เนื่องจากว่าหลาย ๆ ท่านออกบางชมและวิจารณ์จนเห็นข้อดีต่าง ๆ นา ๆ แล้ว
ผมก็เห็นด้วย และรู้สึกอิ่มแลเป็นสุขกับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก แอบทึ่งตอนจบเรื่องประเด็นของทิพย์เหมือนกัน
แต่สิ่งที่ไม่ชอบเลย คือระยะทางครับ
มันมีอยู่สามจุดใหญ่
แรกเลยคือ
1. ฉากวิ่งกลับบ้าน มันบ้ามาก คือมันดูไม่สมจริงไปเลย จากโรงเรียนวารี วิ่งมายังบ้านตนเองที่ดูจากฉากแล้วน่าจะอยู่บริเวณรอบคูเมือง
มัน fail มากเพราะว่า ทำไมไม่ขับมอเตอร์ไซค์ละ ถึงแม้จะไม่ไกล ไม่น่าจะเกิน 5 กิโล แต่มันไม่เจ็บเป็นต้องทำฉากนี้เลย
คือ เป็นซีนอารมณ์ แสดงถึงความเป็นห่วง ... ใช่ แต่มันจะดูสวยกว่า ถ้าขี่มอเตอร์ไซค์ไป แล้วแสดงออกสีหน้าไปด้วย เพราะผมว่าอย่างต่ำก็ประมาณ 2-3 กิโล เป็นผม ผมก็ไม่วิ่ง ถ้า 500 เมตรว่าอย่าง ( อย่าบอกนะหนูไม่มีรถหรือมอเตอร์ไซค์เลย หรือว่าหนูขับไม่เป็น -.- )
2. อันนี้หนักกว่าครับ ภูอิงฟ้า ซึ่งอยู่ อ. แม่ริม เดินกลับมายังอำเภอเมือง ......... แม่เจ้าพระเจ้าหงสาวดี ซีนนี้ผมอยู่เชียงใหม่แล้วรู้สึกว่า เห้ย มันดูไม่อินเลยหว่ะ ต่อให้เมิงถูกแฟนทั้ง 72 ทิ้ง เมิงก็ไม่เดินข้ามอำเภอแบบนี้ ถึงแม้มันจะเป็นไปได้นะ แต่มันดูเหมือนยัดเยียดไปหน่อย เพราะมันเป็นสูตรสำเร็จของหนังที่ว่า ... ต้องมีวิ่ง มีเดิน ( แบบฉากวิ่งตามเครื่องบินของหนังรัก คนปกติเค้าไม่ทำกันหรอกครับ )
อยากให้ทำเป็นรูปแบบอื่นมากกว่า จะขอติดรถคนเข้าเมืองเค้าไป รถกระบะ นั่งซึ่มอยู่ข้างหลังและซูมหน้าน้องตี๋ให้เห็นถึงซีนอารมณ์ นั่งเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก มันดูสมจริงกว่าครับ
3. จากปราจีน หรือจังหวัดอะไรนี่แหละของผองเพื่อน มายังลำปาง คือเข้าจะนะครับ ว่าตัด ล่นระยะเวลา .. แต่ แต่ แต่ ผมดูท้องฟ้ามันแทบจะไม่เปลี่ยนเลยครับ แล้วมันไม่อินตรงที่ว่า ... จะกลับเชียงใหม่ แล้วมาลงทำไม แล้วคุณวนัสแห่งคู่กรรมมาดักรอทำไมลำปาง ถ้าแม่ทิพย์ไม่ชัวร์ฟิ้วโผล่หัวมานอกโบกี้ หรืออยู่อีกฝั่ง คุณก็ไม่เจอละ คือ .. มารอทำไมตรงนี้
