ก่อนที่ฉันจะตัดใจจากความอยากมีรถ .....

ผมเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนนึง มีกิเลส มีตัณหา

พึ่งจะเรียนจบเมื่อปีที่แล้ว ไม่มีเงินเก็บ ไม่มีเงินตั้งตัว

ตอนเริ่มทำงาน ขอยืมเงินคนอื่นมากินมาใช้ก่อนช่วง2-3 เดือนแรก

กว่าจะใช้หนี้หมด ก็ หลายเดือนอยู่ เจองานรับปริญญาเข้าไปอีก ค่าที่พักค่ารถค่านู่นนี้นั่นจิปาถะ

สรุปสิ้นปีที่แล้วทำงานมา 8 เดือน ไม่มีเงินเก็บซักบาท Y^Y

เห็นคนอื่นแห่กันไปจองรถด้วยโครงการ "รถคันแรก"

ไอเราก็นั่งดู รถ รุ่นนู้น รุ่นนี้ น่าสนไปหมดเลย โดยเฉพาะ อีโค คาร์

อยากได้ อยากได้ อยากได้ อยากได้ อยากได้ อยากได้

ในใจมีแต่ความอยากได้ ทั้งที่ ยังขับรถไม่เป็น !!

โทรไปหาศูนย์ฮอนด้า" พี่ครับขอจองไว้แล้ว ค่อยออก ตอนสิ้นปี 57 ได้ไหมครับ "

เขาตอบกลับมาว่า "ไม่ได้อ่ะค่ะน้อง ด้วยเหตุผล บลาๆๆๆๆ "

รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ แล้วก็บอกตัวเองว่า ไม่เอาก็ได้ฟระ !!

พอมาปีนี้ครับนั่งเก็บข้อมูลไปเรื่อย ห้องรัชดานี่แหละตัวกระตุ้นกิเลส ชั้นดี 555+

เก็บเงินได้ ครึ่งแสน ความคิดที่อยากจะมีรถก็กลับมาครับ

รถกระบะดีไหมน้อ เผื่อไว้ขายของ

แลนเซอ อีเอก นี่มัน โดนใจชั้นจริงๆ

ฮอนด้าซิตี้ดีไหม ส่วนลดเยอะจังเลยยยยย

หรือจะเล่นอีโค่คาร์ดีว้าาาา ผ่อนไม่โหดดี

คิด คิด คิด คิด คิด คิด คิด คิด คิด คิด

จนสุดท้าย !!

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา นั่งรถเมล์กลับบ้าน จ่ายตัง 34 บาท นั่งรถประมาน 1.30 ชม.

นึกถึงสมัยก่อนๆ ผมเกลียดการขึ้นรถเมล์มากๆ แต่ด้วยฐานะจำเป็นต้องขึ้นอยู่บ่อย ๆ 555

กลิ่นรักแร้ ความแออัด ยัดเยียด ฝุ่นควัน รอรถเมล์นาน พอไม่รอมันมา พอรอมันไม่มา บลาๆๆๆ

บอกตัวเองเสมอว่า ถ้าตรูมีตัง ตรูจะออกรถ !!

หลังจากนั่งรถเมล์ไปได้ซักพัก ง่วง ครับ หลับเลย ตื่นขึ้นมา คนเต็มรถเลย

มองไปมองมา คนนู้นขาวดีนะ คนนั้นน่ารักจุงเบยย คนนี้ สเปคชัดๆ

ดูไปดูมาก็เพลินดีนะ ได้เห็นคนหนุ่มคนสาวลุกให้คนแก่นั่ง

ได้เห็นการแบ่งปัน ได้เห็นสังคมดีๆ ในเมืองไทย

สุดท้ายถึงจุดหมายปลายทาง ผมบอกตัวเองอีกทีว่า ขึ้นรถเมล์ รถประจำทางนี่มันก็ดีนะ

ไม่ต้องขับรถเอง ไม่ต้องเติมน้ำมัน เหนื่อยง่วงก็นอน ไม่ต้องคิดว่าสิ้นเดือนจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่างวด

ไม่ต้องเครียดว่าจะขับรถไปชนใคร ใครเขาจะขับมาชนเรา ได้เห็นสาวๆสวย มากหน้าหลายตา ฟินนนนนน

พอมาถึงบ้าน กลับมานั่งคิด คิด คิด คิด คิด คิด คิด

นี่ตรูจะเอารถมาทำไมฟร้าาาาา

ประโยชน์หรอ เอาไว้ขับไปห้าง ? ทั้งๆที่ ทำงานสัปดาห์ ละ 6 วัน เวลานอนยังไม่ค่อยพอเลย

