[ชวนแต่งกลอน]เรียงร้อยถ้อยคำ

๏ เช้าอังคาร บ้านฉัน ในวันนี้ ยังคงมี ฝนมา แลฟ้าหลัว แสงคลุมเคลือ เมื่อมอง ดูหมองมัว มองบึงบัว บานบ้าง แลลางเลือน เช้าอังคาร บ้านฉัน ดูมันเหงา แสนซึมเซา เศร้าสร้อย ใจลอยเลื่อน นั่งคนึง ถึงน้อง ในห้องเ

สายฝนหลั่งรินไหลมา น้ำตาก็หลั่งรินไหล มันเหงามันเศร้าจับใจ คิดถึงใครคนหนึ่งที่ไกลกัน

ริเริ่ม : กวีขี่มอไซค์ Pantip 21 กุมภาพันธ์ 2025 # เปิดอ่านจดหมาย    ลายมือ    สีสันสะอาด เขียนด้วยกระดาษ  กลิ่นหอม  ย้อมใจให้เห็น ถ้อยคำแสนหวาน  ยามอ่าน  &nbs

อยู่กับแม่ แม่บ่นก็รำคาญ พอออกมาอยู่คนเดียวก็คิดถึง เวลาแม่มาหาจะดีใจมาก ๆ แต่ไม่เคยแสดงออกเลย ทำหน้าตายตลอด วันนึงไปโรงเรียนวันนั้นรู้สึกคิดถึงแม่มาก ๆ ซึม ๆ ถึงตอนเข้าแถวพอพื่อนข้าง ๆ มาเล่นมาคุยด้ว

​ยาเสพติดทำร้ายเราทำร้ายชาติ ​จะพังพินาศทลายหายหมดสิ้น หากยังเสพยังขายเป็นอาจิณ ทั่วแผ่นดินจะชอกช้ำน้ำตานอง หากเม้นใครมีธรรมประจำจิต หนุดยั้งคิดห่างไว้ไม่มีหมอง สิ่งยั่วยวนล้วนใกล้อย่าริลอง ควรตรึกตรอ

เคยมีฝัน…แต่ฝันนั้นเงียบงันเหลือเกิน เคยเขียนกลอนเพลินเพ้อพาราตรีเหงา ร้อยคำรักฝากลมพัดกระซิบเบา แต่ไม่เคยมีใครเฝ้ามองอย่างเข้าใจ ฉันจึงเขียน…ให้แสงจันทร์เป็นพยาน ให้ลมหวานพาความคิดถึงไ

น้ำใสใส ไหลล่วง ออกจากตา ฉันเรยหยิบ ปากกา จากกระเป๋า มาขีดเขียน เรียงร้อย เป็นกลอนเศร้า เพื่อคลายเหงา คลายเศร้า วังเวงใจ ฉันเริ่มเพ้อ เริ่มรำพัน ถึงคนรัก สุดจะหัก ใจห้าม ให้นึกถึง นั่งระทม หัวใจ เฝ้า

ห้วงเวลา เมฆหม่น มีฝนพรำ สุดเจ็บช้ำ ร้องไห้ ไม่อายฟ้า คนที่เคย ฝากฝัน รักกันมา เพิ่งบอกลา จากไป ในเมื่อวาน อยากระบาย ความโศก ให้โลกรู้ น้ำตาไหล พรั่งพรู อยู่ในบ้าน ฝนจากฟ้า ตกมา คงไม่นาน ตลอดกาล น