Cr.Youtube
เงื่อนรักกามเทพ...Cupid Knot (8) แรงบุญ ตราบาป
พยับหมอกจางลง แสงแดดเจิดแจรงผืนฟ้าแจ่มใส สวรรค์คงดีใจกับอีกก้าวหนึ่งที่ปาลิดากำลังก้าวผ่าน รอยยิ้มแรกนับจากเกิดเรื่องร้าย
เป็นความหวังของทุกคนที่ได้เห็น พวกเขาหวังว่าสักวันแม้ยากเย็นเพียงใด ปาลิดาในอ้อมแขนเพื่อนที่โอบกอดจะช่วยฉุดเธอออกมาจากหลุมดำแห่ง
การสูญเสียได้
นับจากครั้งที่หนึ่ง การชวนปาลิดาไปวัดทำบุญครั้งต่อ ๆ มาง่ายขึ้น
หลวงพี่รอคอยวันหยุดที่จะได้เห็นปาลิดามาทำบุญ ด้วยว่าได้เห็นดวงตาคู่นั้นวาววับขึ้นอย่างมีความหวังแม้เพียงวูบเดียว ความรู้สึกผิดในใจ
หลวงพี่ ทำให้ต้องพาตนเข้าพบหลวงพ่อเจ้าอาวาสบ่อยครั้ง หลังทำวัตรเย็น ความรู้สึกผิดที่มีอยู่ยังคงติดค้างในใจแม้ได้ฟังพระเทศนาธรรมสอนว่า
บุญหรือกรรมผู้ใดทำย่อมรับผลแห่งบุญกรรมนั้นเอง “มาบวชเรียนศึกษาพระธรรมคำสอนก็นานแล้วยังไม่เข้าใจหรือไร” หลวงพ่อส่ายหน้า
“อดีตที่ผ่านไปแล้ว มันแก้ไขไม่ได้ มันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ปัจจุบันสำคัญที่สุด อยู่ทุกเวลาในปัจจุบันอย่างมีสติ ไม่คาดหวังอะไรในอนาคต
ถ้าเราทำเวลานี้ให้ดี ผลดีย่อมบังเกิด ใจดีใจสบาย อย่าให้จิตมันฟุ้งซ่านล่องลอย เราตามรู้ ให้รู้อย่างที่มันเป็น เป็นกลางกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น อย่าเข้า
ไปปรุงมันเพราะความทุกข์มันรอกระโดดใส่ยามที่เราตามไม่ทัน จิตหนึ่งเกิดแล้วดับหมุนเวียนเช่นนี้เป็นธรรมชาติของจิต ถ้าต้องการจะช่วยหญิงคน
นั้นที่สูญเสียทุกอย่าง ต้องเข้าใจคำสอนของพุทธองค์ ต้องทำได้เสียก่อนจึงจะไปช่วยเธอให้เข้าใจได้”
หลวงพี่กลับมาถึงกุฏิด้วยใบหน้าแช่มชื่น เมื่อเข้าใจหลักคำสอนเรื่องความไม่เที่ยง...เกิดดับเกิดดับ อันเป็นสัจธรรมบนโลกใบนี้ เมื่อวานก่อน
ใต้กุฏิ...ปาลิดาและกันติชามากับสันทานซึ่งรออยู่...หลังจากตักบาตรและได้กินข้าวก้นบาตรพระแล้วจึงพากันมารอ “นั้นหลวงพี่มาแล้ว”
ทุกครั้งที่มีของโปรดน้องปาน อย่างเช่นลูกกวาดสีหวานสดใส อมยิ้ม หรือขนมกรุบกรอบ หลวงพี่จะนำลูกกวาดมาเก็บใส่โถแก้วทรงกลมข้าง
อาสนะ ปาลิดาเห็นของในโถเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในใจผู้เป็นแม่ปลื้มใจนักแต่เธอไม่เคยเอ่ยอะไรเลย เพียงแค่มอง
