อยากทราบว่ามีใครเคยเจอเด็กใหม่ที่ทำงานที่มีพฤติกรรมแบบนี้บ้างไหมคะ ?
พอดีที่ทำงานเราเพิ่งรับพนักงานเข้ามาใหม่ น้องเค้ามาทำได้จะครบเดือนสิ้นเดือนนี้แหล่ะ (โปรสามเดือน) แต่พฤติกรรมนี่แบบว่า.... เอิ่ม... ไม่ไหวจริงๆ
เป็นยังไง... เชิญพิจารณาตามพฤติกรรมดังต่อไปนี้เลยค่ะ
1) แชททางโทรศัพท์ทั้งวัน แล้วโต๊ะทำงานเราจะตั้งชิดกันสี่ตัวไง (ไม่มีพาร์ททิชั่นด้วย) เวลาข้อความเธอเข้าทีนี่โต๊ะพวกเราสะเทือนกันจนสะดุ้ง แล้วชอบถือโทรศัพท์เข้าห้องน้ำทีละ 15-30 นาที ...ก็คงไม่วายไปแชทอีกนั่นแหล่ะ
2) คุยโทรศัพท์บ่อยมาก ดังมาก และเปิดเผยมาก... ขนาดหัวหน้าเดินผ่านไปผ่านมา เธอก็ยังไม่ยอมวาง ไม่เบาเสียงด้วย
3) ที่ร้ายไปกว่านั้น เรื่องที่คุยเป็นเรื่องงานนอกทั้งนั้น คือน้องเค้าทำงานเสริมเป็นธุรกิจเครือข่าย ขายพวกยานำเข้า อาหารเสริมอะไรทำนองนั้น ก็เลยต้องคุยนัดหมายไปฟังอบรมอะไรกันตลอดเวลา
เราเข้าใจว่าน้องเค้ามีภาระเยอะ และอยากทำเพื่ออนาคต แต่บางทีนี่ก็เป็นงานประจำ งานหลักของน้องนะ น้องมาทำงานได้เงินเดือน ถึงเงินเดือนจะไม่มาก แต่น้องก็ยอมรับเงื่อนไขนี้และเข้ามาทำ แล้วมารับจ๊อบนอกในเวลางานนี่...มันเกินไปนะ
4) หลับในที่ทำงาน วันละครึ่งชั่วโมงบ้าง มากกว่านั้นบ้าง ใครเดินผ่านไปผ่านมาเธอก็ไม่แคร์ คงจะเหนื่อยเพราะไปทำงานนอกจนดึก บ้านก็ไกล ...แต่มันควรมั้ยเนี่ย ?!
พฤติกรรมแชท โทร หลับนี่เราเห็นมาตั้งแต่เธอมาทำงานวันแรก และเป็นมาตลอด คุณว่าน้องเค้าเปรี้ยวมั้ยล่ะคะ ?
5) ช่วงเดือนแรกจะเป็นช่วงศึกษางาน หัวหน้าจะให้อ่านและศึกษางานเก่าอย่างเดียวเลย และหัวหน้าและพวกเราก็ย้ำตลอดว่าบริษัทเราเป็นบริษัทเล็กๆ อยู่กันแบบครอบครัว มีอะไรถามได้ เราก็เคยแนะน้องไปว่าช่วงนี้ให้กอบโกยความรู้ให้มากที่สุด มีอะไรอ่านได้ก็อ่าน ไม่เข้าใจก็ถาม เพราะเมื่อเริ่มจับงานของตัวเองแล้วจะไม่มีเวลามานั่งอ่านแล้ว แต่....เธอก็ไม่เคยถามอะไร เอาอะไรให้อ่านให้ดู ก็บอกว่าอ่านแล้วค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ เอิ่ม..
