Cr.Youtube
เงื่อนรักกามเทพ...Cupid Knot (12) ตัวเองเท่านั้น
ปาลิดาเริ่มมีแววตาสดชื่น หลาย ๆ อย่างในชีวิตเริ่มลงตัว บ้านถูกขายไปแล้ว ได้เงินมาเข้าบัญชี ระหว่างรอคอนโดเสร็จพร้อมย้ายเข้า...
ปาลิดาจึงอาศัยอยู่บ้านกันติชาไปพลาง ๆ ก่อน เธอเองก็ต้องการขายรถด้วยเพราะมันเป็นภาระ ที่อยู่ใหม่...เดินทางด้วยรถไฟฟ้าสะดวกที่สุด หรือต้อง
การเดินออกกำลังก็ไม่ไกลนักจากที่พักไปออฟฟิศ
สันทานสนใจรถที่ปาลิดาจะขายเพราะคันเก่าของสันทานนั้นแสนเก่า...”ถ้าพี่ปาจะขายรถ ขายให้ผมนะครับ รถยังใหม่ คนใช้คนเดียวรักษาดี
ออกขนาดนี้ผมซื้อแล้วจะได้ใช้พาแฟนไปไหนได้” ปาลิดาขมวดคิ้ว
“อ้าว ยังไม่ทันไรได้แฟนใหม่แล้วเหรอ ไวยิ่งกว่าไฟอีกนะเรา”
“พี่ปาแนะนำผมว่าคบกันมานานแล้วนะคิดดี ๆ ให้ถามตัวเองว่าหากเรารักเขาจริงก็ให้ไปขอคืนดี ผมพยายามอยู่สองครั้ง ตอนนี้เราดีกันแล้ว
และกะจะลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวครับ” ปาลิดายิ้มหวานด้วยความสุขใจกับความสุขของสันทาน ส่วนเธอเอง...เมื่อคอนโดฯ เสร็จก็จะได้ย้ายไป
เริ่มนับหนึ่งใหม่ เริ่มต้นใหม่เก็บความเจ็บปวดไว้ในลิ้นชัก ความเจ็บปวดที่หลงเหลือดังซากปรักหักพังของดวงใจ เก็บความทรงจำดี ๆ ที่มีกันและ
กันครั้งหนึ่งในอดีต...
“ว้าว! พี่ปายิ้มอย่างมีความสุขแล้ว สุดยอดจริงเลย ผมดีใจที่เห็นรอยยิ้มนี้อีกครั้ง”
“มันนานมาก และนานเกินไปแล้วกับอดีต พี่จะย้ายเข้าคอนโดฯ เมื่อไร เรา...เพื่อน ๆ กลุ่มเล็กจะได้ฉลองกันดีไหม”
“ดีครับ”
“ส่วนรถยนต์พี่จะให้เป็นของขวัญวันแต่งงานสันทาน”
“ไม่ ไม่ดีครับ พี่ปาขายยังได้เงินอีกก้อนนะครับ” ปามองหน้าสันทานที่เธอรักเหมือนน้องชาย...นับตั้งแต่เกิดเรื่องเขาเป็นธุระเรื่องคดีทำให้ดีที่สุด
จนสามารถเอาคนผิดเข้าคุกได้ ทั้งที่ปามิได้ร้องขอ และทุกที่ เมื่อต้องการเพื่อน เธอมีกันติกาและสามีกับสันทานอยู่เคียงข้างด้วยเสมอ
“สันทาน ถ้าพี่มีน้องชายพี่ก็อยากได้คนดี ๆ อย่างสันทานนี่แหละ ใจกว้าง น้ำใจงาม ในยามยากไม่ทิ้งเพื่อน” สายตาปาลิดามองเขาด้วยความรู้สึกขอบคุณและซาบซึ้ง
“ผมเป็นน้องพี่ปาไม่ได้หรอกครับ ใครจะเชื่อพี่สาวสวยอย่างนี้ ผมเองหน้าจืด ๆ ยิ่งกว่าต้มจืดที่กำลังจะเททิ้ง”
“ดูสิฟังไม่ได้เลย ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก ขนาดสาวยังกลับมาคืนดี แสดงว่าเขาเห็นความดีในตัวเรานะสันทาน” ปาลิดารวบมือผู้เป็นทั้งเพื่อนและ
ลูกน้อง และมองสบตาอย่างจริงจังและจริงใจ
“รับไว้เถอะ ดูแลมันให้ดี ให้พี่มีโอกาสทำอะไรให้บ้าง พี่จะมีความสุขมากมายกว่าการขายมันอีกนะ สันทานผ่อนต่ออีกปีเดียวก็เรียบร้อยนะ ๆ ”
ทั้งสองสบตา น้ำตาคลอ
“พี่ปาเองก็ดีกับผมเสมอมา ไม่ต่างกับพี่สาวคนหนึ่ง ผมดีใจและภูมิใจที่พี่จะนับผมเป็นน้องชายคนหนึ่ง ขอบคุณครับ” แล้วรถปาลิดาก็โอนเป็น
ชื่อสันทานด้วยน้ำใจดีที่มีต่อกัน
“คุณปาคะช่างหน้า ช่างผมเรียกตัวแล้วค่ะเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงนะคะ” ผู้ช่วยในรายการเจาะลึกเจาะร้อนมาตามตัวพิธีกร พักใหญ่ปาลิดาก็
เตรียมตัวพร้อม เธอสัมภาษณ์คนดังมามากมาย แต่ครั้งนี้งานหิน
“โอ้โห! สวยครับ”
“ไม่เบื่อชมพี่ปาหรือไงก็เหมือนทุกครั้งแหละ” สันทานมองผมที่เริ่มยาว ช่างเหยียดผมให้ตรง สีผมดำขลับเป็นเงางามเธอไม่สวยเลิศ แต่งามพิศ
ชวนมอง ปาลิดาสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม...กระโปรงเหนือเข่าเล็กน้อย เข็มกลัดเสื้ออันสวยเรียบเพียงอันเดียวคือเครื่องประดับ เสื้อแขนยาวตัวในสีฟ้า
พาให้ใบหน้าที่แต่งเพียงบาง ๆ สว่างผุดผ่องขึ้น เพื่อน ๆ ยิ้มให้กำลังใจ ปาลิดาไม่ข่มใคร และเป็นคนใจกว้าง จึงเป็นที่รักของเพื่อนร่วมงาน
ทั้งพิธีกรและแขกรับเชิญพร้อมบนเวที... “เตรียมตัวนะครับ ห้า สี่ สาม สอง เริ่ม”
“สวัสดีค่ะท่านผู้ชม รายการเจาะลึกเจาะร้อน ได้รับเกียรติจากท่านเจ้าสัวเพิ่มพูน ท่านได้กรุณาสละเวลามีค่าให้กับรายการเรา ต้องขอขอบพระ
คุณท่านเจ้าสัวเป็นอย่างสูง...สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ”
“หลายคนได้ทราบประวัติอันท่าทึ่งของท่าน จากการทำกิจการขนาดเล็ก และเติบโตอย่างก้าวกระโดดด้วยวิสัยทัศน์ที่ฉลาดของท่านเอง
น่านับถือยกย่องและเป็นแบบอย่างนะคะ” แวบหนึ่งที่ผู้สูงวัยกว่าแลเห็นสายตาอันเกลียดชังจากดวงตาสวยคู่นั้น หากเป็นแต่ก่อนรายการคงล่มกลางคัน
แต่มาถึงวันนี้ชีวิตเจ้าสัวผ่านสิ่งดี ๆ และเลวร้ายมามากมาย กับวัยชราในยามนี้ เขาเปลี่ยนมุมมองชีวิตไปมากมายทีเดียว
“ผมเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเพียงแต่ได้โอกาสและโชคช่วยทำให้ประสบความสำเร็จครับ”
“โชคอย่างเดียวคงไม่พอ ดิฉันคิดว่าต้องประกอบกับความเก่งของท่านด้วยนะคะ” เขาไม่ตอบรอยยิ้มที่มุมปากตามแบบของเขาขณะที่เอ่ย
ขอบคุณคำชม เขาอยากรู้ว่าที่ปาลิดาชมคือความจริงใจหรือไม่ แต่แววตาเธอมองมาจริงจังจนน่าชื่อว่านั้นคือสิ่งที่เธอคิด
“ท่านพอจะให้ความเห็นเกี่ยวกับคนรุ่นใหม่ว่าเป็นอย่างไรบ้างคะ”
“เด็กที่ครอบครัวร่ำรวยสมัยนี้ส่วนหนึ่งฉาบฉวย ไม่อดทน เปลี่ยนงานบ่อย ไร้ความรับผิดชอบ ใช้ชีวิตอย่างไร้เป้าหมาย”
“ตัวอย่างเช่นบุตรสาวท่าน...คุณพันวาเป็นหนึ่งในคนกลุ่มนี้ไหมคะ” คำถามที่ยิงใส่ แต่ดวงตาหญิงสาวว่างเปล่า หัวหน้าทำมือไขว่เป็นกากบาท
ให้ยุติในเรื่องส่วนตัวนี้
“คุยกันแล้วนะ ปานะปาไม่ควบคุมอารมณ์เลย” เสียงหัวหน้าพึมพำ สันทานแพนกล้องและซูมไปที่ใบหน้าจังหวะที่ปาลิดายิงคำถามกระแทกใจ
ท่านเจ้าสัวใบหน้าเจื่อนแววตาเสมือนระงับความโกรธไม่ได้ชั่ววูบ และสายตาเปลี่ยนเป็นเจ็บปวด ปาลิดาได้เห็นแววตา...ในฐานะคนเป็นพ่อแม่เธอ
ไม่น่าถามเช่นนี้เลย เธอคาดว่าคงไม่ได้คำตอบแต่ตรงข้าม เขามองสบตาพร้อมเอ่ยชัดเจน
“ใช่! ลูกสาวผมเป็นหนึ่งในนั้นที่ทำตัวแย่ที่สุด มันสุดสายป่านที่ผมจะรั้งไว้ได้” แม้จะพยายามยั้งใจ แต่ก็อดถามคำถามสุดท้ายไม่ได้
“พ่อ-แม่เลี้ยงดูอบรมลูกให้เป็นคนดี ท่านคิดว่าอย่างไรคะ”
“คุณพูดถูก พ่อแม่หวังว่าเลี้ยงมาให้เป็นคนดี แต่ลูกผมทำตัวเองจนหล่นลงเหวไปแล้ว ที่ผมทำได้คือปล่อยให้เป็นไปตามเวรกรรม ผมและคุณ
เจ็บปวดด้วยกันทั้งคู่ การสูญเสียคนที่เรารัก ผมกำลังคว้าเงาลูกสาวที่หลุดลอย” แววตาเจ้าสัวแวววาวน้ำตาคลอ มันช่างชัดเจนเหลือเกินว่าผู้เป็นพ่อ
เจ็บปวดหัวใจนัก ปาลิดารู้สึกเสียใจมากมายที่เอาความแค้นใจที่เหลืออยู่มาลงที่ผู้เป็นพ่อ เขาไม่ใช่ฆาตกร เขาไม่ผิด จะผิดเพียงแค่เป็นพ่อของพันวา
สิ่งนี้เลือกได้หรือ หากเลือกได้เขาคงไม่ต้องการ
“ดิฉันต้องขออภัยและขอโทษท่านที่ถามในสิ่งไม่สมควร” คำพูดและแววตาเสียใจ จริงจัง เจ้าสัวสูดหายใจยาว
“ผมเองสิต้องขอโทษคุณ ผมควรออกมาขอโทษคุณตั้งแต่เกิดเรื่องแล้ว...ผมขอโทษ ผมเสียใจ” นั้นคือครั้งสุดท้ายที่เจ้าสัวออกสื่อและเก็บตัว
เงียบ ๆ ด้วยความชราและโรคที่เข้ามารุมเร้าทั้งกายและใจ
วิสัยและวรชิตปิดทีวีเมื่อรายการจบ เสียงถอนใจยาวพร้อมกัน...ใครว่าเวรกรรมไม่มีจริง “นายไม่กลัวเธอรู้เข้าสักวันว่านายคืออดีตสามีเก่าของ
พันวา”
“แล้วไงล่ะ...ปาลิดาอาจจะเกลียดฉัน นั้นเป็นเรื่องของเธอ ฉันมีแต่ความจริงใจที่อยากเห็นเธอเริ่มชีวิตใหม่ที่มีความหวัง และ
มีความสุข”
เงื่อนรักกามเทพ Cupid Knot (12) ตัวเองเท่านั้น
Cr.Youtube
เงื่อนรักกามเทพ...Cupid Knot (12) ตัวเองเท่านั้น
ปาลิดาเริ่มมีแววตาสดชื่น หลาย ๆ อย่างในชีวิตเริ่มลงตัว บ้านถูกขายไปแล้ว ได้เงินมาเข้าบัญชี ระหว่างรอคอนโดเสร็จพร้อมย้ายเข้า...