สันทานออกอาการตกใจเมื่อเห็นหน้าหลวงพี่ที่เดินเข้ามาที่กุฏิท่วงท่าสงบ ชายหนุ่มหันมาสบตากับกันติชา เธอเพียงพยักหน้า จากสิ่ง
แววล้อมที่เริ่มเงียบเพราะชาวบ้านทยอยกลับ เขาเอ่ยกับกันติชาว่าชอบ แต่เพียงเห็นว่าหลวงพี่คือใคร ใจก็ถูกปรุงด้วยโทสะเป็นน้ำร้อนเดือด แล้วใจ
อีกดวงก็ถามตัวเองว่านี่คือคนที่ฆ่าคุณภัทรและน้องปานรึ”...คำตอบคือไม่ใช่ เขาเป็นอดีตสามีพันวาและตอนนี้คือหลวงพี่ “เฮ้ย! ” เสียงอุทานกับ
ความคิดที่ขัดแย้งกัน ปาลิดาผู้ไม่รู้เรื่อง หันมามองสันทานและขมวดคิ้ว กันติชาทำตาดุใส่
“โยมมารอนานไหม”
“สักครู่ค่ะ” ปาลิดาตอบ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาดีมองหน้าทุกคนที่นั่งรออยู่
“หลวงพี่ได้ปรารภธรรมและฟังหลวงพ่อเจ้าอาวาสสั่งสอนด้วยความมีเมตตาทุกวันหลังทำวัตรเย็นจึงคลายทุกข์ลงและเข้าใจในสิ่งต่าง ๆ ที่
เกิดขึ้น ด้วยเหตุและปัจจัยของบุญและกรรมที่เป็นสิ่งจริงแท้แน่นอน ท่านเอ่ยสอนว่า กรรมมันเหมือนจักวาล มันจะทำหน้าที่ของมันเอง เมื่อใดกรรม
ส่งผล ผู้กระทำผิดก็ต้องได้รับผลกรรมนั้น เมื่อใดบุญส่งผลผู้มีบุญย่อมสุขสงบ” การได้ฟังหลวงพี่คุยถึงธรรมะ ทำให้ทุกคนได้รู้ถึงสิ่งที่พุทธองค์
ทรงค้นพบและสั่งสอนมา การสนทนาอยู่ไม่นานนักทั้งหมดก็ลากลับ
“หลวงพี่รูปนี้ ท่าทางภูมิฐาน ผิวพรรณดี คงหนีความทุกข์ในใจมาบวชมังครับ” สันทานเอ่ยขึ้นลอย ๆ ในรถทั้งที่เขาเองเริ่มรู้แล้วว่าอดีตสามี
พันวาที่เขาว่าหายไป...มาบวชที่นี่เอง
“คงใช่...แต่คงไม่ทุกข์มหาศาลอย่างที่พี่เจอหรอกสันทาน...หึหึ! ” กันติชาเหลือบดูเพื่อน
“พี่กันเคยทุกข์ใจ และคิดว่าทุกข์จนเครียดเพราะอยากมีลูกกับอาจารย์สักคนสองคน แต่มาเจอทุกข์ของปา ทุกข์ใจพี่มันหายหมด ขณะเดียว
กันมองไปที่คุณย่าที่ท่านทุกข์เพราะเสียลูกชายคนเดียวกับหลานสาวคนเดียว ทั้งอายุมากจนไม่มีแรงกายและแรงใจที่จะทนต่อมันได้ แต่สุดท้ายคุณย่า
ก็ลบมันออกไป มีหลานสาวลูกน้องชายพาเข้าวัดปฏิบัติธรรมตลอด” คำตอบของกันติชากระเทือนเข้าไปในใจเพื่อนสาวถึงกับเงียบ เธอเกือบลืม
ด้วยความหมกมุ่นกับความสูญเสีย คนที่เจ็บปวดมากกว่ากับอายุที่ชรา...คุณย่ากลับปลงได้และใช้ธรรมะโอสถรักษา เสียงถอนใจยาว
เรื่องพันวาถูกศาลสั่งจำคุกห้าปี ด้วยข้อหาหลายกระทง ปาลิดา กันติชา และสามีไปฟังผล ปาลิดาแค้นใจนัก เพียงห้าปีกับสองชีวิตที่เธอรัก
ปานดวงใจ ไม่ยุติธรรมเลย อีกไม่นานสาวไฮโซขี้ยาก็จะพ้นโทษ สิ่งที่เธอแปลกใจคือเจ้าสัวที่ทุกคนคาดว่าจะใช้เม็ดเงินมหาศาลวิ่งเต้นเรื่องลูกสาว
แต่ตรงข้ามเขาปล่อยให้กฎหมายจัดการ มีสื่อหลายแห่งติดต่อสัมภาษณ์เจ้าสัว เขาปฏิเสธหมด ปาลิดาคิดถึงเรื่องราวนี้จนสันทานขับมาส่งถึงบ้าน
เขาช่วยถือข้าวของตามมาและลากลับ “อย่าเพิ่งไปนะสันทาน พี่กันซื้อของฝากมาให้ด้วย” เธอวิ่งตามมาที่รถ ปาลิดากลับเข้าบ้านแล้ว
“ผมเห็นหลวงพี่ผมจำได้”
“ใช่! ครั้งแรกที่เจอพร้อมคุณเผชิญก็ตกใจ มีแต่ปาลิดาไม่รู้เรื่องว่าคือใคร นี่ถ้ารู้คงโกรธเราน่าดู แต่นะอะไรจะเกิดก็ช่างมัน เราทำดีที่สุดแล้ว
เขาไม่เกี่ยวข้องเลยแต่กลับรู้สึกผิดจนต้องไปบวชซึ่งก็มากแล้ว กรรมเวรมันจัดการทุกสิ่งเอง...ไปเถอะ” สันทานพยักหน้ารับถุงของฝากแล้วขับรถ
จากไป
พันวาถูกแยกขังเดี่ยวเพราะอาการติดเหล้าและยาจนคลั่งอาละวาดเอากับนักโทษหญิงที่ถูกขังร่วมกัน พันวาโดนกลุ่มสาวน้อยสาวใหญ่รุมยำ
ปางตายในครั้งนั้น มีเพียงเก๋...เพื่อนขี้ยาที่แอบเข้าเยี่ยมพร้อมยาไอซ์ที่ซ่อนมาด้วย “ฉันเข้ามาไม่ได้อีกแล้วนะ นี่ยา” พันวารีบคว้ายาด้วยมือสั่นเทา
เหน็บห่อยาไว้ที่เอวอย่างร้อนรน
“ทำไมมาไม่ได้ ฉันให้เงินค่ายาที่แพงลิบลิ่วทุกครั้งนะ”
“แพงน่ะเพราะกว่าจะเอาเข้ามายากตายเลย นี่ผู้คุมที่รับเงินฉันถูกย้าย คนใหม่มาฉันไม่กล้าแล้ว โชคไม่ดีพาลโดนไปด้วย ไปละ”
“เดี๋ยว ๆ ทำไมป๋าฉันไม่เคยมาดูฉันบ้างเลยเก๋...ไปบอกป๋านะขอร้อง”
“ไม่เอา ไม่รู้ ไม่ยุ่งด้วยแล้ว” พันวาหลบเข้ามุมเสพยาไอซ์ที่ได้อย่างคนกระหายอดอยาก แล้วเธอก็ตกอยู่ในสวรรค์ที่มีความสุขเพราะฤทธิ์ยา
ผู้คุมหญิงเดินตรวจความเรียบร้อยทุกครั้งที่ผ่านห้องขังเดี่ยวของพันวา เธอสะใจนักกับผลกรรมที่พันวาได้รับ ข่าวของปาลิดากับภาพร่ำไห้เจียนตาย
ยังติดตาผู้คุมขังที่มีลูกสาวในวัยเดียวกัน พันวาคงเลวเหลือขอ แม้แต่เจ้าสัวผู้มั่งคั่งยังปล่อยเธอไปตามยถากรรม
ตกดึกแล้วมีเสียงครางอย่างหวาดกลัวดังขึ้นที่ห้องขังเดี่ยว “ไม่ ๆ ฉันไม่ใช่ฆาตกร ไป ๆ ให้พ้นทุกคนเลย กลัว ๆ ฉันกลัวแล้ว ไปให้พ้น”...
