ต่อจากตอนที่แล้ว โซมะที่ได้กินอาหารฝีมืออิชิกิก็รู้ได้เลยว่าอร่อย เป็นอาหารที่ทำโดยใช้วัตถุดิบตามฤดูกาลได้อย่างยอดเยี่ยม บอกได้เลยว่าทำมาอย่างเข้ากันอย่างดี ทางอิชิกิก็บอกถึงตาโซมะแล้ว แสดงให้ดูเรื่องราวของโซมะบนจานอาหารหน่อย
โซมะก็ยิ้มคิดเลยว่าพอเข้าใจแล้วที่ทำไมพ่อเขาถึงส่งเขามาที่โทสึกิ โซมะก็เลยเปลี่ยนชุดบอกรอสักแป๊บ
หน้าเปิด
แต่ก่อนจะไปทำโซมะมาคิดถึงอาหารของอิชิกิ ดูแล้วคงใช้ปลาแม็คเคอเร็ลปรุงกับพริกไทยและเสริมด้วยน้ำซอส โซมะก็ถามอิชิกิเลยว่าที่บ้านเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นหรืออะไรแบบนั้นรึเปล่า อิชิกิถามทำไมถึงคิดแบบนั้น โซมะบอกปลาแม็คเคอเร็ลปรุงกับพริกไทยเป็นอาหารพื้นฐานของอาหารสไตล์ญี่ปุ่น แต่จานนี้ไม่ใช่แนวที่จะทำในร้านทั่วไป โซมะคิดว่าเนื้อปลาปรุงได้อย่างดีไม่แฉะ ยังมีทำให้ประหลาดใจด้วยการใช้ซอสผักกะหล่ำฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็ทำให้ซอสเหนียวข้นหวานอ่อนๆเข้ากับปลาอย่างลงตัว เป็นวัตถุดิบตามฤดูกาลทั้ง แม็คเคอเร็ล และ ผักกะหล่ำใบไม้ผลิ เป็นการผสานที่เสริมให้กันและกัน
ทำให้เหมือนประดับด้วยดอกไม้ของฤดูใบไม้ผลิ แล้วโซมะก็คิดว่าปลาแม็คเคอเร็ลแบบนี้ก็ตัดสินใจจะทำเมนูลับลำดับที่ 20 ของยูกิฮิระ อิชิกิได้ยินก็สงสัย โซมะบอกที่บ้านเขาเป็นเมนูพิเศษเจาะจงในแต่ละวัน และเขาก็จะใช้แม็คเคอเร็ลเป็นวัตถุดิบหลักเหมือนอิชิกิเหมือนกัน บอกเลยจะทำอาหารยอดนิยมของยูกิฮิระด้วยธีมฤดูใบไม้ผลิ
ขณะที่โซมะเริ่มทำ ยูกิที่ได้กลิ่นก็เลยตื่น คนอื่นๆเองก็เหมือนกันและเห็นว่าโซมะเข้าครัวอีกเลยแปลกใจ แต่ชุนบอกดูเหมือนจะเป็นการเผชิญหน้ากัน ทั้งสองสาวก็แปลกใจว่าชุนแล้วเหรอ ชุนบอกตื่นตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ยูกิก็ถามที่ว่าเผชิญหน้านั้น ทำไม ชุนบอกเหมือนแข่งกันนั้นแหละ เป็นการท้าทายจากอิชิกิ แต่ก่อนหน้านั้นพวกสาวๆก็ขอพูดหน่อยเรื่องชุดของอิชิกิที่แบบนี้คงเข้าไปพูดถึงไม่ได้แล้ว
โซมะก็ทำจนเสร็จ
เมนูลับลำดับที่ 20 ของยูกิฮิระ(ฉบับปรับปรุง) แม็คเคอเร็ลโอกิริชาซุเกะ(ข้าวปั้นราดน้ำชาปลาแม็คเคอเร็ล) ซึ่งปกติจะใช้ปลาแซลมอนแต่วันนี้ลองใช้ปลาแม็คเคอเร็ลและบอกให้ทุกคนลองชิมได้เลย
สาวผมยาว(ยังไม่บอกชื่อสักที)ถามว่าใส่ในถ้วยคืออะไรบ้าง โซมะบอกเป็น เกลือ สาหร่ายและชา ช่วยลดความเค็มของเกลือและเหมาะกับร่างกายที่พึ่งกินอิ่มมาด้วย ยูกิบอกถ้าทำแบบนี้มาเธอก็หิวอีกสิ ทางอิชิกิดูแล้วก็คิดว่าดูเหมือนข้าวราดน้ำชาธรรมดาๆที่เสิร์ฟในร้านอาหารราคาถูกเลย แต่ก็เริ่มลองชิม พออิชิกิคีบเข้าปากก็...
