1. เสื้อผ้า ชอบงานคอสตูมเรื่องนี้ สวย ใช้สีต่างๆ ได้ดี แต่ไม่โอเว่อร์จนเกินไป ไม่ได้ทุ่มทุน แต่ฉลาดที่จะใช้งบประหยัด แต่ดูดี
2. พระรอง-นางรอง กลายเป็นคู่ที่ให้คนดูสดชื่นตลอดเรื่อง ลดอาการ panic ไปกับนางเอก และลดอาการหวั่นจากความกล้าเสี่ยงของพระเอก
3. ขุนอินทร์ - นายแม่ เป็นคู่ battle ที่สนุก ปกติ คนสมัยก่อน จะมีวิธีขัดใจพ่อแม่ แบบแยบยล แต่ขุนอินทร์ ดื้อชัดเจน ในบริบทที่รู้ได้ว่า รักแม่ แต่ขอขัดใจบ้าง นายแม่และบริวาร เป็นช่วงผ่อนคลาย ทำให้ละครมีโทนไม่เครียดจนเกินไป เพราะสถานการณ์ในบ้านหลังอื่น ค่อนข้างเครียด
4. โตโน่ เป็นนักแสดงในกลุ่มฉายเสน่ห์แบบผู้ชาย ( masculine charm ) เหมาะกับบทนักรบ นักกีฬา ตำรวจ พนักงานดับเพลิง และเจ้าพ่อมาเฟีย และการดูแลผู้หญิงในแบบที่ผู้หญิงรู้สึกว่ายากจะปฏิเสธ เป็นการแสดงที่ไหลลื่น มีชั้นเชิง จังหวะการเล่น เหมาะ ทั้งการพูด และศิลปะการรบ ความเป็นแมวเจ้าเล่ห์ตัวพ่อของหลวงอินทราบดี กับความตรงไปตรงมา ซื่อสัตย์ของพ่อเพิ่ม ตัดกันได้ดี เสน่ห์ทางการแสดงไม่มีใครกลบใครได้
5. ด้วยตัวบท มองว่า นางเอก น่าจะสวยปนเศร้า จิตดีจนดูโง่งมไปบ้าง
เป็นคนลังเล ขาดความมั่นใจ ชะตาอาภัพ จะมีข้อด้อยอย่างไรก็ตาม แต่ก็เป็นนางเอก
ขอให้แยก ระหว่าง ความเป็นนางเอกที่มีข้อด้อย กับ ความไม่เก็บทรงนางเอก
ตามชื่อเรื่อง นี่คือ ชื่อนางเอก ซึ่งเป็นศูนย์กลางของเรื่องราว
การแสดงที่ หากหน้าตาตื่นกลัวตลอดเวลา แทบจะไม่มีอารมณ์อื่น
พลังดึงดูดของตัวละครจะจางลง ซึ่งตัวละครหลัก ไม่จำเป็นต้องมีแต่ข้อดี เช่น "ลำยอง"
การแสดงจะได้ผลดี หากถ่ายทอด "ความสง่างามในศรัทธา" ที่ตัวละครมี ไม่ว่าเขาจะอยู่ในสถานะ/บุคลิกแบบใด
ตัวอย่าง ชมพู่อารยา ถ่ายทอด "เรยา"
พูดง่ายๆ คือ นำเสนอความเชื่อของตัวละคร แต่ทำให้คนดูเคารพ/ยอมรับ/ชื่นชอบ ในตัวละคร
แม้ว่าคนดูจะเห็นต่าง หรือ ไม่มีความเชื่อแบบตัวละครเลย
หรือบางครั้งก็ปลดปล่อย/ลุ้นไปกับตัวละคร แบบเลือกข้าง
โดยที่โลกความจริงพวกเราพูดหรือทำอะไรไม่ได้มากนัก
บางตัวละคร อาจไม่ต้องเล่นใหญ่ แต่มี soft power เล่นแบบน้อยแต่มาก (less is more)
เป็นกำลังใจและรอดูพัฒนาการในเรื่องต่อๆไป แนะนำวิธีสื่อสารกับคนดู
ทั้งหมดนี้ เป็นเพียงความเห็นส่วนบุคคลเท่านั้น ไม่สามารถเป็นภาพสะท้อนโดยรวมของผู้ชมส่วนใหญ่
หากไม่ตรงใจบ้าง ต้องขออภัย ละครก็เหมือนรสชาติก๋วยเตี๋ยว ที่บางสูตรไม่ได้เหมาะกับทุกคน
หากเปิดใจ เห็นส่วนใดมีประโยชน์ นำไปกลั่นกรองปรับปรุง ตามแนวทางที่เห็นควร
กลิ่นมาลี สะท้อนมุมมองจากผู้ชม