เท่าที่ผมจำได้ ไม่แน่ใจนะ แต่ดูเหมือนมันยังเป็นช่วงเวลาเดียวกัน ถ้าเอาให้สวย ทำไมไม่มาถึงตอนเช้าตรู่ และเพื่อน ๆ มาเจอตอนพลบค่ำละครับ หลาย ๆ คนจะไม่ติดใจเรื่อง เห้ย วาร์ปมาหรอครับท่าน .. เพราะฟ้ามันแทบไม่เปลี่ยนเลยจริง
** ป.ล. ถ้าห่วงสอบกัน พี่ว่า หนูนั่งเครื่องบินกันดีกว่านะครับ แต่คงไม่ได้ เพราะคงไม่ซึ้งเท่ากับหนัง road trip **
** ป.ล.2 ตอนต่อแถว มีคนสปอยว่า เห้ยยย !! เกรียนฟิคชั่นอะหรอ เออ ๆ ที่พระเอกฆ่าตัวตายอะ หนังมันก็ดีอะ คือเราหันไปมองแล้วทำหน้าวอร์ทดาฟักกก ได้แต่ทำท่าชกผ่านจินตนการ เพราะเขาไม่ผิด ผิดที่เราอยู่ผิดที่ผิดเวลา ... พอตอนดู เสียวมาก เรื่องของตี๋มันน่าสงสารมาก และเขาก็แสดงได้ค่อนข้างดี อินอยู่ ก็เลยไม่อยากให้ตาย เพราะถ้าตาย คือน้ำตาแตกแน่ คิดสภาพ เพื่อนตามหา เพื่อนอัดคลิป ตี้ก็อัดคลิป
แต่แล้วไม่ได้เจอตัวจริง ...
มันคงอารมณ์หนัง the letter ... ดีนะ ไม่มีฉาก "ตี๋รักพลอยดาวนะ" แล้วก็บรู้มน้ำตาไหลเป็นไอติมแมกนั่มตากแดด ..
อยากให้มะเดี่ยวทำหนังเรื่อย ๆ ครับ ดูแล้วมีแง่คิดกว่าพี่มากเยอะ ถึงแม้ทั่งสองเรื่องจะฟินและสุขเหมือนกัน
ผมชอบเกรียนฟิคชั่นทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องระยะทาง ( สปอยด์อยู่นะ )
ผมก็เห็นด้วย และรู้สึกอิ่มแลเป็นสุขกับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก แอบทึ่งตอนจบเรื่องประเด็นของทิพย์เหมือนกัน
แต่สิ่งที่ไม่ชอบเลย คือระยะทางครับ
มันมีอยู่สามจุดใหญ่
แรกเลยคือ
1. ฉากวิ่งกลับบ้าน มันบ้ามาก คือมันดูไม่สมจริงไปเลย จากโรงเรียนวารี วิ่งมายังบ้านตนเองที่ดูจากฉากแล้วน่าจะอยู่บริเวณรอบคูเมือง
มัน fail มากเพราะว่า ทำไมไม่ขับมอเตอร์ไซค์ละ ถึงแม้จะไม่ไกล ไม่น่าจะเกิน 5 กิโล แต่มันไม่เจ็บเป็นต้องทำฉากนี้เลย
คือ เป็นซีนอารมณ์ แสดงถึงความเป็นห่วง ... ใช่ แต่มันจะดูสวยกว่า ถ้าขี่มอเตอร์ไซค์ไป แล้วแสดงออกสีหน้าไปด้วย เพราะผมว่าอย่างต่ำก็ประมาณ 2-3 กิโล เป็นผม ผมก็ไม่วิ่ง ถ้า 500 เมตรว่าอย่าง ( อย่าบอกนะหนูไม่มีรถหรือมอเตอร์ไซค์เลย หรือว่าหนูขับไม่เป็น -.- )
2. อันนี้หนักกว่าครับ ภูอิงฟ้า ซึ่งอยู่ อ. แม่ริม เดินกลับมายังอำเภอเมือง ......... แม่เจ้าพระเจ้าหงสาวดี ซีนนี้ผมอยู่เชียงใหม่แล้วรู้สึกว่า เห้ย มันดูไม่อินเลยหว่ะ ต่อให้เมิงถูกแฟนทั้ง 72 ทิ้ง เมิงก็ไม่เดินข้ามอำเภอแบบนี้ ถึงแม้มันจะเป็นไปได้นะ แต่มันดูเหมือนยัดเยียดไปหน่อย เพราะมันเป็นสูตรสำเร็จของหนังที่ว่า ... ต้องมีวิ่ง มีเดิน ( แบบฉากวิ่งตามเครื่องบินของหนังรัก คนปกติเค้าไม่ทำกันหรอกครับ )
อยากให้ทำเป็นรูปแบบอื่นมากกว่า จะขอติดรถคนเข้าเมืองเค้าไป รถกระบะ นั่งซึ่มอยู่ข้างหลังและซูมหน้าน้องตี๋ให้เห็นถึงซีนอารมณ์ นั่งเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก มันดูสมจริงกว่าครับ
3. จากปราจีน หรือจังหวัดอะไรนี่แหละของผองเพื่อน มายังลำปาง คือเข้าจะนะครับ ว่าตัด ล่นระยะเวลา .. แต่ แต่ แต่ ผมดูท้องฟ้ามันแทบจะไม่เปลี่ยนเลยครับ แล้วมันไม่อินตรงที่ว่า ... จะกลับเชียงใหม่ แล้วมาลงทำไม แล้วคุณวนัสแห่งคู่กรรมมาดักรอทำไมลำปาง ถ้าแม่ทิพย์ไม่ชัวร์ฟิ้วโผล่หัวมานอกโบกี้ หรืออยู่อีกฝั่ง คุณก็ไม่เจอละ คือ .. มารอทำไมตรงนี้
เท่าที่ผมจำได้ ไม่แน่ใจนะ แต่ดูเหมือนมันยังเป็นช่วงเวลาเดียวกัน ถ้าเอาให้สวย ทำไมไม่มาถึงตอนเช้าตรู่ และเพื่อน ๆ มาเจอตอนพลบค่ำละครับ หลาย ๆ คนจะไม่ติดใจเรื่อง เห้ย วาร์ปมาหรอครับท่าน .. เพราะฟ้ามันแทบไม่เปลี่ยนเลยจริง
** ป.ล. ถ้าห่วงสอบกัน พี่ว่า หนูนั่งเครื่องบินกันดีกว่านะครับ แต่คงไม่ได้ เพราะคงไม่ซึ้งเท่ากับหนัง road trip **
** ป.ล.2 ตอนต่อแถว มีคนสปอยว่า เห้ยยย !! เกรียนฟิคชั่นอะหรอ เออ ๆ ที่พระเอกฆ่าตัวตายอะ หนังมันก็ดีอะ คือเราหันไปมองแล้วทำหน้าวอร์ทดาฟักกก ได้แต่ทำท่าชกผ่านจินตนการ เพราะเขาไม่ผิด ผิดที่เราอยู่ผิดที่ผิดเวลา ... พอตอนดู เสียวมาก เรื่องของตี๋มันน่าสงสารมาก และเขาก็แสดงได้ค่อนข้างดี อินอยู่ ก็เลยไม่อยากให้ตาย เพราะถ้าตาย คือน้ำตาแตกแน่ คิดสภาพ เพื่อนตามหา เพื่อนอัดคลิป ตี้ก็อัดคลิป
แต่แล้วไม่ได้เจอตัวจริง ...
มันคงอารมณ์หนัง the letter ... ดีนะ ไม่มีฉาก "ตี๋รักพลอยดาวนะ" แล้วก็บรู้มน้ำตาไหลเป็นไอติมแมกนั่มตากแดด ..
อยากให้มะเดี่ยวทำหนังเรื่อย ๆ ครับ ดูแล้วมีแง่คิดกว่าพี่มากเยอะ ถึงแม้ทั่งสองเรื่องจะฟินและสุขเหมือนกัน