อิชิกิถึงกับเคลิ้มคิดเลยว่ายอดมาก ยูกิก็ตกใจที่เนื้อแม็คเคอเร็ลฉ่ำแต่หนังกลับกรอบดีทำให้ความอร่อยออกมาในทุกคำที่เคี้ยวเลย สาวอีกคนก็บอกใช้การย่างคงไม่ได้ความรู้สึกนี้ทำได้ยังไง แต่อิชิกิบอกคงเป็น "โพวาร" (ไม่แน่ใจอ่านถูกเปล่า เป็นคำภาษาฝรั่งเศส) แม็คเคอเร็ลนี้ทำด้วยโพวาน ทุกคนก็ตกใจ
ยูกิพูดเลยทำไมโซมะถึงตกใจด้วย โซมะบอกก็เขาไม่รู้ว่าคืออะไร อิชิกิถามโซมะว่าไม่รู้เทคนิคการทำอาหารฝรั่งเศสเหรอ
*โพวาร(Poêle) เป็นวิธีการทำของฝรั่งเศส เป็นอีกแบบของโซเท(Saute') เทคนิคการทำอาหารที่เหมือนกับการปรุงด้วยเกรียงหรือคล้ายกัน ใช้สำหรับปลาที่มีกลิ่นแรงโดยและต้องใส่น้ำมันขณะเริ่มปรุงด้วย
โซมะบอกเขาเรียนวิธีทำนี้มาจากพ่อโดยบอกว่าจะทำให้รสสัมผัสของปลาดีด้วย และบอกให้กินพร้อมกับข้าวเลยหรือจะจุ่มลงในน้ำชาให้นุ่มลงก็จะสนุกกับรสสัมผัสอีกแบบ ไม่ว่าจะกินแบบไหนก็อร่อยทั้งนั้น
อิชิกิถามเลยว่าพ่อโซมะเคยศึกษาเรื่องอาหารฝรั่งเศสงั้นเหรอ โซมะเองก็ไม่รู้แต่คิดว่าเคยทำครัวมาหลายประเทศ อิชิกิคิดเลยที่โซมะทำเป็นข้าวปั้นด้วยวิธีการของฝรั่งเศส ไม่ยึดติดกับชนชาติหรือประเภท เป็นการทำอาหารอย่างอิสระ โพวารนั้นเหมาะกับวัตถุดิบที่มีหนังหนา ทั้งแซลมอนและแม็คเคอเร็ลต่างก็มีเปลือกหนานิดหน่อยจึงเป็นการปรุงปลาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพียงแค่ดูแป๊บเดียวก็เตรียมอาหารได้อย่างสอดคล้อง พออิชิกิลองขนข้าวดูก็เห็นว่าข้าวเองก็ส่องประกายเป็นสีขาวบริสุทธิ์ราวกับหิมะ
ราวกับแม็คเคอเร็ลที่โผล่ออกมาจากภายในด้วยกำลังของตัวเอง อิชิกิคิดเลยว่าโซมะได้บรรยายถึงฤดูใบไม้ผลิที่กำลังมาถึงด้วยปลานี้ แล้วทุกคนก็กินกันจนโดยการพูดอะไรอีก
กินกันจนหมด โซมะก็ได้พูดคำพูดติดปากเช่นเคย
[แตกหน่อ]
อิชิกิถึงกับน้ำตาไหล บอกสวยงามจริงๆเป็นเหมือนหิมะที่กำลังละลาย โซมะบอกเขาต่างหากที่ทำให้รู้สึกถึงความสดชื่นของลมใบไม้ผลิ
ทั้งคู่ก็จับมือและขอบคุณสำหรับการแข่งที่ดี ด้านเมงุมิที่พึ่งตื่นก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ในสายตาของเมงุมิก็คิดแค่กำลังจับมือกับชายกึ่งนู้ดที่หลั่งน้ำตาเท่านั้น หลังจากนั้นพอจะปลุกมารุอิก็ไม่ได้ผลไม่ตื่นเลย พอเห็นสภาพห้องแล้วก็....
