รีวิวหลังรับชม TAME เลี้ยงไม่เชื่องค่ะ ขอออกตัวว่าโดยปกติ ไม่ถนัดหนังแนวนี้เลย ไม่ถนัดอะไรที่เลือดเยอะ ๆ หรือหนังที่เดาได้ว่าจะมีการกรีดร้อง เพราะเป็นคนเอาอารมณ์มาติดได้ง่าย เลยมักจะไม่เลือกดูหนังแนวนี้เท่าไหร่นัก แต่เรื่องนี้ไม่ดูไม่ได้จริง ๆ ค่ะ เพราะเป็นแฟนคลับน้องพิมมา และอยากเห็นน้องพิมมาในโรงใหญ่ จอใหญ่ และขอบอกว่าไม่ผิดหวังเลยค่ะ
ต่อไปนี้จะเป็นทั้งรีวิว ทั้งรีแคป และความรู้สึกส่วนตัวหลังรับชม เพราะฉะนั้นจะมีการเปิดเผยเนื้อหาของหนัง แนะนำให้รับชมก่อนค่อยอ่านรีวิวนี้นะคะ
ตัวหนังเป็นหนังที่มีไดอะล็อกน้อยมาก ๆ เพราะฉะนั้น สีหน้า อารมณ์ การรับส่งกันระหว่างตัวละคร ต้องพึ่งพาทักษะการแสดงของผู้แสดงมาก ๆ และขอบอกว่านักแสดงทุกท่านทำถึงจริง ๆ ตอนเปิดตัวตัวละคร ‘ขวัญ‘ ที่แสดงโดยน้องพิมมา เรารู้สึกว่าเด็กคนนี้มีอะไรอยู่ในใจ อึดอัด อยากหนี เหมือนความรู้สึกบีบคั้นไร้ทางหนี ไม่มีทางรอด มันบีบ และบีบ จนออกมาเป็นหน้าที่ไร้อารมณ์ ไม่มีความรู้สึก เป็นหน้าที่ไม่มีความรู้สึกแต่ขณะเดียวกันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเขากำลังโดนบีบ และกดความรู้สึกมากมายไว้อยู่ น้องพิมมาทำได้ดีจริง ๆ เรารู้สึกกดดันและถูกบีบคั้นไปกับน้อง โดยที่ยังไม่รู้ว่าเขาเจออะไรมา
‘ยศ‘ ที่รับบทโดยเจษ โอ้โห ตัวละครนี้ ซีนเปิดตัวดูใจดี ยิ้ม แต่ก็ดูมีอะไร คนคนนี้ดูเป็นคนที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง กลางดึกมืดค่ำ จะพาขวัญกลับบ้านให้ได้ พอพาขึ้นรถมาได้ ก็ไปขอให้ร้านชุดนักเรียนที่ปิดไปแล้ว เปิดมาขายให้ คนดี ๆ ที่มีความเกรงอกเกรงใจผู้อื่น คงไม่ทำสิ่งนี้แน่ ในตอนแรกเรายังไม่รู้ว่าคนคนนี้ทำอะไร แต่มีความรู้สึกว่าคนนี้แปลก ภายใต้เปลือกของดวงตาซื่อ ๆ ทึ่ม ๆ ภายใต้ความใจดี ที่ไม่มีการบีบบังคับ กลับดูมีอะไรที่ทำให้เรารู้สึกอึดอัดกับตัวละครยศมาก ๆ
