มีใครเป็นโรคซึมเศร้าแล้วรู้สึกเหนื่อยกับตัวเองบ้างไหมค่ะ

สวัสดีค่ะทุกคนเป็นครั้งแรกที่ได้เขียนเลยต้องขอบอกก่อนว่าใช้คำผิดหรือผิดกฎอะไรไปขออภัยนะคะ
วันนี้แค่อยากจะใช้พื้นที่ตรงนี้ในการระบายความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในใจ ตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับโรคซึมเศร้าอยู่เป็นมาได้เกือบปีแล้ว คนในบ้านมักชอบบอกว่าเราไม่ปล่อยวางเราเลยยังเป็นอยู๋ บอกว่าเราเก็บคำพูดคนอื่นมาคิดไม่ต้องเก็บมา ใช่ค่ะ เราไม่ต้องเก็บมาคิดเราจะปล่อยก็ได้ แต่การพูดนะมันง่ายพอถึงเวลาทำจริงๆมันยากมาก ในตอนนั้นเรากินยาเกินขนาดเขายังบอกทำไมไม่ปรึกษาไปกินทำไม เราเลยถามว่าแล้วเคยมีมั้ยที่กลับบ้านมาทุกคนจะถามต้องรอให้เราบอกหรอ พวกเขาไม่เคยถามเลยว่าวันนี้เป็นไง,กินข้าวรึยัง,เหนื่อยมั้ยวันนี้ มีแต่คำถามที่ว่าทำไปทำไม เป็นไรไม่บอก ที่เราไม่กล้าบอกเพราะทุกคนไม่ใช่หรอที่ทำให้เราไม่มีเซฟโซฟปิดกั้นตัวเองตลอดมา เราผิดหรอที่เราเหนื่อยใช้ชีวิจ เราผิดหรอที่ไม่บออกว่าเราเป็นยัง คนที่เป็นโรคนี้ขอแค่เพียงใส่ใจและคอยถามกับดูแลเท่านั้นเองคนที่เขาเป็น คนที่เขาเป็นนะจะอยู่ก็ได้จะตายก็ยินดียังไงก็เราจบบทไว้เท่านี้ก่อนไว้เราจะกลับมาระบายต่อ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและรับฟังนคะ แค่ได้พื้นที่ระบายก็รู้สึกดีขึ้นนิดนึงแล้ว