เจ้าของกระทู้ไม่ได้กำกับชื่อตัวละครไว้ แต่ถ้าคุณเคยชมภาพยนตร์เรื่องนี้เชื่อว่าคงจำฉากนี้ได้เป็นอย่างดี
จู่ๆ สายฝนก็เทลงมาปานฟ้ารั่ว หญิงสาวในชุดเสื้อแขนยาวสีชมพูขาวรีบวิ่งเข้าไปหลบใต้ร่มไม้
เธอวางกล่องไวโอลินลงบนโต๊ะหินอ่อน ก่อนจะแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
" จะมาตกอะไรตอนนี้นะ " เธอพูดพลางถอนหายใจ หันกลับไปยังเส้นทางเดิมที่เพิ่งผ่านมา
พลันสายตาก็สะดุดกับร่างหนึ่งซึ่งกำลังวิ่งฝ่าเม็ดฝนอยู่บนทางเท้าริมสนามหญ้า
เธอรีบหันหน้าหลบ แต่เสียงหัวใจกลับเต้นระทึกปานจะแข่งกับเสียงฝน
เจ้าของร่างนั้นชะงัก ก่อนจะวิ่งตรงมายังเธอ
เธอหลับตาเม้มริมฝีปาก เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังวิ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง
" อ้าว ... คุณ ? "
เธอค่อยๆหันกลับมา ส่งยิ้มให้เขา " ค่ะ "
" มาหลบฝนตรงนี้เหมือนกันหรือครับ "
" ค่ะ "
เขายิ้ม ก่อนแหงนมองขึ้นบนท้องฟ้า ยื่นมือซ้ายออกไปเพื่อประมาณเม็ดฝน
เธอแอบชำเลืองมองเขาอีกครั้งหนึ่ง ... ครั้งที่สองพันสองร้อย
เขาหันกลับมายังเธอ " ท่าทางจะไม่หยุดง่ายๆ นะครับ แล้วนี่ คุณกำลังไปไหนล่ะ ? "
เธอรีบหลบสายตา แสร้งมองผ่านสายฝนออกไปด้านนอก " ห้องสมุด ค่ะ "
" ไกลมั้ยครับ "
" อะไรนะค่ะ "
เขาเดินตรงเข้ามาใกล้เธอ " ห้องสมุดนะครับ ไกลมั้ย "
"เอ่อ ...ใกล้ๆนี่แหละค่ะ คิดว่าเดี๋ยวจะวิ่งหลบตามอาคารไปเรื่อยๆ "
เขาถอดเสื้อคลุมสีน้ำตาลอ่อน หยิบกล่องไวโอลินของเธอขึ้นสะพายไขว้ไปด้านหลัง
" งั้น ผมไปส่งคุณเอง ใช้ร่มวิเศษของผม "
" ร่มวิเศษ ? "
มือขวาของเขายกเสื้อคลุมสีน้ำตาลอ่อนขึ้นเหนือศีรษะเธอ ส่วนมือซ้ายอ้อมมาปิดหนือศีรษะของเขา จากนั้นก็หันมายิ้มให้ " ผมนับสามนะ "
เธอมองหน้า อมยิ้มกับอารมณ์ขันของเขา
" เอานะ ... หนึ่ง สอง ... สาม ! "
เท้าสองคู่วิ่งฝ่าเม็ดฝนที่กำลังโปรยปราย
ทุกย่างก้าวของทั้งสองสอดประสานราวกับบทเพลงที่บรรเลงร่วมกันกลางสายฝน
บทเพลงที่ขับเค้น ความสุขให้ปรากฏเป็นรอยยิ้มในดวงตาของเธอ ... และเขา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ คลิปนี้อาจไม่ชัดเท่าไหร่นัก แต่มีรายละเอียดของฉากคลาสสิคในตำนานของภาพยนตร์เกาหลีเรื่องนี้ The Classic
ลองทายกันเล่นๆ ว่าฉากนี้มาจากภาพยนตร์ต่างประเทศ (เอเชีย) เรื่องใด ... ?
เจ้าของกระทู้ไม่ได้กำกับชื่อตัวละครไว้ แต่ถ้าคุณเคยชมภาพยนตร์เรื่องนี้เชื่อว่าคงจำฉากนี้ได้เป็นอย่างดี
จู่ๆ สายฝนก็เทลงมาปานฟ้ารั่ว หญิงสาวในชุดเสื้อแขนยาวสีชมพูขาวรีบวิ่งเข้าไปหลบใต้ร่มไม้
เธอวางกล่องไวโอลินลงบนโต๊ะหินอ่อน ก่อนจะแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
" จะมาตกอะไรตอนนี้นะ " เธอพูดพลางถอนหายใจ หันกลับไปยังเส้นทางเดิมที่เพิ่งผ่านมา
พลันสายตาก็สะดุดกับร่างหนึ่งซึ่งกำลังวิ่งฝ่าเม็ดฝนอยู่บนทางเท้าริมสนามหญ้า
เธอรีบหันหน้าหลบ แต่เสียงหัวใจกลับเต้นระทึกปานจะแข่งกับเสียงฝน
เจ้าของร่างนั้นชะงัก ก่อนจะวิ่งตรงมายังเธอ
เธอหลับตาเม้มริมฝีปาก เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังวิ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง
" อ้าว ... คุณ ? "
เธอค่อยๆหันกลับมา ส่งยิ้มให้เขา " ค่ะ "
" มาหลบฝนตรงนี้เหมือนกันหรือครับ "
" ค่ะ "
เขายิ้ม ก่อนแหงนมองขึ้นบนท้องฟ้า ยื่นมือซ้ายออกไปเพื่อประมาณเม็ดฝน
เธอแอบชำเลืองมองเขาอีกครั้งหนึ่ง ... ครั้งที่สองพันสองร้อย
เขาหันกลับมายังเธอ " ท่าทางจะไม่หยุดง่ายๆ นะครับ แล้วนี่ คุณกำลังไปไหนล่ะ ? "
เธอรีบหลบสายตา แสร้งมองผ่านสายฝนออกไปด้านนอก " ห้องสมุด ค่ะ "
" ไกลมั้ยครับ "
" อะไรนะค่ะ "
เขาเดินตรงเข้ามาใกล้เธอ " ห้องสมุดนะครับ ไกลมั้ย "
"เอ่อ ...ใกล้ๆนี่แหละค่ะ คิดว่าเดี๋ยวจะวิ่งหลบตามอาคารไปเรื่อยๆ "
เขาถอดเสื้อคลุมสีน้ำตาลอ่อน หยิบกล่องไวโอลินของเธอขึ้นสะพายไขว้ไปด้านหลัง
" งั้น ผมไปส่งคุณเอง ใช้ร่มวิเศษของผม "
" ร่มวิเศษ ? "
มือขวาของเขายกเสื้อคลุมสีน้ำตาลอ่อนขึ้นเหนือศีรษะเธอ ส่วนมือซ้ายอ้อมมาปิดหนือศีรษะของเขา จากนั้นก็หันมายิ้มให้ " ผมนับสามนะ "
เธอมองหน้า อมยิ้มกับอารมณ์ขันของเขา
" เอานะ ... หนึ่ง สอง ... สาม ! "
เท้าสองคู่วิ่งฝ่าเม็ดฝนที่กำลังโปรยปราย
ทุกย่างก้าวของทั้งสองสอดประสานราวกับบทเพลงที่บรรเลงร่วมกันกลางสายฝน
บทเพลงที่ขับเค้น ความสุขให้ปรากฏเป็นรอยยิ้มในดวงตาของเธอ ... และเขา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้