ขอความเห็น เกี่ยวกับกลอนเปล่านี้ด้วยค่ะ

โชคชะตา และจังหวะชีวิต   กำหนดการกระทำของเราในหลายๆเรื่อง
ถูกที่ ถูกเวลา ไม่ใช่เกิดขึ้นได้ง่าย
ให้ในสิ่งที่ผู้รับไม่ต้องการ   ผลลัพธ์ อาจคาดไม่ถึง
เมื่อยึดมั่นในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง  ขอเพียงจริงใจต่อความรู้สึก
สิ่งใดจะเกิดขี้น  ย่อมไม่เสียใจในภายหลัง  ว่าไม่ได้ทำในสิ่งที่ควรทำ
ความคิดคนเปลี่ยนแปลงทุกๆวินาที     สิ่งที่นอกเหนือเหตุผลทุกอย่าง ล้วนเป็นความรู้สึกจากส่วนลึก
ชีวิตคนเรานับถอยหลังไปสู่การสิ้นสุด  ในระหว่างที่ยังสามารถทำบางอย่างที่ใจคิดว่าใข่
จงทำมัน จงเข้าไปรู้จัก  เรียนรู้   ขอเพียงไม่ฝืนใจตน  
สิ่งที่พยายามหาเหตุผล ประกอบการตัดสินใจ  บ่อยครั้ง คำตอบแสนเรียบง่าย
ปลดปล่อยพันธนาการ   ก้าวออกมาจากขอบเขตที่เคยขีดไว้
เราเป็นเพียงฝุ่นเล็กๆของจักรวาล  หากแต่ความไพศาลและยิ่งใหญ่ของจิตใจนั้นปราศจากเส้นกำหนด
ความเป็นไปได้อยู่ที่ตัวของเราเอง เช่นเดียวกันกับความเป็นไปไม่ได้
บางครั้งเราอาจมีมุมที่สบายตัว   จนหลงลืมว่าโลกที่กว้างใหญ่นั้น
อาจมีมุมที่เรายังไปไม่ถึง  และจะไม่มีวันได้ลิ้มรสมัน  หากไม่เด็ดเดี่ยวพอ
ความกล้าหาญ เด็ดเดี่ยว ไม่เคยทำร้ายใคร    หากแต่มันคือความจริงใจอย่างที่สุดที่มนุษย์ทุกคน ล้วนมี
แต่เมื่อผ่านจิตใจที่ถูกปรุงแต่งด้วยนานาสัมผัส   อาจเดินหลงทาง บ้างไม่ต้องการกลับ
แต่มนุษย์ทุกคน รู้อยู่เสมอ   ว่าบ้านที่แท้จริง ที่จะทิ้งตัวลง และหลับตาได้อย่างปลอดภัย
คำตอบอยู่ในใจเรานี้เอง
หากรู้อย่างนี้  หากเข้าใจเช่นนี้  เรื่องยากเย็นก็ไม่เป็นปัญหาใดๆ
ยกให้ใจลอยขึ้นจากความสับสนในการค้นหา   สิ่งใดสว่างกระจ่างชัดที่สุด  นั่นคือคำตอบ