วัย 40+ ที่ไม่มีเวลาเข้ายิมหนักๆ แค่เดินให้ได้วันละ 5,000-6,000 ก้าว กับคุมอาหารนิดหน่อย เห็นผลกับร่างกายและสุขภาพจิตแค่ไหนครับ
พอเข้าช่วงวัย 40+ รู้สึกเลยครับว่าโจทย์เรื่องการดูแลสุขภาพมันเปลี่ยนไปจากตอนอายุ 20 กว่าๆ เยอะมาก เมื่อก่อนอยากฟิตก็เข้ายิม เล่นเวท วิ่งลู่หนักๆ ได้สบาย แต่พอวัยทำงานเต็มตัว ทั้งภาระงาน ความรับผิดชอบ และเวลาเดินทาง กว่าจะเลิกงานพลังก็แทบหมดแล้ว หลายคนสมัครฟิตเนสไว้สุดท้ายก็กลายเป็นบริจาคเงินรายเดือนเพราะไปไม่ไหว
ช่วงหลังผมเลยลองเปลี่ยนแนวคิดจาก "ต้องออกกำลังกายให้หนัก" มาเป็น "เอาแบบที่ทำได้ทุกวันโดยไม่ฝืน" โดยตั้งเป้าแค่ เดินให้ได้วันละ 5,000 - 6,000 ก้าว (เช่น เดินย่อยหลังมื้ออาหาร เดินขึ้นบันไดแทนลิฟต์ หรือเดินเล่นแถวบ้านช่วงเย็น) บวกกับ คุมอาหารนิดหน่อย แบบไม่ถึงกับคลีนจ๋า แค่ลดหวาน ลดของทอด และไม่กินจุกจิกช่วงดึก
พอลองทำแบบนี้ต่อเนื่องมาระยะหนึ่ง สิ่งที่เริ่มสังเกตเห็นกับตัวเองคือ
เพราะมันไม่เหนื่อยจนท้อ ไม่ปวดตัวจนไม่อยากขยับวันรุ่งขึ้น ทำให้ทำได้ต่อเนื่องแทบทุกวัน กลายเป็นกิจวัตรที่ไม่ต้องใช้แรงใจฝืนเหมือนตอนบังคับตัวเองไปยิม
ถึงจะไม่ได้หุ่นลีนหรือมีกล้ามชัดแบบคนเล่นเวทหนักๆ แต่รู้สึกได้เลยว่าตัวเบาขึ้น ระบบย่อยและการขับถ่ายดีขึ้น อาการง่วงซึมช่วงบ่ายหลังกินข้าวลดลงชัดเจน
สุขภาพจิตและสมองโล่งขึ้นมาก: ช่วงเวลาที่ได้เดินเรื่อยๆ แบบไม่ต้องจ้องหน้าจอคอมหรือมือถือ (หรือเปิดเพลงฟังเบาๆ ไปด้วย) มันเหมือนได้สวิตช์สมองออกจากความเครียดเรื่องงาน ช่วยให้หัวโล่งขึ้น และส่งผลให้หลับสนิทขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยครับ
เลยอยากชวนเพื่อนๆ พี่ๆ วัย 30+ หรือ 40+ ที่ใช้วิธี "เดินเก็บก้าว + คุมอาหารเบาๆ" เป็นหลัก มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยครับ
ทำต่อเนื่องกันนานแค่ไหนถึงเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงชัดเจนครับ (ทั้งเรื่องรูปร่าง น้ำหนัก หรือผลตรวจสุขภาพประจำปี)
มีทริคยังไงในการเก็บจำนวนก้าวให้ครบในวันที่งานยุ่งมากๆ หรือวันที่ฝนตกออกไปเดินข้างนอกไม่ได้บ้างครับ
วัย 40+ ที่ไม่มีเวลาเข้ายิมหนักๆ แค่เดินให้ได้วันละ 5,000-6,000 ก้าว กับคุมอาหารนิดหน่อย
พอเข้าช่วงวัย 40+ รู้สึกเลยครับว่าโจทย์เรื่องการดูแลสุขภาพมันเปลี่ยนไปจากตอนอายุ 20 กว่าๆ เยอะมาก เมื่อก่อนอยากฟิตก็เข้ายิม เล่นเวท วิ่งลู่หนักๆ ได้สบาย แต่พอวัยทำงานเต็มตัว ทั้งภาระงาน ความรับผิดชอบ และเวลาเดินทาง กว่าจะเลิกงานพลังก็แทบหมดแล้ว หลายคนสมัครฟิตเนสไว้สุดท้ายก็กลายเป็นบริจาคเงินรายเดือนเพราะไปไม่ไหว
ช่วงหลังผมเลยลองเปลี่ยนแนวคิดจาก "ต้องออกกำลังกายให้หนัก" มาเป็น "เอาแบบที่ทำได้ทุกวันโดยไม่ฝืน" โดยตั้งเป้าแค่ เดินให้ได้วันละ 5,000 - 6,000 ก้าว (เช่น เดินย่อยหลังมื้ออาหาร เดินขึ้นบันไดแทนลิฟต์ หรือเดินเล่นแถวบ้านช่วงเย็น) บวกกับ คุมอาหารนิดหน่อย แบบไม่ถึงกับคลีนจ๋า แค่ลดหวาน ลดของทอด และไม่กินจุกจิกช่วงดึก
พอลองทำแบบนี้ต่อเนื่องมาระยะหนึ่ง สิ่งที่เริ่มสังเกตเห็นกับตัวเองคือ
เพราะมันไม่เหนื่อยจนท้อ ไม่ปวดตัวจนไม่อยากขยับวันรุ่งขึ้น ทำให้ทำได้ต่อเนื่องแทบทุกวัน กลายเป็นกิจวัตรที่ไม่ต้องใช้แรงใจฝืนเหมือนตอนบังคับตัวเองไปยิม
ถึงจะไม่ได้หุ่นลีนหรือมีกล้ามชัดแบบคนเล่นเวทหนักๆ แต่รู้สึกได้เลยว่าตัวเบาขึ้น ระบบย่อยและการขับถ่ายดีขึ้น อาการง่วงซึมช่วงบ่ายหลังกินข้าวลดลงชัดเจน
สุขภาพจิตและสมองโล่งขึ้นมาก: ช่วงเวลาที่ได้เดินเรื่อยๆ แบบไม่ต้องจ้องหน้าจอคอมหรือมือถือ (หรือเปิดเพลงฟังเบาๆ ไปด้วย) มันเหมือนได้สวิตช์สมองออกจากความเครียดเรื่องงาน ช่วยให้หัวโล่งขึ้น และส่งผลให้หลับสนิทขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยครับ
เลยอยากชวนเพื่อนๆ พี่ๆ วัย 30+ หรือ 40+ ที่ใช้วิธี "เดินเก็บก้าว + คุมอาหารเบาๆ" เป็นหลัก มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยครับ
ทำต่อเนื่องกันนานแค่ไหนถึงเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงชัดเจนครับ (ทั้งเรื่องรูปร่าง น้ำหนัก หรือผลตรวจสุขภาพประจำปี)
มีทริคยังไงในการเก็บจำนวนก้าวให้ครบในวันที่งานยุ่งมากๆ หรือวันที่ฝนตกออกไปเดินข้างนอกไม่ได้บ้างครับ