ภาพคนตายพ่อลูกและกองเลือดเกลื่อนพื้นห้องขัง พันวาเห็นทุกคืน มันหลอนเธอจนแทบคลั่ง ผู้คุมเดินมาอากระบองเคาะไปที่ซี่ลูกกรง
“เป็นอะไรล่ะ ทุกคืนเลย...ไม่เห็นมีอะไรที่พื้นเลย ถ้าจะบ้าจนหลอนไปแล้ว”
ที่บ้านเจ้าสัว... “ท่านคะอีกสามวันคุณพันวาก็จะพ้นโทษแล้ว ป้าขอร้องล่ะ ไปรับเธอหน่อยนะคะ”
“ป้าจิกไปกับคนขับรถ เอาชุดใหม่ไปให้ด้วยล่ะกัน ผมมีประชุมทั้งวันไม่ว่าง” เสียงที่ไม่เหลือความห่วงใยอีกแล้วหลังจากที่เรื่องร้ายขนาด
เจ้าสัวยังรับไม่ได้เมื่อนั่งดูข่าว...
“ตายก็ฝังยังก็เลี้ยง” ป้าจิกน้ำตาร่วง
เงื่อนรักกามเทพ Cupid Knot (8) แรงบุญ ตราบาป
Cr.Youtube
เงื่อนรักกามเทพ...Cupid Knot (8) แรงบุญ ตราบาป
พยับหมอกจางลง แสงแดดเจิดแจรงผืนฟ้าแจ่มใส สวรรค์คงดีใจกับอีกก้าวหนึ่งที่ปาลิดากำลังก้าวผ่าน รอยยิ้มแรกนับจากเกิดเรื่องร้าย
เป็นความหวังของทุกคนที่ได้เห็น พวกเขาหวังว่าสักวันแม้ยากเย็นเพียงใด ปาลิดาในอ้อมแขนเพื่อนที่โอบกอดจะช่วยฉุดเธอออกมาจากหลุมดำแห่ง
การสูญเสียได้
นับจากครั้งที่หนึ่ง การชวนปาลิดาไปวัดทำบุญครั้งต่อ ๆ มาง่ายขึ้น
หลวงพี่รอคอยวันหยุดที่จะได้เห็นปาลิดามาทำบุญ ด้วยว่าได้เห็นดวงตาคู่นั้นวาววับขึ้นอย่างมีความหวังแม้เพียงวูบเดียว ความรู้สึกผิดในใจ
หลวงพี่ ทำให้ต้องพาตนเข้าพบหลวงพ่อเจ้าอาวาสบ่อยครั้ง หลังทำวัตรเย็น ความรู้สึกผิดที่มีอยู่ยังคงติดค้างในใจแม้ได้ฟังพระเทศนาธรรมสอนว่า
บุญหรือกรรมผู้ใดทำย่อมรับผลแห่งบุญกรรมนั้นเอง “มาบวชเรียนศึกษาพระธรรมคำสอนก็นานแล้วยังไม่เข้าใจหรือไร” หลวงพ่อส่ายหน้า
“อดีตที่ผ่านไปแล้ว มันแก้ไขไม่ได้ มันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ปัจจุบันสำคัญที่สุด อยู่ทุกเวลาในปัจจุบันอย่างมีสติ ไม่คาดหวังอะไรในอนาคต
ถ้าเราทำเวลานี้ให้ดี ผลดีย่อมบังเกิด ใจดีใจสบาย อย่าให้จิตมันฟุ้งซ่านล่องลอย เราตามรู้ ให้รู้อย่างที่มันเป็น เป็นกลางกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น อย่าเข้า
ไปปรุงมันเพราะความทุกข์มันรอกระโดดใส่ยามที่เราตามไม่ทัน จิตหนึ่งเกิดแล้วดับหมุนเวียนเช่นนี้เป็นธรรมชาติของจิต ถ้าต้องการจะช่วยหญิงคน
นั้นที่สูญเสียทุกอย่าง ต้องเข้าใจคำสอนของพุทธองค์ ต้องทำได้เสียก่อนจึงจะไปช่วยเธอให้เข้าใจได้”
หลวงพี่กลับมาถึงกุฏิด้วยใบหน้าแช่มชื่น เมื่อเข้าใจหลักคำสอนเรื่องความไม่เที่ยง...เกิดดับเกิดดับ อันเป็นสัจธรรมบนโลกใบนี้ เมื่อวานก่อน
ใต้กุฏิ...ปาลิดาและกันติชามากับสันทานซึ่งรออยู่...หลังจากตักบาตรและได้กินข้าวก้นบาตรพระแล้วจึงพากันมารอ “นั้นหลวงพี่มาแล้ว”
ทุกครั้งที่มีของโปรดน้องปาน อย่างเช่นลูกกวาดสีหวานสดใส อมยิ้ม หรือขนมกรุบกรอบ หลวงพี่จะนำลูกกวาดมาเก็บใส่โถแก้วทรงกลมข้าง
อาสนะ ปาลิดาเห็นของในโถเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในใจผู้เป็นแม่ปลื้มใจนักแต่เธอไม่เคยเอ่ยอะไรเลย เพียงแค่มอง
สันทานออกอาการตกใจเมื่อเห็นหน้าหลวงพี่ที่เดินเข้ามาที่กุฏิท่วงท่าสงบ ชายหนุ่มหันมาสบตากับกันติชา เธอเพียงพยักหน้า จากสิ่ง
แววล้อมที่เริ่มเงียบเพราะชาวบ้านทยอยกลับ เขาเอ่ยกับกันติชาว่าชอบ แต่เพียงเห็นว่าหลวงพี่คือใคร ใจก็ถูกปรุงด้วยโทสะเป็นน้ำร้อนเดือด แล้วใจ
อีกดวงก็ถามตัวเองว่านี่คือคนที่ฆ่าคุณภัทรและน้องปานรึ”...คำตอบคือไม่ใช่ เขาเป็นอดีตสามีพันวาและตอนนี้คือหลวงพี่ “เฮ้ย! ” เสียงอุทานกับ
ความคิดที่ขัดแย้งกัน ปาลิดาผู้ไม่รู้เรื่อง หันมามองสันทานและขมวดคิ้ว กันติชาทำตาดุใส่
“โยมมารอนานไหม”
“สักครู่ค่ะ” ปาลิดาตอบ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาดีมองหน้าทุกคนที่นั่งรออยู่
“หลวงพี่ได้ปรารภธรรมและฟังหลวงพ่อเจ้าอาวาสสั่งสอนด้วยความมีเมตตาทุกวันหลังทำวัตรเย็นจึงคลายทุกข์ลงและเข้าใจในสิ่งต่าง ๆ ที่
เกิดขึ้น ด้วยเหตุและปัจจัยของบุญและกรรมที่เป็นสิ่งจริงแท้แน่นอน ท่านเอ่ยสอนว่า กรรมมันเหมือนจักวาล มันจะทำหน้าที่ของมันเอง เมื่อใดกรรม
ส่งผล ผู้กระทำผิดก็ต้องได้รับผลกรรมนั้น เมื่อใดบุญส่งผลผู้มีบุญย่อมสุขสงบ” การได้ฟังหลวงพี่คุยถึงธรรมะ ทำให้ทุกคนได้รู้ถึงสิ่งที่พุทธองค์
ทรงค้นพบและสั่งสอนมา การสนทนาอยู่ไม่นานนักทั้งหมดก็ลากลับ
