[CR] ผจญภัยแดนฮ่องก่อง The Hongkong Adventure

กราบสวัสดีมิตรรักแฟนเพลงชาวบลูพลาเน็ตทุกท่านงามๆ เอิ่ม ดูละม้ายคล้ายนักร้องลูกทุ่งไงก็ไม่รู้ อย่าได้สนใจ ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนเลยว่า การมารีวิวทริปฮ่องกงในครั้งนี้ หาสาระไม่ได้ ผู้มีภูมิอย่าได้พยายามหาสาระจากมัน เพราะมันเป็นเพียงการบ่นพล่ามเท่านั้น และต้องขอออกตัวอีกว่า กระผมเป็นเพียงนักอ่านตัวเล็กๆคนหนึ่งที่หลบอยู่ตามซอกหลืบในเว็บพันธุ์ทิพย์มานานแสนนาน ไม่มีโอกาสได้ออกมาสู่แสงสว่างของโลกภายนอก สงสัยว่าคงมีเชื้อแวมไพร์ กลัวแสงแดด ได้แต่แอบมาสืบเสาะหาข้อมูลเบาๆเพียงเท่านั้น

จุดเริ่มต้นของการเริ่มเขียนกระทู้รีวิวในครั้งนี้ จริงๆตั้งใจว่าจะไปเขียนใน facebook แทน เพราะไม่อยาก public เท่าไหร่ แต่เนื่องจากความตื่นเต้นเร้าใจเหมือนกับหนังแอคชัน ไซไฟก็ไม่ปาน ทำให้พื้นที่เล็กๆใน facebook คงจะไม่สามารถตอบสนองต่อพื้นที่ในการระบายตรงนี้ได้ แอบเว่อร์เกินไปแล้ว ฮ่าฮ่า จริงๆมันก็ไม่ได้มีอะไรตื่นเต้นมากมายหรอก ผมเว่อร์เอง อย่าได้คาดหวังอะไรกับรีวิวนี้ ความจริงแล้วมันก็เป็นเพียงเรื่องราวเล็กๆ บวกกับความรู้สึกส่วนตัวซะเป็นส่วนใหญ่ เลยไม่ค่อยอยากจะเอามาแชร์นัก แต่แชร์ไปก็ไม่มีอะไรเสียหาย บวกกับ มีเพื่อนคงนึงคงอยากติดตามกระมัง อยากบอกว่า ผมโม้เก่งมาก แต่จะเขียนจบหรือเปล่าอันนี้ไม่รับประกัน จะพยายามเขียนเท่าที่จะทำได้ ขอเอาความขี้เกียจเป็นเดิมพันธุ์

เรื่องราวมันเริ่มต้นขึ้นที่โปรหางแดงที่จองกันมาข้ามปีข้ามชาติ ในที่สุดเวลาที่เราจะได้ออกโบยบินก็มาถึง ถ้าไม่นับการเดินทางออกนอกประเทศเพราะการไปดูงาน ที่มีล่ามประกบติดตัวตลอดเวลา เหมือนมือถือ iphone รุ่นใหม่ล่าสุดก็ไม่ปาน นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ผมออกนอกประเทศด้วยตัวเอง โดยที่มีเพื่อนร่วมหัวจมท้ายติดสอยห้อยตามไปด้วยหนึ่งคน เอาวะ อย่างน้อยก็ไม่อดตายคนเดียวแน่นอน การเดินทางเริ่มต้นขึ้นวันที่ 3 ตุลาคม (ดองมานานมาก) เครื่องบินแล่นเข้าเทียบท่าอากาศยานในเวลาประมาณ 2 ทุ่มเศษๆ... ใช่แล้ว ฟังไม่ผิดหรอก 2 ทุ่มเศษๆ คือด้วยความเฉลียวฉลาดเมื่อตอนจองตั๋วด้วย IQ 180 ได้คิดทบทวนเป็นอย่างดีแล้วว่า มาตอนกลางคืน นอนพักผ่อน ตื่นเช้าจะได้มีแรงไปเที่ยวทั้งวัน โดยไม่ได้คำนึงเลยว่า มันจะต้องมาเสียค่าที่พักไปฟรีคืนหนึ่งโดยไม่ได้ทำอะไรเลย บางทีเรื่องพื้นฐาน คนฉลาดๆก็โง่ได้เหมือนกัน ยอมรับ ฮ่าฮ่า