๏ เหงา คิดถึง รอ ๏

๏ ด้วยคำนึงจึงแถลงแจ้งสลัก
ถ้วนว่ารักหนักแน่นนั้นเป็นอยู่
แม้นพานพบเนื้อเย็นโปรคเอ็นดู
เพียงอยากรู้จึงกังวัลล้นจับใจ

เมื่อไรหนอสุขสมอารมณ์หา
จำกังขาผ่านลิขิตคลายจิตได้
ให้รับส่วนมวลเฉลยเผยความใน
พ้นผ่านไปให้ระลึกนึกถึงกัน ๛