ทุกคนก็ชิ่งเลยบอกแล้วครั้งหน้าจะทำความสะอาดแน่ ขณะที่กลับห้องกันเมงุมิก็ถามพวกยูกิว่าทำไมอิชิกิถึงท้าโซมะแข่งล่ะ พวกยูกิก็ได้แต่เดาว่าเพราะเป็นคนแปลกๆคิดอะไรแปลกๆอยู่แล้ว ด้านโซมะกับอิชิกิที่ยังอยู่ในห้อง อิชิกิก็ช่วยเอาผ้ามาห่มให้มารุอิในขณะที่โซมะกำลังทำความสะอาดมีด
อิชิกิพูดกับโซมะว่าด้วยปาร์ตี้ต้อนรับนี้โซมะก็เป็นส่วนหนึ่งของหอแล้ว ถ้ามีอะไรที่ไม่เข้าใจก็ถามมาได้เลย โซมะก็เลยขอถามเลยว่า....
โซมะ: งั้น...
โซมะ: ทำยังไงผมถึงจะเป็นหนึ่งในสิบสุดยอดได้ล่ะ
อิชิกิถึงกับตะลึงและทำหน้ายิ้มหันมาทางโซมะ
อิชิกิบอกนั้นสินะ โซมะเงก็บอกจะขึ้นเป็นจุดสุดยอดของโรงเรียนด้วย โซมะบอกเขากำลังอยู่ระหว่างดวลกับพ่อเพื่อให้พ่อยอมรับ เขาจะดวลเผชิญหน้าจนถึงที่สุด ถามเลยว่าถ้าเขาล้มอิชิกิตอนนี้ได้เขาจะได้ขึ้นเป็นอันดับ 7 ของโทสึกิรึเปล่า อิชิกิก็ยิ้ม
และไชโยบอกว่ายอดเยี่ยม เป็นจุดมุ่งหมายที่ยอดเยี่ยมจนกระตุ้นเขาได้เลย บอกเลยนักเรียนที่อยู่ในหอต้องเป็นแบบนี้สิทำเอาโซมะเริ่มขยาดจนเริ่มถอย แล้วอิชิกิก็บอกดึกมากแล้วให้โซมะไปนอนเถอะ แต่ในใจอิชิกิคิดเลยว่าคำพูดที่โซมะพูดวันนั้น แล้วโซมะจะได้รู้ถึงความหนักหนาของมันทีละน้อยๆ
เพราะโรงเรียนนี้การทำอาหารคือทุกอย่าง ทางด้านเซ็นที่กำลังดูเอกสารเป็นผลของ โชคุเงคิ นั้นคือโชคุเงคิของโซมะ (ชื่อเรื่องเลย)
จบตอน
[Spoil] Shokugeki no Soma - 8
โซมะก็ยิ้มคิดเลยว่าพอเข้าใจแล้วที่ทำไมพ่อเขาถึงส่งเขามาที่โทสึกิ โซมะก็เลยเปลี่ยนชุดบอกรอสักแป๊บ
หน้าเปิด
แต่ก่อนจะไปทำโซมะมาคิดถึงอาหารของอิชิกิ ดูแล้วคงใช้ปลาแม็คเคอเร็ลปรุงกับพริกไทยและเสริมด้วยน้ำซอส โซมะก็ถามอิชิกิเลยว่าที่บ้านเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นหรืออะไรแบบนั้นรึเปล่า อิชิกิถามทำไมถึงคิดแบบนั้น โซมะบอกปลาแม็คเคอเร็ลปรุงกับพริกไทยเป็นอาหารพื้นฐานของอาหารสไตล์ญี่ปุ่น แต่จานนี้ไม่ใช่แนวที่จะทำในร้านทั่วไป โซมะคิดว่าเนื้อปลาปรุงได้อย่างดีไม่แฉะ ยังมีทำให้ประหลาดใจด้วยการใช้ซอสผักกะหล่ำฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็ทำให้ซอสเหนียวข้นหวานอ่อนๆเข้ากับปลาอย่างลงตัว เป็นวัตถุดิบตามฤดูกาลทั้ง แม็คเคอเร็ล และ ผักกะหล่ำใบไม้ผลิ เป็นการผสานที่เสริมให้กันและกัน
ทำให้เหมือนประดับด้วยดอกไม้ของฤดูใบไม้ผลิ แล้วโซมะก็คิดว่าปลาแม็คเคอเร็ลแบบนี้ก็ตัดสินใจจะทำเมนูลับลำดับที่ 20 ของยูกิฮิระ อิชิกิได้ยินก็สงสัย โซมะบอกที่บ้านเขาเป็นเมนูพิเศษเจาะจงในแต่ละวัน และเขาก็จะใช้แม็คเคอเร็ลเป็นวัตถุดิบหลักเหมือนอิชิกิเหมือนกัน บอกเลยจะทำอาหารยอดนิยมของยูกิฮิระด้วยธีมฤดูใบไม้ผลิ
ขณะที่โซมะเริ่มทำ ยูกิที่ได้กลิ่นก็เลยตื่น คนอื่นๆเองก็เหมือนกันและเห็นว่าโซมะเข้าครัวอีกเลยแปลกใจ แต่ชุนบอกดูเหมือนจะเป็นการเผชิญหน้ากัน ทั้งสองสาวก็แปลกใจว่าชุนแล้วเหรอ ชุนบอกตื่นตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ยูกิก็ถามที่ว่าเผชิญหน้านั้น ทำไม ชุนบอกเหมือนแข่งกันนั้นแหละ เป็นการท้าทายจากอิชิกิ แต่ก่อนหน้านั้นพวกสาวๆก็ขอพูดหน่อยเรื่องชุดของอิชิกิที่แบบนี้คงเข้าไปพูดถึงไม่ได้แล้ว
โซมะก็ทำจนเสร็จ
เมนูลับลำดับที่ 20 ของยูกิฮิระ(ฉบับปรับปรุง) แม็คเคอเร็ลโอกิริชาซุเกะ(ข้าวปั้นราดน้ำชาปลาแม็คเคอเร็ล) ซึ่งปกติจะใช้ปลาแซลมอนแต่วันนี้ลองใช้ปลาแม็คเคอเร็ลและบอกให้ทุกคนลองชิมได้เลย
สาวผมยาว(ยังไม่บอกชื่อสักที)ถามว่าใส่ในถ้วยคืออะไรบ้าง โซมะบอกเป็น เกลือ สาหร่ายและชา ช่วยลดความเค็มของเกลือและเหมาะกับร่างกายที่พึ่งกินอิ่มมาด้วย ยูกิบอกถ้าทำแบบนี้มาเธอก็หิวอีกสิ ทางอิชิกิดูแล้วก็คิดว่าดูเหมือนข้าวราดน้ำชาธรรมดาๆที่เสิร์ฟในร้านอาหารราคาถูกเลย แต่ก็เริ่มลองชิม พออิชิกิคีบเข้าปากก็...
อิชิกิถึงกับเคลิ้มคิดเลยว่ายอดมาก ยูกิก็ตกใจที่เนื้อแม็คเคอเร็ลฉ่ำแต่หนังกลับกรอบดีทำให้ความอร่อยออกมาในทุกคำที่เคี้ยวเลย สาวอีกคนก็บอกใช้การย่างคงไม่ได้ความรู้สึกนี้ทำได้ยังไง แต่อิชิกิบอกคงเป็น "โพวาร" (ไม่แน่ใจอ่านถูกเปล่า เป็นคำภาษาฝรั่งเศส) แม็คเคอเร็ลนี้ทำด้วยโพวาน ทุกคนก็ตกใจ
ยูกิพูดเลยทำไมโซมะถึงตกใจด้วย โซมะบอกก็เขาไม่รู้ว่าคืออะไร อิชิกิถามโซมะว่าไม่รู้เทคนิคการทำอาหารฝรั่งเศสเหรอ
*โพวาร(Poêle) เป็นวิธีการทำของฝรั่งเศส เป็นอีกแบบของโซเท(Saute') เทคนิคการทำอาหารที่เหมือนกับการปรุงด้วยเกรียงหรือคล้ายกัน ใช้สำหรับปลาที่มีกลิ่นแรงโดยและต้องใส่น้ำมันขณะเริ่มปรุงด้วย
โซมะบอกเขาเรียนวิธีทำนี้มาจากพ่อโดยบอกว่าจะทำให้รสสัมผัสของปลาดีด้วย และบอกให้กินพร้อมกับข้าวเลยหรือจะจุ่มลงในน้ำชาให้นุ่มลงก็จะสนุกกับรสสัมผัสอีกแบบ ไม่ว่าจะกินแบบไหนก็อร่อยทั้งนั้น
