชีวิตประจำวันหนู นั่งรถไฟไปมอ 5 วัน/สัปดาห์ ไป 2 กลับ 2 ชม. มีโอกาสล้าสะสมไหมคะ หนูรู้สึกแบบเมื่อยตัวมากเวลาหยุดที

ใกล้จะเสร็จแล้วโว้ย... โปรเจคอัพเกรดงานของข้า พรุ่งนี้ขอให้ได้ลุยเถอะ หมดไปหลายแล้ว ปล.เพลียและง่วงมากๆ

ตอนเด็กเคยคิดว่า ถ้าโตเป็นผู้ใหญ่ คงสบายไม่ต้องทำอะไรมากมาย ทำแค่งานนิดหน่อย ก็มีเงิน อยากซื้ออะไรก็ซื้อ อยากได้อะไรก็ได้ นั่นคือมุมมองของเด็กคนหนึ่งในตอนนั้น ที่ยังขอเงินพ่อแม่ใช้ ตัดภาพมาตอนนี้ เห้ย

มีใครเคยเป็นบ้างมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆแล้วรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลยแม้กระทั้งไม่อยากอาบน้ำเป็นเพราะเราเหนื่อยหรือขี้เกียจ?

เหนื่อยจัง.. วันนี้ทำงานไปร้องไห้ไปด้วยล่ะ เลิกเรียนถึงบ้าน 5โมง ทำงานต่อถึง5ทุ่ม บางวันตี2 เหนื่อยเนอะ การบ้านก็ต้องแบกไปทำก่อนเข้าเรียนอีก ถ้าไม่ติดว่ากลัวตายายเหนื่อย จะทำตัวขี้เกียจให้สุดๆไปเลย