เรามีเพื่อนคนนึงที่วัยเดียวกันเรียนด้วยกันเขากับเรามาเป็นเพื่อนกันได้ เขาชอบระบายให้เราฟังบ่อยๆ (เขามีโรคประจำตัวหลายโรคมาก โรคทางจิตทั้งนั้นเลยด้วย) เราอยากช่วยเขาจริงๆเพราะเขาไม่มีใครเเล้ว เราเริ่มผูกพันธ์กับเขามากขึ้นยิ่งอยู่กับเขานานมากเท่าไหร่ เเต่เรารู้สึกเหมือนพลังบวกเราเริ่มหายไปเรื่อยๆยิ่งต้องมาปลอบเขามากเท่าไหร่ เหนื่อยจากสิ่งต่างๆเเล้วยังต้องมานั่งปลอบคนอื่นอีก เเต่เรายิ่งคิดเเล้วก็ไม่อยากเห็นเเก่ตัวเพราะลึกๆเเล้วเราก็ไม่อยากทิ้งเขาเหมือนกัน เเต่เราก็ไม่อยากจะต้องมาเหนื่อยเเบบนี้ ช่วงเเรกๆไม่ค่อยเท่าไหร่ หลังๆมาเรารู้สึกเหมือนจะเป็นตาม เวลาเราขอเวลา บอกเขาว่าเราไม่อยากฟังตอนนี้ เขาก็จะทำให้เรารู้สึกผิดตลอด
เราควรทำยังไงในสถานการณ์นี้ดี เราไม่อยากทิ้งเขาเเต่ก็ไม่อยากต้องมานั่งฟังเหมือนกัน

ขอโทษนะถ้าเราเขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง
เราจะเป็นซึมเศร้าตามเพื่อนยิ่งฟังเขาระบาย
เราควรทำยังไงในสถานการณ์นี้ดี เราไม่อยากทิ้งเขาเเต่ก็ไม่อยากต้องมานั่งฟังเหมือนกัน
ขอโทษนะถ้าเราเขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง