หลังจากชีวิตล้มระเนระนาด มาใกล้จะครบสามปี กลับบ้านไม่ได้

มาอัพเดตชีวิตตัวเองไว้เป็นความทรงจำ อุทาหรณ์สอนชีวิตตัวเอง หลังจากชีวิตพลาดพลั้ง เรียนไม่จบ เรียนต่อไม่ได้เพราะไม่มีเงินจ่ายในอีก 11 หน่วยกิตสุดท้าย รถโดนยึดไม่มีที่ซุกหัวนอน ทางบ้านไม่มีใครช่วย และไม่ให้กลับไปเหยียบที่บ้านอีก เพราะไม่สามารถทำสิ่งที่ทางบ้านคาดหวังไว้ได้ ตั้งแต่ปลายปี 2022  ถึงวันนี้ กำลังจะปลายปี 2026 กำลังจะสามปี

ชีวิตก็จะบอกว่าไม่ดีขึ้นก็ไม่เชิง แย่ลงก็ไม่ใช่ ก็ถูไถไปทุกวัน ในพื้นที่อำเภอหนึ่ง ในจังหวัดขอนแก่น ใช้ชีวิตแบบสุจริตมาตลอด แม้จะมีคนเสนอสิ่งไม่ค่อยสุจริตเพื่อแลกกับเงินก็ไม่เคยคิดจะทำ ก็ยังยอมลุ่มๆดอนๆอยู่แบบนี้มาตลอด ติดต่อกับมหาลัยมาเรื่อยๆ หาทางออกเรื่องการจะทำยังไงให้ได้จบ ใช้เงินไม่เยอะ แต่ก็ไม่มีช่องทางเรื่องการใช้เงินที่น้อยเลย

จนเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เลยตัดสินใจเดินทางกลับไปบ้านซึ่งอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง ก็คิดไปตลอดทางว่าแม่ที่บ้านคงจะดีใจที่เรากลับบ้านจากที่ไม่เจอเกือบสามปี  ขึ้นรถไปถึงก็มืดค่ำพอดี พอไปถึงคำแรกคือ "เอาเงินมาให้กูมั้ย" เลยบอกไปว่า ไม่มีเลย คือไม่มีจริงๆ มีแค่ค่าเดินทาง คำตอบคือ "ม-ง มันไม่มีความจริงใจมาทำไมมาก็ไม่มีเงินมาให้กู" ไม่มีแม้แต่คำถามไถ่

ทุกอย่างจบด้วยการเดินออกจากบ้านมา มาหารถกลับเดินทางกลับมาใช้ชีวิตลุ่มๆดอนๆ เหงาๆ เศร้าๆ แบบผีไม่มีญาติของเราต่อ...

ได้แต่คิด ไม่คิดว่าจะเจอเรื่องราวแบบนี้กับชีวิตตัวเอง...
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่