ยิ่งดูก็รู้สึกว่ายศเป็นคนที่ยึดติด ทั้งยึดติดและเห็นแก่ตัว ซีนที่น้องควายชนบาดเจ็บ หลังจากกลับมาจากการสู้ คุณหมอแนะนำให้ปล่อยน้องควายไป ถ้าทำอย่างนั้นน้องควายน่าจะสบายกว่า อยู่ต่อไปก็ทรมาน แต่ยศไม่สนเลย สนแค่ว่าจะให้ควายตัวนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น จะเจ็บปวด ทุรนทุราย เขาไม่แคร์ แค่อยากให้มันมีชีวิตอยู่ต่อไป เป็นความเห็นแก่ตัวและความยึดติดของยศ ซึ่งเมื่อขวัญเห็นภาพนั้น ก็คงทนไม่ไหว คงเห็นตัวเองอยู่ในควายตัวนั้น เธอคว้ามืดแล้วปาดคอควายตัวนั้นทันที เธออยากมอบอิสระให้กับควายตัวนั้น อิสระที่เธอก็อยากมอบมันให้กับตนเองเช่นกัน
มีฉากน่าขยะแขยงหลายฉาก การขย้อนเลือดเลือด แล้วก็เลือด แล้วก็เลือดอีกมากมาย แต่ดูทั้งหมดนั่นก็ไม่น่าขยะแขยงเท่าการกระทำของยศ ที่ทำกับเด็กคนหนึ่งที่ตนเองเลี้ยงมากับมือ ขวัญรักยศในฐานะที่เป็นคนเลี้ยงดูเธอมา เธอมอบความเชื่อใจ ไว้ใจ เคารพนับถือให้กับผู้ชายคนนี้ แต่กลับโดน… โดยที่ตัวขวัญเองอาจจะยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร ขวัญจะสับสนมากแค่ไหน คนคนนี้ที่เรารักเขา กลับมาทำสิ่งที่เราไม่ได้ชอบ แต่จะปฏิเสธมันถูกต้องไหม คงสับสน ทรมาน และอยากหนีออกไปจากที่นี่มาก ๆ
เราว่าขวัญคงได้เรียนรู้ว่าเราสามารถปฏิเสธได้หากไม่ต้องการ จากฉากที่นาถมีอะไรกับแฟนเก่าในรถ ขวัญจึงเชื่อใจ ตามติดนาถ และรอยยัมของขวัญก็กลับมาอีกครั้ง แต่มันกลับถูกพรากไปอย่างรวดเร็ว ด้วยตัวละครของยาย ที่ต้องการยึดขวัญไว้ ต้องการให้ขวัญอยู่ที่นี่ อยู่กับยาย เลี้ยงดูยายตอนแก่ ตัวละครยายเป็นอภิมหามารดาแห่งการ gaslighting เลย ไม่แปลกใจที่ทำไม ไอ้ยศ ถึงได้เติบโตมาเป็นคนแบบนั้น และใช้วิธี gaslighting เช่นกันในการทำให้เด็กคนนึงต้องจำทน จำยอม
ในสังคมต่างจังหวัด และในหลาย ๆ สังคม child grooming และการใคร่เด็กถูกทำให้เป็นเรื่องปกติ มีให้เห็นดาษดื่น 13 - 14 ก็ตั้งท้อง ต้องเป็นแม่ กับสามีที่ในหลาย ๆ คราก็แก่คราวพ่อ แล้วก็มีหลาย ๆ ครา ที่ผู้ใหญ่ที่บ้านรู้เห็น และไม่ได้มองว่าผิด ตัวเด็กเองหลายทีก็ไม่รู้ตัวว่าถูกเอาเปรียบ กว่าจะเรียนรู้ ก็สายเกินกว่าจะหนี บางทีสมองก็สร้างข้ออ้างต่าง ๆ มาทดแทน เพื่อให้ทนอยู่กับเหตุการณ์ที่ตนเองต้องเจอให้ได้
แต่ขวัญในเรื่องนี้ไม่ยอมอีกแล้ว เธอขอตัดสินใจที่จะไม่เชื่องเชื่ออีกต่อไป เธออยากจะหลุด อยากจะไปจากที่นี่ และคนคนนึงที่อยากจะไปจากที่นี่จะยอมทำอะไรบ้าง ต้องไปดูในโรงภาพยนตร์เท่านั้นค่ะ!
ขออีกนิดนึงค่ะ มีประโยคนึงที่ยศพูดว่า ก็ขวัญมันชอบฉัน ตอนที่มันพูดประโยคนี้เราอยากจะโก่งคออ้วกมากค่ะ เด็กผู้หญิงคนนึง ดิ้นรน ทุรนทุราย กระ

กระสนที่จะไปจากที่นี่ แต่มันยังกล้าพูดแบบนี้ เฮ้อ มีอีกหลายฉากหลายซีนที่อยากพูดถึง แต่พอแล้วค่ะ นึกถึงหน้าไอ้ยศแล้วเครียดค่ะ แสดงดีมากค่ะพี่เจษ
ขออวยยศน้องพิมมาในฐานะนักแสดงค่ะ หลังดูรู้สึกว่าน้องเป็นคนที่สร้างสถานะว่างแล้วเติมคาแรคเตอร์ลงมาในตัวได้ดีอย่างมาก หมายถึงเราไม่เห็นน้องพิมมาในตัวของขวัญเลย ทั้งๆที่เราเป็นแฟนคลับน้อง และเห็นภาพน้องที่เป็นน้องอยู่ทุกวัน แต่ไม่มีสักแวบที่เรามองว่าขวัญคือน้องพิมมา เป็นนักแสดงที่ผู้กำกับสามารถใส่ตัวละครลงไปได้อย่างเต็มที่ งานสายตาน้องดีมากกกกจริงๆ ฉากยายสาดน้ำหลังย้อมผม โอ้โห คือขนลุกค่ะ สายตาที่เปลี่ยน สายตาที่บอกว่าจะไม่เชื่องอีกต่อไป
งานภาพในเรื่องก็สวยงามจริง ๆ รู้สึกว่าสะดุดตาตั้งแต่โปสเตอร์แล้ว ทำได้มีเทส และมีนัยแฝงในหบาย ๆ ซีน ทำถึง ทำดี คือขอบอกว่าทำถึงค่ะ
[CR] TAME เลี้ยงไม่เชื่อง :ยอมตายดีกว่ายอมเชื่อง
รีวิวหลังรับชม TAME เลี้ยงไม่เชื่องค่ะ ขอออกตัวว่าโดยปกติ ไม่ถนัดหนังแนวนี้เลย ไม่ถนัดอะไรที่เลือดเยอะ ๆ หรือหนังที่เดาได้ว่าจะมีการกรีดร้อง เพราะเป็นคนเอาอารมณ์มาติดได้ง่าย เลยมักจะไม่เลือกดูหนังแนวนี้เท่าไหร่นัก แต่เรื่องนี้ไม่ดูไม่ได้จริง ๆ ค่ะ เพราะเป็นแฟนคลับน้องพิมมา และอยากเห็นน้องพิมมาในโรงใหญ่ จอใหญ่ และขอบอกว่าไม่ผิดหวังเลยค่ะ
ต่อไปนี้จะเป็นทั้งรีวิว ทั้งรีแคป และความรู้สึกส่วนตัวหลังรับชม เพราะฉะนั้นจะมีการเปิดเผยเนื้อหาของหนัง แนะนำให้รับชมก่อนค่อยอ่านรีวิวนี้นะคะ
ตัวหนังเป็นหนังที่มีไดอะล็อกน้อยมาก ๆ เพราะฉะนั้น สีหน้า อารมณ์ การรับส่งกันระหว่างตัวละคร ต้องพึ่งพาทักษะการแสดงของผู้แสดงมาก ๆ และขอบอกว่านักแสดงทุกท่านทำถึงจริง ๆ ตอนเปิดตัวตัวละคร ‘ขวัญ‘ ที่แสดงโดยน้องพิมมา เรารู้สึกว่าเด็กคนนี้มีอะไรอยู่ในใจ อึดอัด อยากหนี เหมือนความรู้สึกบีบคั้นไร้ทางหนี ไม่มีทางรอด มันบีบ และบีบ จนออกมาเป็นหน้าที่ไร้อารมณ์ ไม่มีความรู้สึก เป็นหน้าที่ไม่มีความรู้สึกแต่ขณะเดียวกันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเขากำลังโดนบีบ และกดความรู้สึกมากมายไว้อยู่ น้องพิมมาทำได้ดีจริง ๆ เรารู้สึกกดดันและถูกบีบคั้นไปกับน้อง โดยที่ยังไม่รู้ว่าเขาเจออะไรมา