ปาลิดาจึงอาศัยอยู่บ้านกันติชาไปพลาง ๆ ก่อน เธอเองก็ต้องการขายรถด้วยเพราะมันเป็นภาระ ที่อยู่ใหม่...เดินทางด้วยรถไฟฟ้าสะดวกที่สุด หรือต้อง
การเดินออกกำลังก็ไม่ไกลนักจากที่พักไปออฟฟิศ
สันทานสนใจรถที่ปาลิดาจะขายเพราะคันเก่าของสันทานนั้นแสนเก่า...”ถ้าพี่ปาจะขายรถ ขายให้ผมนะครับ รถยังใหม่ คนใช้คนเดียวรักษาดี
ออกขนาดนี้ผมซื้อแล้วจะได้ใช้พาแฟนไปไหนได้” ปาลิดาขมวดคิ้ว
“อ้าว ยังไม่ทันไรได้แฟนใหม่แล้วเหรอ ไวยิ่งกว่าไฟอีกนะเรา”
“พี่ปาแนะนำผมว่าคบกันมานานแล้วนะคิดดี ๆ ให้ถามตัวเองว่าหากเรารักเขาจริงก็ให้ไปขอคืนดี ผมพยายามอยู่สองครั้ง ตอนนี้เราดีกันแล้ว
และกะจะลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวครับ” ปาลิดายิ้มหวานด้วยความสุขใจกับความสุขของสันทาน ส่วนเธอเอง...เมื่อคอนโดฯ เสร็จก็จะได้ย้ายไป
เริ่มนับหนึ่งใหม่ เริ่มต้นใหม่เก็บความเจ็บปวดไว้ในลิ้นชัก ความเจ็บปวดที่หลงเหลือดังซากปรักหักพังของดวงใจ เก็บความทรงจำดี ๆ ที่มีกันและ
กันครั้งหนึ่งในอดีต...
“ว้าว! พี่ปายิ้มอย่างมีความสุขแล้ว สุดยอดจริงเลย ผมดีใจที่เห็นรอยยิ้มนี้อีกครั้ง”
“มันนานมาก และนานเกินไปแล้วกับอดีต พี่จะย้ายเข้าคอนโดฯ เมื่อไร เรา...เพื่อน ๆ กลุ่มเล็กจะได้ฉลองกันดีไหม”
“ดีครับ”
“ส่วนรถยนต์พี่จะให้เป็นของขวัญวันแต่งงานสันทาน”
“ไม่ ไม่ดีครับ พี่ปาขายยังได้เงินอีกก้อนนะครับ” ปามองหน้าสันทานที่เธอรักเหมือนน้องชาย...นับตั้งแต่เกิดเรื่องเขาเป็นธุระเรื่องคดีทำให้ดีที่สุด
จนสามารถเอาคนผิดเข้าคุกได้ ทั้งที่ปามิได้ร้องขอ และทุกที่ เมื่อต้องการเพื่อน เธอมีกันติกาและสามีกับสันทานอยู่เคียงข้างด้วยเสมอ
“สันทาน ถ้าพี่มีน้องชายพี่ก็อยากได้คนดี ๆ อย่างสันทานนี่แหละ ใจกว้าง น้ำใจงาม ในยามยากไม่ทิ้งเพื่อน” สายตาปาลิดามองเขาด้วยความรู้สึกขอบคุณและซาบซึ้ง
“ผมเป็นน้องพี่ปาไม่ได้หรอกครับ ใครจะเชื่อพี่สาวสวยอย่างนี้ ผมเองหน้าจืด ๆ ยิ่งกว่าต้มจืดที่กำลังจะเททิ้ง”
“ดูสิฟังไม่ได้เลย ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก ขนาดสาวยังกลับมาคืนดี แสดงว่าเขาเห็นความดีในตัวเรานะสันทาน” ปาลิดารวบมือผู้เป็นทั้งเพื่อนและ
ลูกน้อง และมองสบตาอย่างจริงจังและจริงใจ
“รับไว้เถอะ ดูแลมันให้ดี ให้พี่มีโอกาสทำอะไรให้บ้าง พี่จะมีความสุขมากมายกว่าการขายมันอีกนะ สันทานผ่อนต่ออีกปีเดียวก็เรียบร้อยนะ ๆ ”
ทั้งสองสบตา น้ำตาคลอ
“พี่ปาเองก็ดีกับผมเสมอมา ไม่ต่างกับพี่สาวคนหนึ่ง ผมดีใจและภูมิใจที่พี่จะนับผมเป็นน้องชายคนหนึ่ง ขอบคุณครับ” แล้วรถปาลิดาก็โอนเป็น
ชื่อสันทานด้วยน้ำใจดีที่มีต่อกัน
“คุณปาคะช่างหน้า ช่างผมเรียกตัวแล้วค่ะเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงนะคะ” ผู้ช่วยในรายการเจาะลึกเจาะร้อนมาตามตัวพิธีกร พักใหญ่ปาลิดาก็
เตรียมตัวพร้อม เธอสัมภาษณ์คนดังมามากมาย แต่ครั้งนี้งานหิน
“โอ้โห! สวยครับ”
“ไม่เบื่อชมพี่ปาหรือไงก็เหมือนทุกครั้งแหละ” สันทานมองผมที่เริ่มยาว ช่างเหยียดผมให้ตรง สีผมดำขลับเป็นเงางามเธอไม่สวยเลิศ แต่งามพิศ
ชวนมอง ปาลิดาสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม...กระโปรงเหนือเข่าเล็กน้อย เข็มกลัดเสื้ออันสวยเรียบเพียงอันเดียวคือเครื่องประดับ เสื้อแขนยาวตัวในสีฟ้า
พาให้ใบหน้าที่แต่งเพียงบาง ๆ สว่างผุดผ่องขึ้น เพื่อน ๆ ยิ้มให้กำลังใจ ปาลิดาไม่ข่มใคร และเป็นคนใจกว้าง จึงเป็นที่รักของเพื่อนร่วมงาน
ทั้งพิธีกรและแขกรับเชิญพร้อมบนเวที... “เตรียมตัวนะครับ ห้า สี่ สาม สอง เริ่ม”
“สวัสดีค่ะท่านผู้ชม รายการเจาะลึกเจาะร้อน ได้รับเกียรติจากท่านเจ้าสัวเพิ่มพูน ท่านได้กรุณาสละเวลามีค่าให้กับรายการเรา ต้องขอขอบพระ
คุณท่านเจ้าสัวเป็นอย่างสูง...สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ”
“หลายคนได้ทราบประวัติอันท่าทึ่งของท่าน จากการทำกิจการขนาดเล็ก และเติบโตอย่างก้าวกระโดดด้วยวิสัยทัศน์ที่ฉลาดของท่านเอง
น่านับถือยกย่องและเป็นแบบอย่างนะคะ” แวบหนึ่งที่ผู้สูงวัยกว่าแลเห็นสายตาอันเกลียดชังจากดวงตาสวยคู่นั้น หากเป็นแต่ก่อนรายการคงล่มกลางคัน
แต่มาถึงวันนี้ชีวิตเจ้าสัวผ่านสิ่งดี ๆ และเลวร้ายมามากมาย กับวัยชราในยามนี้ เขาเปลี่ยนมุมมองชีวิตไปมากมายทีเดียว
“ผมเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเพียงแต่ได้โอกาสและโชคช่วยทำให้ประสบความสำเร็จครับ”
“โชคอย่างเดียวคงไม่พอ ดิฉันคิดว่าต้องประกอบกับความเก่งของท่านด้วยนะคะ” เขาไม่ตอบรอยยิ้มที่มุมปากตามแบบของเขาขณะที่เอ่ย
ขอบคุณคำชม เขาอยากรู้ว่าที่ปาลิดาชมคือความจริงใจหรือไม่ แต่แววตาเธอมองมาจริงจังจนน่าชื่อว่านั้นคือสิ่งที่เธอคิด
