จากกรณีการแสดงอำนาจตีความขยายอำนาจโดยคำพิพากษาปี 2556 ทำให้ผมย้อนนึกถึงคำให้สัมภาษณ์เชิงทำนายเอาไว้ถึงพิษสงที่จะเกิดในอนาคตจากการเขียนรัฐธรรมนูญฉบับนี้โดยกลุ่มคนที่หวังจะชักใยการเมืองเอาไว้อย่างถาวร
.................................................................................................................................................................................
หลักการของรัฐธรรมนูญฉบับ ๒๕๕๐ มีข้อบกพร่องอะไรบ้าง?
อ.วรเจตน์ - มีหลายประเด็น ประเด็นทางเทคนิคเป็นประเด็นที่อาจจะอธิบายในกรอบอันจำกัดในการสัมภาษณ์นี้ไม่ได้ เท่าที่อธิบายได้ ประเด็นที่ผมเห็นว่าเป็นปัญหามากที่สุดคือเรื่องโครงสร้างของสถาบันทางการเมืองของบ้านเรา รัฐธรรมนูญปี ๒๕๕๐ ค่อนข้างให้อำนาจกับกลุ่มคนซึ่งเป็นข้าราชการระดับสูงที่มาดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ หรือองค์กรอื่นของรัฐ โดยหวังว่าคนเหล่านี้จะมาคานกับพวกนักการเมือง แต่มันไม่ได้ดุลกัน อำนาจมันถูกถ่ายไปให้พวกองค์กรอิสระเยอะ และขาดการถามเรื่องความรับผิดชอบทางการเมือง คือเวลาเราพูดถึงระบอบประชาธิปไตยเราจะถามหาความรับผิดชอบทางการเมืองขององค์กรซึ่งเข้าไปมีส่วนร่วมในการใช้อำนาจของรัฐ เราถึงพูดว่าเราไม่ชอบ ส.ส. เราก็ไม่เลือกตั้งเขา เราไม่ชอบรัฐบาล ส.ส. เขาก็ดำเนินการในการที่จะอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล เราทำอย่างนั้นได้ แต่ในกรณีขององค์กรอิสระ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ไม่ได้วางกลไกที่ดีเอาไว้ในเชิงการตรวจสอบบรรดาองค์กรอิสระ รวมทั้งองค์กรตุลาการ ในด้านหนึ่งเราบอกว่านักการเมืองไม่ดี แล้วเราก็ไปคิดว่าคนในองค์กรอิสระเป็นคนดี ซึ่งบางคนก็เป็นข้าราชการระดับสูงมาก่อน แต่ทุกคนเมื่อเข้าสู่อำนาจแล้วไม่ได้ประกันหรอกว่าจะไม่บิดเบือนการใช้อำนาจ เราต้องเข้าใจว่าการบิดเบือนการใช้อำนาจไม่ใช่จะเกิดได้เฉพาะกรณีคนคนนั้นถูกซื้อด้วยเงินหรือมีผลประโยชน์เกี่ยวพันกับนักการเมืองเท่านั้น แต่ความหลงอย่างสุดขั้วในสิ่งที่ตนเห็นว่าดี หรือความทะเยอทะยานที่จะไปดำรงตำแหน่งอื่นหรือได้เกียรติยศอย่างอื่นอีก คนที่อยู่ในอำนาจเหล่านี้ก็บิดเบือนการใช้อำนาจได้
สังคมเราหวาดกลัวนักการเมืองเสียจนกระทั่งยอมยกอำนาจของเราเองไปให้กลุ่มบุคคลกลุ่มหนึ่งเข้ามาใช้อำนาจ โดยที่อาจจะตรวจสอบเขาไม่ได้ โดยที่แม้บางทีอาจจะวิจารณ์เขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ในขณะที่เราวิจารณ์นักการเมืองได้เต็มที่ ไม่มีข้อจำกัด แต่พอไปวิจารณ์บางองค์กรในการใช้อำนาจ
บางเรื่องเรากลับมีข้อจำกัดมากมาย ผมคิดว่านี่คือสิ่งที่ไม่ถูกต้องในรัฐธรรมนูญฉบับนี้ - See more at:
http://www.sarakadee.com/2008/09/05/worrachet-pakeerat/#sthash.aS9q2QXf.dpuf
...................................................................................................................................................................................