‘ยศ‘ ที่รับบทโดยเจษ โอ้โห ตัวละครนี้ ซีนเปิดตัวดูใจดี ยิ้ม แต่ก็ดูมีอะไร คนคนนี้ดูเป็นคนที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง กลางดึกมืดค่ำ จะพาขวัญกลับบ้านให้ได้ พอพาขึ้นรถมาได้ ก็ไปขอให้ร้านชุดนักเรียนที่ปิดไปแล้ว เปิดมาขายให้ คนดี ๆ ที่มีความเกรงอกเกรงใจผู้อื่น คงไม่ทำสิ่งนี้แน่ ในตอนแรกเรายังไม่รู้ว่าคนคนนี้ทำอะไร แต่มีความรู้สึกว่าคนนี้แปลก ภายใต้เปลือกของดวงตาซื่อ ๆ ทึ่ม ๆ ภายใต้ความใจดี ที่ไม่มีการบีบบังคับ กลับดูมีอะไรที่ทำให้เรารู้สึกอึดอัดกับตัวละครยศมาก ๆ
ยิ่งดูก็รู้สึกว่ายศเป็นคนที่ยึดติด ทั้งยึดติดและเห็นแก่ตัว ซีนที่น้องควายชนบาดเจ็บ หลังจากกลับมาจากการสู้ คุณหมอแนะนำให้ปล่อยน้องควายไป ถ้าทำอย่างนั้นน้องควายน่าจะสบายกว่า อยู่ต่อไปก็ทรมาน แต่ยศไม่สนเลย สนแค่ว่าจะให้ควายตัวนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น จะเจ็บปวด ทุรนทุราย เขาไม่แคร์ แค่อยากให้มันมีชีวิตอยู่ต่อไป เป็นความเห็นแก่ตัวและความยึดติดของยศ ซึ่งเมื่อขวัญเห็นภาพนั้น ก็คงทนไม่ไหว คงเห็นตัวเองอยู่ในควายตัวนั้น เธอคว้ามืดแล้วปาดคอควายตัวนั้นทันที เธออยากมอบอิสระให้กับควายตัวนั้น อิสระที่เธอก็อยากมอบมันให้กับตนเองเช่นกัน
มีฉากน่าขยะแขยงหลายฉาก การขย้อนเลือดเลือด แล้วก็เลือด แล้วก็เลือดอีกมากมาย แต่ดูทั้งหมดนั่นก็ไม่น่าขยะแขยงเท่าการกระทำของยศ ที่ทำกับเด็กคนหนึ่งที่ตนเองเลี้ยงมากับมือ ขวัญรักยศในฐานะที่เป็นคนเลี้ยงดูเธอมา เธอมอบความเชื่อใจ ไว้ใจ เคารพนับถือให้กับผู้ชายคนนี้ แต่กลับโดน… โดยที่ตัวขวัญเองอาจจะยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร ขวัญจะสับสนมากแค่ไหน คนคนนี้ที่เรารักเขา กลับมาทำสิ่งที่เราไม่ได้ชอบ แต่จะปฏิเสธมันถูกต้องไหม คงสับสน ทรมาน และอยากหนีออกไปจากที่นี่มาก ๆ