อิชิกิถามเลยว่าพ่อโซมะเคยศึกษาเรื่องอาหารฝรั่งเศสงั้นเหรอ โซมะเองก็ไม่รู้แต่คิดว่าเคยทำครัวมาหลายประเทศ อิชิกิคิดเลยที่โซมะทำเป็นข้าวปั้นด้วยวิธีการของฝรั่งเศส ไม่ยึดติดกับชนชาติหรือประเภท เป็นการทำอาหารอย่างอิสระ โพวารนั้นเหมาะกับวัตถุดิบที่มีหนังหนา ทั้งแซลมอนและแม็คเคอเร็ลต่างก็มีเปลือกหนานิดหน่อยจึงเป็นการปรุงปลาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพียงแค่ดูแป๊บเดียวก็เตรียมอาหารได้อย่างสอดคล้อง พออิชิกิลองขนข้าวดูก็เห็นว่าข้าวเองก็ส่องประกายเป็นสีขาวบริสุทธิ์ราวกับหิมะ
ราวกับแม็คเคอเร็ลที่โผล่ออกมาจากภายในด้วยกำลังของตัวเอง อิชิกิคิดเลยว่าโซมะได้บรรยายถึงฤดูใบไม้ผลิที่กำลังมาถึงด้วยปลานี้ แล้วทุกคนก็กินกันจนโดยการพูดอะไรอีก
กินกันจนหมด โซมะก็ได้พูดคำพูดติดปากเช่นเคย
[แตกหน่อ]
อิชิกิถึงกับน้ำตาไหล บอกสวยงามจริงๆเป็นเหมือนหิมะที่กำลังละลาย โซมะบอกเขาต่างหากที่ทำให้รู้สึกถึงความสดชื่นของลมใบไม้ผลิ
ทั้งคู่ก็จับมือและขอบคุณสำหรับการแข่งที่ดี ด้านเมงุมิที่พึ่งตื่นก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ในสายตาของเมงุมิก็คิดแค่กำลังจับมือกับชายกึ่งนู้ดที่หลั่งน้ำตาเท่านั้น หลังจากนั้นพอจะปลุกมารุอิก็ไม่ได้ผลไม่ตื่นเลย พอเห็นสภาพห้องแล้วก็....
ทุกคนก็ชิ่งเลยบอกแล้วครั้งหน้าจะทำความสะอาดแน่ ขณะที่กลับห้องกันเมงุมิก็ถามพวกยูกิว่าทำไมอิชิกิถึงท้าโซมะแข่งล่ะ พวกยูกิก็ได้แต่เดาว่าเพราะเป็นคนแปลกๆคิดอะไรแปลกๆอยู่แล้ว ด้านโซมะกับอิชิกิที่ยังอยู่ในห้อง อิชิกิก็ช่วยเอาผ้ามาห่มให้มารุอิในขณะที่โซมะกำลังทำความสะอาดมีด
อิชิกิพูดกับโซมะว่าด้วยปาร์ตี้ต้อนรับนี้โซมะก็เป็นส่วนหนึ่งของหอแล้ว ถ้ามีอะไรที่ไม่เข้าใจก็ถามมาได้เลย โซมะก็เลยขอถามเลยว่า....
โซมะ: งั้น...
โซมะ: ทำยังไงผมถึงจะเป็นหนึ่งในสิบสุดยอดได้ล่ะ
อิชิกิถึงกับตะลึงและทำหน้ายิ้มหันมาทางโซมะ
อิชิกิบอกนั้นสินะ โซมะเงก็บอกจะขึ้นเป็นจุดสุดยอดของโรงเรียนด้วย โซมะบอกเขากำลังอยู่ระหว่างดวลกับพ่อเพื่อให้พ่อยอมรับ เขาจะดวลเผชิญหน้าจนถึงที่สุด ถามเลยว่าถ้าเขาล้มอิชิกิตอนนี้ได้เขาจะได้ขึ้นเป็นอันดับ 7 ของโทสึกิรึเปล่า อิชิกิก็ยิ้ม
และไชโยบอกว่ายอดเยี่ยม เป็นจุดมุ่งหมายที่ยอดเยี่ยมจนกระตุ้นเขาได้เลย บอกเลยนักเรียนที่อยู่ในหอต้องเป็นแบบนี้สิทำเอาโซมะเริ่มขยาดจนเริ่มถอย แล้วอิชิกิก็บอกดึกมากแล้วให้โซมะไปนอนเถอะ แต่ในใจอิชิกิคิดเลยว่าคำพูดที่โซมะพูดวันนั้น แล้วโซมะจะได้รู้ถึงความหนักหนาของมันทีละน้อยๆ
เพราะโรงเรียนนี้การทำอาหารคือทุกอย่าง ทางด้านเซ็นที่กำลังดูเอกสารเป็นผลของ โชคุเงคิ นั้นคือโชคุเงคิของโซมะ (ชื่อเรื่องเลย)
จบตอน