หากสนใจเนื้อหาทั้งหมดก็เชิญอ่านต่อที่
http://www.sarakadee.com/2008/09/05/worrachet-pakeerat/
สำหรับผมแล้ว ผมเห็นตามที่อ.วรเจตน์ได้เตือนเอาไว้ตั้งแต่ได้อ่านบทสัมภาษณ์นี้เมื่อปี 2551 เพราะเห็นได้ชัดว่าสาระสำคัญและกับดักต่างๆที่ถูกวางเอาไว้โดยกุนซือใหญ่คือ "คุณมีชัย ฤชุพันธุ์" ได้วางพื้นฐานความเชื่อหลักเอาไว้ว่านักการเมืองคือคนเลวแต่กลุ่มคนชั้นสูงคือผู้ทรงคุณธรรม
คุณมีชัย ฤชุพันธุ์เป็นนักกฎหมายระดับปรมาจารย์ของประเทศไทยที่อยู่ใกล้ชิดขั้วอำนาจระดับสูงมาอย่างยาวนาน เป็นมือกฎหมายที่ถูกเรียกให้มาร่าง "ธรรมนูญการปกครอง" หลังจากเกิดการปฏิวัติมาแล้วหลายฉบับ รวมทั้งมีส่วนบทบาทสำคัญในกลุ่มรัฐธรรมนูญยุค "ประชาธิปไตยครึ่งใบ" ช่วงพลเอกเปรมครองอำนาจประมาณ 8 ปี ดังนั้นจึงมีความเชี่ยวชาญทางหนีทีไล่ของช่องทางกฎหมายเพื่อการควบคุมอำนาจที่หาคนทาบได้ยากมากในประเทศไทย
และวันนี้รัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 ซึ่งเมรดกฝีมือของคุณมีชัยและสภานิติบัญญัติที่แต่งตั้งโดยคมช.กำลังแสดงอานุภาพอย่างรุนแรงให้ประชาชนประจักษ์แก่สายตา
อ.วรเจตน์ ภาคีรัตน์ทำนายพิษสงของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 ไว้ตั้งแต่ 2551
.................................................................................................................................................................................
หลักการของรัฐธรรมนูญฉบับ ๒๕๕๐ มีข้อบกพร่องอะไรบ้าง?
อ.วรเจตน์ - มีหลายประเด็น ประเด็นทางเทคนิคเป็นประเด็นที่อาจจะอธิบายในกรอบอันจำกัดในการสัมภาษณ์นี้ไม่ได้ เท่าที่อธิบายได้ ประเด็นที่ผมเห็นว่าเป็นปัญหามากที่สุดคือเรื่องโครงสร้างของสถาบันทางการเมืองของบ้านเรา รัฐธรรมนูญปี ๒๕๕๐ ค่อนข้างให้อำนาจกับกลุ่มคนซึ่งเป็นข้าราชการระดับสูงที่มาดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ หรือองค์กรอื่นของรัฐ โดยหวังว่าคนเหล่านี้จะมาคานกับพวกนักการเมือง แต่มันไม่ได้ดุลกัน อำนาจมันถูกถ่ายไปให้พวกองค์กรอิสระเยอะ และขาดการถามเรื่องความรับผิดชอบทางการเมือง คือเวลาเราพูดถึงระบอบประชาธิปไตยเราจะถามหาความรับผิดชอบทางการเมืองขององค์กรซึ่งเข้าไปมีส่วนร่วมในการใช้อำนาจของรัฐ เราถึงพูดว่าเราไม่ชอบ ส.ส. เราก็ไม่เลือกตั้งเขา เราไม่ชอบรัฐบาล ส.ส. เขาก็ดำเนินการในการที่จะอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล เราทำอย่างนั้นได้ แต่ในกรณีขององค์กรอิสระ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ไม่ได้วางกลไกที่ดีเอาไว้ในเชิงการตรวจสอบบรรดาองค์กรอิสระ รวมทั้งองค์กรตุลาการ ในด้านหนึ่งเราบอกว่านักการเมืองไม่ดี แล้วเราก็ไปคิดว่าคนในองค์กรอิสระเป็นคนดี ซึ่งบางคนก็เป็นข้าราชการระดับสูงมาก่อน แต่ทุกคนเมื่อเข้าสู่อำนาจแล้วไม่ได้ประกันหรอกว่าจะไม่บิดเบือนการใช้อำนาจ เราต้องเข้าใจว่าการบิดเบือนการใช้อำนาจไม่ใช่จะเกิดได้เฉพาะกรณีคนคนนั้นถูกซื้อด้วยเงินหรือมีผลประโยชน์เกี่ยวพันกับนักการเมืองเท่านั้น แต่ความหลงอย่างสุดขั้วในสิ่งที่ตนเห็นว่าดี หรือความทะเยอทะยานที่จะไปดำรงตำแหน่งอื่นหรือได้เกียรติยศอย่างอื่นอีก คนที่อยู่ในอำนาจเหล่านี้ก็บิดเบือนการใช้อำนาจได้
สังคมเราหวาดกลัวนักการเมืองเสียจนกระทั่งยอมยกอำนาจของเราเองไปให้กลุ่มบุคคลกลุ่มหนึ่งเข้ามาใช้อำนาจ โดยที่อาจจะตรวจสอบเขาไม่ได้ โดยที่แม้บางทีอาจจะวิจารณ์เขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ในขณะที่เราวิจารณ์นักการเมืองได้เต็มที่ ไม่มีข้อจำกัด แต่พอไปวิจารณ์บางองค์กรในการใช้อำนาจ
บางเรื่องเรากลับมีข้อจำกัดมากมาย ผมคิดว่านี่คือสิ่งที่ไม่ถูกต้องในรัฐธรรมนูญฉบับนี้ - See more at: http://www.sarakadee.com/2008/09/05/worrachet-pakeerat/#sthash.aS9q2QXf.dpuf
...................................................................................................................................................................................
หากสนใจเนื้อหาทั้งหมดก็เชิญอ่านต่อที่ http://www.sarakadee.com/2008/09/05/worrachet-pakeerat/
สำหรับผมแล้ว ผมเห็นตามที่อ.วรเจตน์ได้เตือนเอาไว้ตั้งแต่ได้อ่านบทสัมภาษณ์นี้เมื่อปี 2551 เพราะเห็นได้ชัดว่าสาระสำคัญและกับดักต่างๆที่ถูกวางเอาไว้โดยกุนซือใหญ่คือ "คุณมีชัย ฤชุพันธุ์" ได้วางพื้นฐานความเชื่อหลักเอาไว้ว่านักการเมืองคือคนเลวแต่กลุ่มคนชั้นสูงคือผู้ทรงคุณธรรม
คุณมีชัย ฤชุพันธุ์เป็นนักกฎหมายระดับปรมาจารย์ของประเทศไทยที่อยู่ใกล้ชิดขั้วอำนาจระดับสูงมาอย่างยาวนาน เป็นมือกฎหมายที่ถูกเรียกให้มาร่าง "ธรรมนูญการปกครอง" หลังจากเกิดการปฏิวัติมาแล้วหลายฉบับ รวมทั้งมีส่วนบทบาทสำคัญในกลุ่มรัฐธรรมนูญยุค "ประชาธิปไตยครึ่งใบ" ช่วงพลเอกเปรมครองอำนาจประมาณ 8 ปี ดังนั้นจึงมีความเชี่ยวชาญทางหนีทีไล่ของช่องทางกฎหมายเพื่อการควบคุมอำนาจที่หาคนทาบได้ยากมากในประเทศไทย
และวันนี้รัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 ซึ่งเมรดกฝีมือของคุณมีชัยและสภานิติบัญญัติที่แต่งตั้งโดยคมช.กำลังแสดงอานุภาพอย่างรุนแรงให้ประชาชนประจักษ์แก่สายตา