เราว่าขวัญคงได้เรียนรู้ว่าเราสามารถปฏิเสธได้หากไม่ต้องการ จากฉากที่นาถมีอะไรกับแฟนเก่าในรถ ขวัญจึงเชื่อใจ ตามติดนาถ และรอยยัมของขวัญก็กลับมาอีกครั้ง แต่มันกลับถูกพรากไปอย่างรวดเร็ว ด้วยตัวละครของยาย ที่ต้องการยึดขวัญไว้ ต้องการให้ขวัญอยู่ที่นี่ อยู่กับยาย เลี้ยงดูยายตอนแก่ ตัวละครยายเป็นอภิมหามารดาแห่งการ gaslighting เลย ไม่แปลกใจที่ทำไม ไอ้ยศ ถึงได้เติบโตมาเป็นคนแบบนั้น และใช้วิธี gaslighting เช่นกันในการทำให้เด็กคนนึงต้องจำทน จำยอม
ในสังคมต่างจังหวัด และในหลาย ๆ สังคม child grooming และการใคร่เด็กถูกทำให้เป็นเรื่องปกติ มีให้เห็นดาษดื่น 13 - 14 ก็ตั้งท้อง ต้องเป็นแม่ กับสามีที่ในหลาย ๆ คราก็แก่คราวพ่อ แล้วก็มีหลาย ๆ ครา ที่ผู้ใหญ่ที่บ้านรู้เห็น และไม่ได้มองว่าผิด ตัวเด็กเองหลายทีก็ไม่รู้ตัวว่าถูกเอาเปรียบ กว่าจะเรียนรู้ ก็สายเกินกว่าจะหนี บางทีสมองก็สร้างข้ออ้างต่าง ๆ มาทดแทน เพื่อให้ทนอยู่กับเหตุการณ์ที่ตนเองต้องเจอให้ได้
แต่ขวัญในเรื่องนี้ไม่ยอมอีกแล้ว เธอขอตัดสินใจที่จะไม่เชื่องเชื่ออีกต่อไป เธออยากจะหลุด อยากจะไปจากที่นี่ และคนคนนึงที่อยากจะไปจากที่นี่จะยอมทำอะไรบ้าง ต้องไปดูในโรงภาพยนตร์เท่านั้นค่ะ!
ขออีกนิดนึงค่ะ มีประโยคนึงที่ยศพูดว่า ก็ขวัญมันชอบฉัน ตอนที่มันพูดประโยคนี้เราอยากจะโก่งคออ้วกมากค่ะ เด็กผู้หญิงคนนึง ดิ้นรน ทุรนทุราย กระ
ขออวยยศน้องพิมมาในฐานะนักแสดงค่ะ หลังดูรู้สึกว่าน้องเป็นคนที่สร้างสถานะว่างแล้วเติมคาแรคเตอร์ลงมาในตัวได้ดีอย่างมาก หมายถึงเราไม่เห็นน้องพิมมาในตัวของขวัญเลย ทั้งๆที่เราเป็นแฟนคลับน้อง และเห็นภาพน้องที่เป็นน้องอยู่ทุกวัน แต่ไม่มีสักแวบที่เรามองว่าขวัญคือน้องพิมมา เป็นนักแสดงที่ผู้กำกับสามารถใส่ตัวละครลงไปได้อย่างเต็มที่ งานสายตาน้องดีมากกกกจริงๆ ฉากยายสาดน้ำหลังย้อมผม โอ้โห คือขนลุกค่ะ สายตาที่เปลี่ยน สายตาที่บอกว่าจะไม่เชื่องอีกต่อไป
งานภาพในเรื่องก็สวยงามจริง ๆ รู้สึกว่าสะดุดตาตั้งแต่โปสเตอร์แล้ว ทำได้มีเทส และมีนัยแฝงในหบาย ๆ ซีน ทำถึง ทำดี คือขอบอกว่าทำถึงค่ะ
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้