“ท่านพอจะให้ความเห็นเกี่ยวกับคนรุ่นใหม่ว่าเป็นอย่างไรบ้างคะ”
“เด็กที่ครอบครัวร่ำรวยสมัยนี้ส่วนหนึ่งฉาบฉวย ไม่อดทน เปลี่ยนงานบ่อย ไร้ความรับผิดชอบ ใช้ชีวิตอย่างไร้เป้าหมาย”
“ตัวอย่างเช่นบุตรสาวท่าน...คุณพันวาเป็นหนึ่งในคนกลุ่มนี้ไหมคะ” คำถามที่ยิงใส่ แต่ดวงตาหญิงสาวว่างเปล่า หัวหน้าทำมือไขว่เป็นกากบาท
ให้ยุติในเรื่องส่วนตัวนี้
“คุยกันแล้วนะ ปานะปาไม่ควบคุมอารมณ์เลย” เสียงหัวหน้าพึมพำ สันทานแพนกล้องและซูมไปที่ใบหน้าจังหวะที่ปาลิดายิงคำถามกระแทกใจ
ท่านเจ้าสัวใบหน้าเจื่อนแววตาเสมือนระงับความโกรธไม่ได้ชั่ววูบ และสายตาเปลี่ยนเป็นเจ็บปวด ปาลิดาได้เห็นแววตา...ในฐานะคนเป็นพ่อแม่เธอ
ไม่น่าถามเช่นนี้เลย เธอคาดว่าคงไม่ได้คำตอบแต่ตรงข้าม เขามองสบตาพร้อมเอ่ยชัดเจน
“ใช่! ลูกสาวผมเป็นหนึ่งในนั้นที่ทำตัวแย่ที่สุด มันสุดสายป่านที่ผมจะรั้งไว้ได้” แม้จะพยายามยั้งใจ แต่ก็อดถามคำถามสุดท้ายไม่ได้
“พ่อ-แม่เลี้ยงดูอบรมลูกให้เป็นคนดี ท่านคิดว่าอย่างไรคะ”
“คุณพูดถูก พ่อแม่หวังว่าเลี้ยงมาให้เป็นคนดี แต่ลูกผมทำตัวเองจนหล่นลงเหวไปแล้ว ที่ผมทำได้คือปล่อยให้เป็นไปตามเวรกรรม ผมและคุณ
เจ็บปวดด้วยกันทั้งคู่ การสูญเสียคนที่เรารัก ผมกำลังคว้าเงาลูกสาวที่หลุดลอย” แววตาเจ้าสัวแวววาวน้ำตาคลอ มันช่างชัดเจนเหลือเกินว่าผู้เป็นพ่อ
เจ็บปวดหัวใจนัก ปาลิดารู้สึกเสียใจมากมายที่เอาความแค้นใจที่เหลืออยู่มาลงที่ผู้เป็นพ่อ เขาไม่ใช่ฆาตกร เขาไม่ผิด จะผิดเพียงแค่เป็นพ่อของพันวา
สิ่งนี้เลือกได้หรือ หากเลือกได้เขาคงไม่ต้องการ
“ดิฉันต้องขออภัยและขอโทษท่านที่ถามในสิ่งไม่สมควร” คำพูดและแววตาเสียใจ จริงจัง เจ้าสัวสูดหายใจยาว
“ผมเองสิต้องขอโทษคุณ ผมควรออกมาขอโทษคุณตั้งแต่เกิดเรื่องแล้ว...ผมขอโทษ ผมเสียใจ” นั้นคือครั้งสุดท้ายที่เจ้าสัวออกสื่อและเก็บตัว
เงียบ ๆ ด้วยความชราและโรคที่เข้ามารุมเร้าทั้งกายและใจ
วิสัยและวรชิตปิดทีวีเมื่อรายการจบ เสียงถอนใจยาวพร้อมกัน...ใครว่าเวรกรรมไม่มีจริง “นายไม่กลัวเธอรู้เข้าสักวันว่านายคืออดีตสามีเก่าของ
พันวา”
“แล้วไงล่ะ...ปาลิดาอาจจะเกลียดฉัน นั้นเป็นเรื่องของเธอ ฉันมีแต่ความจริงใจที่อยากเห็นเธอเริ่มชีวิตใหม่ที่มีความหวัง และ
มีความสุข”