ไอ่เราก็นึกว่าน้องเค้าคงหัวดี(มาก) เข้าใจเร็ว พอหัวหน้าให้ทดสอบดูเท่านั้นแหล่ะ รู้เลยว่าน้องเค้าไม่ได้อ่านอะไรเลยยย... เพราะงานเละไม่เป็นท่า ผิดอะไรง่ายๆ ทั้งที่ตัวอย่าง(ดีๆ)ก็มีให้ดูเยอะแยะ ..ถ้าเค้าอ่านเค้าดูน่ะนะ
6) เวลาเธอนึกจะถาม เธอก็ถามอะไรที่มันหาเองก่อนก็ได้ อย่างเช่น ถามคำศัพท์ (งานเราใช้ภาษาต่างประเทศค่ะ) ศัพท์ธรรมดา ไม่ใช่ศัพท์เฉพาะด้วย น้องช่วยหาเองก่อนไหม พจนานุกรมออนไลน์เยอะแยะ กูเกิ้ลก็มี
ที่สำคัญ.. เธอชอบถามแทรกเวลาคนอื่นเค้าคุยงานกันอยู่ตลอดเลย จะรอให้เค้าคุยกันให้จบก่อนก็ไม่ได้ อันนี้เราถือว่ามารยาทแย่มากๆ
7) ไม่รู้จักชื่อกับนามสกุลเจ้าของบริษัท
สัปดาห์ที่ผ่านมาหัวหน้าให้งานน้องเค้ารับโทรศัพท์ แล้วบริษัทเราทำงานกับต่างชาติด้วย เลยมีทั้งคนไทยทั้งต่างชาติโทรเข้ามาบ่อย วันนึงมีคนต่างชาติโทรมาหาเจ้านายใหญ่เรา (ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานอยู่ต่างประเทศ) เค้าคงเรียกชื่อสกุลของนาย แต่...คุณน้องเธอบอกว่าไม่มีคนชื่อนี้แล้วก็วางไป พอเราถามว่าเค้าโทรหาใคร เธอบอกว่าไม่รู้ ไม่คุ้นชื่อ พอเราเอ่ยนามสกุลนายไป เธอบอกว่า อ๋อค่ะ น่าจะใช่ เวรกรรม ไม่แน่ใจทำไมไม่ถามว๊า แล้วมาทำงานไม่รู้จักชื่อนายเนี่ยนะ สุดๆ อ่ะ
ที่จริงยังมีอีกนะคะ (มาสาย และลาสองครั้งตั้งแต่สามอาทิตย์แรก ฯลฯ) แต่พอเถอะเนอะ พิมพ์เยอะเหมือนอัดอั้นตันใจมากอ่ะ
จริงๆ ไม่ใช่หรอกค่ะ แค่ละเหี่ยใจ ว่าทำไมเด็กสมัยนี้ถึงเป็นได้ขนาดนี้ น้องคนนี้ไม่ใช่เพิ่งจบด้วย ทำงานที่อื่นมาปีนึงแล้ว เพียงแต่คนละสายงาน ไม่ใช่งานออฟฟิศแบบนี้ แต่ยังไงเราก็คิดว่าน่าจะมีวุฒิภาวะมากกว่านี้นะ
ถ้าพฤติกรรมแบบนี้แต่ทำงานดีมากๆ เราจะไม่อะไรเท่าไหร่หรอก แต่นี่..งานก็ยังไม่รู้เลยว่าทำได้รึเปล่า ยังไม่ผ่านโปรเลย กล้าทำขนาดนี้เลยเหรอ ?
อยากรู้ว่ามีใครเลยเจอแบบนี้ (หรือแย่กว่านี้) บ้างรึเปล่า มาแชร์กันหน่อยนะคะ
ปล. ถ้าเด็กจบใหม่ / เข้างานใหม่ ผ่านมาอ่าน อยากให้ดูไว้ว่าอย่าทำแบบนี้เลย ไม่ดีหรอก ...จากใจ
คุณเคยเจอเด็กใหม่สุดเปรี้ยวแบบนี้บ้างมั้ย ?
พอดีที่ทำงานเราเพิ่งรับพนักงานเข้ามาใหม่ น้องเค้ามาทำได้จะครบเดือนสิ้นเดือนนี้แหล่ะ (โปรสามเดือน) แต่พฤติกรรมนี่แบบว่า.... เอิ่ม... ไม่ไหวจริงๆ
เป็นยังไง... เชิญพิจารณาตามพฤติกรรมดังต่อไปนี้เลยค่ะ
1) แชททางโทรศัพท์ทั้งวัน แล้วโต๊ะทำงานเราจะตั้งชิดกันสี่ตัวไง (ไม่มีพาร์ททิชั่นด้วย) เวลาข้อความเธอเข้าทีนี่โต๊ะพวกเราสะเทือนกันจนสะดุ้ง แล้วชอบถือโทรศัพท์เข้าห้องน้ำทีละ 15-30 นาที ...ก็คงไม่วายไปแชทอีกนั่นแหล่ะ
2) คุยโทรศัพท์บ่อยมาก ดังมาก และเปิดเผยมาก... ขนาดหัวหน้าเดินผ่านไปผ่านมา เธอก็ยังไม่ยอมวาง ไม่เบาเสียงด้วย
3) ที่ร้ายไปกว่านั้น เรื่องที่คุยเป็นเรื่องงานนอกทั้งนั้น คือน้องเค้าทำงานเสริมเป็นธุรกิจเครือข่าย ขายพวกยานำเข้า อาหารเสริมอะไรทำนองนั้น ก็เลยต้องคุยนัดหมายไปฟังอบรมอะไรกันตลอดเวลา
เราเข้าใจว่าน้องเค้ามีภาระเยอะ และอยากทำเพื่ออนาคต แต่บางทีนี่ก็เป็นงานประจำ งานหลักของน้องนะ น้องมาทำงานได้เงินเดือน ถึงเงินเดือนจะไม่มาก แต่น้องก็ยอมรับเงื่อนไขนี้และเข้ามาทำ แล้วมารับจ๊อบนอกในเวลางานนี่...มันเกินไปนะ
4) หลับในที่ทำงาน วันละครึ่งชั่วโมงบ้าง มากกว่านั้นบ้าง ใครเดินผ่านไปผ่านมาเธอก็ไม่แคร์ คงจะเหนื่อยเพราะไปทำงานนอกจนดึก บ้านก็ไกล ...แต่มันควรมั้ยเนี่ย ?!
พฤติกรรมแชท โทร หลับนี่เราเห็นมาตั้งแต่เธอมาทำงานวันแรก และเป็นมาตลอด คุณว่าน้องเค้าเปรี้ยวมั้ยล่ะคะ ?
5) ช่วงเดือนแรกจะเป็นช่วงศึกษางาน หัวหน้าจะให้อ่านและศึกษางานเก่าอย่างเดียวเลย และหัวหน้าและพวกเราก็ย้ำตลอดว่าบริษัทเราเป็นบริษัทเล็กๆ อยู่กันแบบครอบครัว มีอะไรถามได้ เราก็เคยแนะน้องไปว่าช่วงนี้ให้กอบโกยความรู้ให้มากที่สุด มีอะไรอ่านได้ก็อ่าน ไม่เข้าใจก็ถาม เพราะเมื่อเริ่มจับงานของตัวเองแล้วจะไม่มีเวลามานั่งอ่านแล้ว แต่....เธอก็ไม่เคยถามอะไร เอาอะไรให้อ่านให้ดู ก็บอกว่าอ่านแล้วค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ เอิ่ม..
ไอ่เราก็นึกว่าน้องเค้าคงหัวดี(มาก) เข้าใจเร็ว พอหัวหน้าให้ทดสอบดูเท่านั้นแหล่ะ รู้เลยว่าน้องเค้าไม่ได้อ่านอะไรเลยยย... เพราะงานเละไม่เป็นท่า ผิดอะไรง่ายๆ ทั้งที่ตัวอย่าง(ดีๆ)ก็มีให้ดูเยอะแยะ ..ถ้าเค้าอ่านเค้าดูน่ะนะ
6) เวลาเธอนึกจะถาม เธอก็ถามอะไรที่มันหาเองก่อนก็ได้ อย่างเช่น ถามคำศัพท์ (งานเราใช้ภาษาต่างประเทศค่ะ) ศัพท์ธรรมดา ไม่ใช่ศัพท์เฉพาะด้วย น้องช่วยหาเองก่อนไหม พจนานุกรมออนไลน์เยอะแยะ กูเกิ้ลก็มี
ที่สำคัญ.. เธอชอบถามแทรกเวลาคนอื่นเค้าคุยงานกันอยู่ตลอดเลย จะรอให้เค้าคุยกันให้จบก่อนก็ไม่ได้ อันนี้เราถือว่ามารยาทแย่มากๆ
7) ไม่รู้จักชื่อกับนามสกุลเจ้าของบริษัท
สัปดาห์ที่ผ่านมาหัวหน้าให้งานน้องเค้ารับโทรศัพท์ แล้วบริษัทเราทำงานกับต่างชาติด้วย เลยมีทั้งคนไทยทั้งต่างชาติโทรเข้ามาบ่อย วันนึงมีคนต่างชาติโทรมาหาเจ้านายใหญ่เรา (ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานอยู่ต่างประเทศ) เค้าคงเรียกชื่อสกุลของนาย แต่...คุณน้องเธอบอกว่าไม่มีคนชื่อนี้แล้วก็วางไป พอเราถามว่าเค้าโทรหาใคร เธอบอกว่าไม่รู้ ไม่คุ้นชื่อ พอเราเอ่ยนามสกุลนายไป เธอบอกว่า อ๋อค่ะ น่าจะใช่ เวรกรรม ไม่แน่ใจทำไมไม่ถามว๊า แล้วมาทำงานไม่รู้จักชื่อนายเนี่ยนะ สุดๆ อ่ะ
ที่จริงยังมีอีกนะคะ (มาสาย และลาสองครั้งตั้งแต่สามอาทิตย์แรก ฯลฯ) แต่พอเถอะเนอะ พิมพ์เยอะเหมือนอัดอั้นตันใจมากอ่ะ
จริงๆ ไม่ใช่หรอกค่ะ แค่ละเหี่ยใจ ว่าทำไมเด็กสมัยนี้ถึงเป็นได้ขนาดนี้ น้องคนนี้ไม่ใช่เพิ่งจบด้วย ทำงานที่อื่นมาปีนึงแล้ว เพียงแต่คนละสายงาน ไม่ใช่งานออฟฟิศแบบนี้ แต่ยังไงเราก็คิดว่าน่าจะมีวุฒิภาวะมากกว่านี้นะ
ถ้าพฤติกรรมแบบนี้แต่ทำงานดีมากๆ เราจะไม่อะไรเท่าไหร่หรอก แต่นี่..งานก็ยังไม่รู้เลยว่าทำได้รึเปล่า ยังไม่ผ่านโปรเลย กล้าทำขนาดนี้เลยเหรอ ?
อยากรู้ว่ามีใครเลยเจอแบบนี้ (หรือแย่กว่านี้) บ้างรึเปล่า มาแชร์กันหน่อยนะคะ
ปล. ถ้าเด็กจบใหม่ / เข้างานใหม่ ผ่านมาอ่าน อยากให้ดูไว้ว่าอย่าทำแบบนี้เลย ไม่ดีหรอก ...จากใจ