พาลูกเมียไปกินข้าว ? แทกซี่ก็ได้มั้ง

เอาไว้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ? วันๆทำแต่งาน 3-4 เดือนถึงจะออกเที่ยวซักที ไปเครื่องบิน หรือ รถทัวร์ ดีกว่าม่ะ

เอาไว้ยกระดับตัวเองมันเท่ มันโก้ มันหล่อว่ะ เห้ย ? จะมองตรูแค่รถเท่านั้นหรอ

สุดท้ายก็ คิด คิด คิด คิด คิด

นานๆใช้รถซักที เต็มที่สัปดาห์ละวัน 3-4 เดือน ถึงจะออกทริปที

นั่งมองเพื่อนร่วมงานหลายๆคน

คนนึง ออกรถมา กู้เงินมาดาวรถ ผ่อนอีกเดือน ละ หมื่นกว่าบาท เห็นพี่แกกินมาม่าประจำเลย

อีกคนนึง ออกรถกู้เงินมาดาวเช่นกัน ผ่อนอีกหมื่นกว่าบาท ยืมเงินไปทั่ว หมุนเงินเป็นว่าเล่น

นั่งมองตัวเอง เดือนๆนึง ค่าบัตรเครดิต ค่าห้อง ค่านมลูก ให้พ่อแม่ ไปกินข้าวไปดูหนัง ไปเที่ยวนู่นี่นั่น บลาๆ

เงินเดือนออกที 25000 + ยังไม่ค่อยพอใช้เลยนะเฟร้ยยย!!

ผ่อนรถมูลค่าของรถมีแต่ลดลงๆ

สุดท้ายเอาเงินเก็บที่มีไปซื้อทองแท่งไว้เลย หักดิบไปเลยจะได้ไม่มาอยากได้รถอีก

บอกตัวเองไว้ว่า ตรูไม่มีเงิน ตรูไม่มีเงิน ตรูไม่มีเงิน

ขึ้นรถเมล์ดีกว่าสบายใจ มองสาวๆ นั่งหลับก็ได้ มีคนขับรถให้อีกต่างหาก

สุดท้าย ยังไม่เอาดีกว่ารถคันแรก ฮ่า ฮ่า ฮ่า

แล้วคุณล่ะ คิดดีหรือยังก่อนออกรถ ??

ล่าสุดเข้ามาอ่านวันจันทร์ที่ 28 ตุลาคม 2556 เวลา 09.10

กระทู้ถูกโหวตเป็นกระทู้แนะนำเฉยเลย ขอบคุณทุกๆคนครับ

ผมลืมบอกไปที่ผมนั่งรถเมล์อันนั้น ผมไม่ได้นั่งไปกลับทุกๆวันครับ

วันอาทิดสุดสัปดาห์เป็นวันหยุดก็เลยนั่งรถกลับบ้านครับ

ผมเช่าห้องอยู่ใกล้ที่ทำงานครับขับมอไซเอา ไปกลับ ใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที

เวลาผมหางานผมเอาเวลาเดินทางมาคิดด้วยนะครับ

ถ้าผมต้องออกจากบ้าน 7 โมง เพื่อไปทำงาน 9 โมง

ผมถือว่าผมเริ่มงาน 7 โมงนะครับ

แล้วขากลับถ้าผมต้องเลิกงานหกโมงเย็นแต่ต้องนั่งรถ 2 ชั่วโมงเพื่อเข้าบ้าน

ผมถือว่าผมเลิกงาน 2 ทุ่มครับ

แล้วผมนำมาคิดต่อ

ทำงาน 7 โมง ถึง 2 ทุ่ม สมมุติว่าได้ หมื่นห้า

ผมจะหางานที่ได้ หมื่นแปดขึ้นไป แล้วเอา ส่วนต่างระหว่างหมื่นห้ากับหมื่นแปด ก็คือ 3 พัน มาเช่าห้องครับ

เพราะเดินทางกันเป็นชั่วโมงๆ เพื่อไปทำงาน ผมว่าสู้เราหางานที่เราไปทำงานได้สะดวกแล้วเอาเวลาเดินทางไปทำอย่างอื่นดีกว่าครับ

ทำโอที ขายของ หรือ พักผ่อน ดีกว่ามาเสียเวลาๆไปกลับ อย่างต่ำ 2 ชั่วโมงเพื่อไปทำงาน

คหสต. ล้วนๆครับ