[ชวนแต่งกลอน]เรียงร้อยถ้อยคำ

"... ฝนโปรยปราย เหน็บหนาว จับดวงจิต คร่ำครวญคิด หวนรำพึง คำนึงฝัน นั่งเหม่อเหงา ยิ้มเศร้า พัลวัน หมื่นร้อยพัน ความรู้สึก ที่ตรึกตรอง ฝนสาดส่ง จับลง ตรงใบหน้า เคล้าน้ำตา ที่หยดมา อย่างเศร้าหมอง แ

ฝากไปกับสายฝน..  .. ฝนโปรยโรยรินกลิ่นดินหอม เมฆห้อมล้อมบดบังดาวห่างหาย ลมพัดไหวบางเบาให้เหงาคลาย ก็ไม่วายคิดถึงจึงรำพัน … เสียงฟ้าร้องก้องไปจนไกลลับ 

Rental Family ดูแล้วอยู่ๆน้ำตาไหล ตั้งแต่ปี 2024 จนถึงต้นปี 2026 ใช้ชีวิตอยู่ในญี่ปุ่นค่อนข้างเยอะ แล้วก็เห็นมุมมองอีกมุมหนึ่งที่ นักท่องเที่ยวคงไม่ได้เห็นน่ะ ความกดดัน(สังคม งาน วินัย เวลา) ความเหงา

https://www.youtube.com/watch?v=OV5_LQArLa0 Cr. Youtube เป็นเพลงที่ฟังครั้งใดจะรู้สึกจับใจและไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป สู้ค่ะสำหรับทุกคนที่ยังมีเส้นทางฝันอันยาวไกล ยามพายุ บ้าคลั่ง ปะดังเข้า ยามตัวเรา เปี

กลอนกระซิบดาวนี้ มีที่มา จากศรัทธาในถ้อยคำยามค่ำฝัน เรียงร้อยศัพท์จับใจด้วยแรงบันดาล จากหัวใจที่ยังรักภาษาไทย ทุกบทกลอนกลั่นคิดด้วยมือเรา มิใช่เงาเลือนลางหรือพลั้งไหล แต่งด้วยใจ เคียงจังหวะของกวีไกล

ฝนโปรยปรายละอองต้องปลายฟ้า ชะรอยมาพร่ำพรายคล้ายถ้อยฝัน กลิ่นดินหอมลอยล่องกลางจิตพลัน ย้ำคืนวันเหงาเก่ากลับเคล้าคลอ ฟ้าคำรามไกลโพ้นปนเสียงคิด ลมกระซิบเย็นชื้นกลืนใจรอ รอยยิ้มหนึ่งในความหลังยังพะนอ หยด

ดวงบุหลันขวัญฟ้าจารวี ร่ายวลีวาบไหวดั่งไฟฝัน เห่บทตอนอ้อนคำมาจำนรรจ์ กานท์กลอนกลั่นสรรสร้อยถ้อยหลั่งริน จะกอบเมฆม่านฟ้ามาประดิษฐ์ เนรมิตสกาวหาวห้วงศิลป์ โปรยน้ำค้างต่างเพชรพลอยไพลิน เบื้องบุรินทร์ถวิ