[ชวนแต่งกลอน]เรียงร้อยถ้อยคำ

"... ฝนโปรยปราย เหน็บหนาว จับดวงจิต คร่ำครวญคิด หวนรำพึง คำนึงฝัน นั่งเหม่อเหงา ยิ้มเศร้า พัลวัน หมื่นร้อยพัน ความรู้สึก ที่ตรึกตรอง ฝนสาดส่ง จับลง ตรงใบหน้า เคล้าน้ำตา ที่หยดมา อย่างเศร้าหมอง แ

ฝากไปกับสายฝน..  .. ฝนโปรยโรยรินกลิ่นดินหอม เมฆห้อมล้อมบดบังดาวห่างหาย ลมพัดไหวบางเบาให้เหงาคลาย ก็ไม่วายคิดถึงจึงรำพัน … เสียงฟ้าร้องก้องไปจนไกลลับ 

“ ดอกไม้ริมทาง ” 🍀เพียงเป็นดอกแมกไม้    ริมทางคุณค่าคนเมินหมาง       เยาะยิ้มหวังอ้อมโอบเลือนลาง    หดหู่ แท้นอแม้สดใสเพราพริ้ม 

ละอองฝน หล่นโปรย ลมโบยโบก กิ่งไม้โยก เอนไหว พาให้เหงา คราฝนโชย โรยผ่าน ม่านเมฆเทา ใจหม่นเศร้า เฝ้าครวญ หวนคำนึง ดวงฤดีปวดร้าว ทั้งหนาวสั่น ครั้งคืนวัน 

https://www.youtube.com/watch?v=OV5_LQArLa0 Cr. Youtube เป็นเพลงที่ฟังครั้งใดจะรู้สึกจับใจและไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป สู้ค่ะสำหรับทุกคนที่ยังมีเส้นทางฝันอันยาวไกล ยามพายุ บ้าคลั่ง ปะดังเข้า ยามตัวเรา เปี

ดาวร่วงหล่นพ้นฟ้าในค่ำหนึ่ง ความคิดถึงแผ่วเบาเฝ้าผลาญฝัน เสียงลมเหงาเคล้าใจให้ไหวสั่น เมื่อภาพนั้นย้อนกลับในนิทรา เธอจากไปไกลลับดั่งสายหมอก แต่ใจบอกทุกคืนไม่หายหา ยังฝากรักไว้ใต้แสงจันทรา ให้ดวงฟ้ารู

๏ ด้วยคำนึงจึงแถลงแจ้งสลัก ถ้วนว่ารักหนักแน่นนั้นเป็นอยู่ แม้นพานพบเนื้อเย็นโปรคเอ็นดู เพียงอยากรู้จึงกังวัลล้นจับใจ เมื่อไรหนอสุขสมอารมณ์หา จำกังขาผ่านลิขิตคลายจิตได้ ให้รับส่วนมวลเฉลยเผยความใน พ้นผ