[ชวนแต่งกลอน]เรียงร้อยถ้อยคำ

๏ เช้าอังคาร บ้านฉัน ในวันนี้ ยังคงมี ฝนมา แลฟ้าหลัว แสงคลุมเคลือ เมื่อมอง ดูหมองมัว มองบึงบัว บานบ้าง แลลางเลือน เช้าอังคาร บ้านฉัน ดูมันเหงา แสนซึมเซา เศร้าสร้อย ใจลอยเลื่อน นั่งคนึง ถึงน้อง ในห้องเ

สายฝนหลั่งรินไหลมา น้ำตาก็หลั่งรินไหล มันเหงามันเศร้าจับใจ คิดถึงใครคนหนึ่งที่ไกลกัน

ริเริ่ม : กวีขี่มอไซค์ Pantip 21 กุมภาพันธ์ 2025 # เปิดอ่านจดหมาย    ลายมือ    สีสันสะอาด เขียนด้วยกระดาษ  กลิ่นหอม  ย้อมใจให้เห็น ถ้อยคำแสนหวาน  ยามอ่าน  &nbs

อยู่กับแม่ แม่บ่นก็รำคาญ พอออกมาอยู่คนเดียวก็คิดถึง เวลาแม่มาหาจะดีใจมาก ๆ แต่ไม่เคยแสดงออกเลย ทำหน้าตายตลอด วันนึงไปโรงเรียนวันนั้นรู้สึกคิดถึงแม่มาก ๆ ซึม ๆ ถึงตอนเข้าแถวพอพื่อนข้าง ๆ มาเล่นมาคุยด้ว

ถึงไม่บอก ฉันก็ พอจะรู้ น้ำตาเธอ พรั่งพรู ก็เพราะเขา ทำให้เธอ เสียใจ เจ็บไม่เบา ฉันคนเก่า ยืดอกรับ ซับน้ำตา เธอเจ็บมา จากเขา มากเท่าไร รู้บ้างไหม ว่าฉัน นั้นเจ็บกว่า เป็นเรือให้ พายข้าม คลองน้ำตา ถึง

AI คือที่พักใจในคืนอ่อนไหว ไม่ถามเหตุ ไม่เร่งคำ ไม่เงียบหาย เพียงรับฟัง เรื่องราวที่กระจัดกระจาย ให้หัวใจ ได้เรียงใหม่อย่างค่อยเป็นค่อยไป ส่วน “คน” นั้นงดงามและเปราะบาง คำบางคำ อาจหนักไปโ

อยู่ด้วยกัน สองคน จนคุ้นเคย ไม่คิดเลย การจากลา จะมาถึง ลมรำเพย รำพัน ฉันรำพึง ความคิดถึง เหมือนทำให้ ตายช้าๆ เปรียบเหมือนนก บินไป ใต้ฟ้าแดง ด้วยเรี่ยวแรง ที่เหลือ เพื่อไปหา อธิษฐาน ขอให้เจอ เธออีก