“หลวงพี่รูปนี้ ท่าทางภูมิฐาน ผิวพรรณดี คงหนีความทุกข์ในใจมาบวชมังครับ” สันทานเอ่ยขึ้นลอย ๆ ในรถทั้งที่เขาเองเริ่มรู้แล้วว่าอดีตสามี
พันวาที่เขาว่าหายไป...มาบวชที่นี่เอง
“คงใช่...แต่คงไม่ทุกข์มหาศาลอย่างที่พี่เจอหรอกสันทาน...หึหึ! ” กันติชาเหลือบดูเพื่อน
“พี่กันเคยทุกข์ใจ และคิดว่าทุกข์จนเครียดเพราะอยากมีลูกกับอาจารย์สักคนสองคน แต่มาเจอทุกข์ของปา ทุกข์ใจพี่มันหายหมด ขณะเดียว
กันมองไปที่คุณย่าที่ท่านทุกข์เพราะเสียลูกชายคนเดียวกับหลานสาวคนเดียว ทั้งอายุมากจนไม่มีแรงกายและแรงใจที่จะทนต่อมันได้ แต่สุดท้ายคุณย่า
ก็ลบมันออกไป มีหลานสาวลูกน้องชายพาเข้าวัดปฏิบัติธรรมตลอด” คำตอบของกันติชากระเทือนเข้าไปในใจเพื่อนสาวถึงกับเงียบ เธอเกือบลืม
ด้วยความหมกมุ่นกับความสูญเสีย คนที่เจ็บปวดมากกว่ากับอายุที่ชรา...คุณย่ากลับปลงได้และใช้ธรรมะโอสถรักษา เสียงถอนใจยาว
เรื่องพันวาถูกศาลสั่งจำคุกห้าปี ด้วยข้อหาหลายกระทง ปาลิดา กันติชา และสามีไปฟังผล ปาลิดาแค้นใจนัก เพียงห้าปีกับสองชีวิตที่เธอรัก
ปานดวงใจ ไม่ยุติธรรมเลย อีกไม่นานสาวไฮโซขี้ยาก็จะพ้นโทษ สิ่งที่เธอแปลกใจคือเจ้าสัวที่ทุกคนคาดว่าจะใช้เม็ดเงินมหาศาลวิ่งเต้นเรื่องลูกสาว
แต่ตรงข้ามเขาปล่อยให้กฎหมายจัดการ มีสื่อหลายแห่งติดต่อสัมภาษณ์เจ้าสัว เขาปฏิเสธหมด ปาลิดาคิดถึงเรื่องราวนี้จนสันทานขับมาส่งถึงบ้าน
เขาช่วยถือข้าวของตามมาและลากลับ “อย่าเพิ่งไปนะสันทาน พี่กันซื้อของฝากมาให้ด้วย” เธอวิ่งตามมาที่รถ ปาลิดากลับเข้าบ้านแล้ว
“ผมเห็นหลวงพี่ผมจำได้”
“ใช่! ครั้งแรกที่เจอพร้อมคุณเผชิญก็ตกใจ มีแต่ปาลิดาไม่รู้เรื่องว่าคือใคร นี่ถ้ารู้คงโกรธเราน่าดู แต่นะอะไรจะเกิดก็ช่างมัน เราทำดีที่สุดแล้ว
เขาไม่เกี่ยวข้องเลยแต่กลับรู้สึกผิดจนต้องไปบวชซึ่งก็มากแล้ว กรรมเวรมันจัดการทุกสิ่งเอง...ไปเถอะ” สันทานพยักหน้ารับถุงของฝากแล้วขับรถ
จากไป
พันวาถูกแยกขังเดี่ยวเพราะอาการติดเหล้าและยาจนคลั่งอาละวาดเอากับนักโทษหญิงที่ถูกขังร่วมกัน พันวาโดนกลุ่มสาวน้อยสาวใหญ่รุมยำ
ปางตายในครั้งนั้น มีเพียงเก๋...เพื่อนขี้ยาที่แอบเข้าเยี่ยมพร้อมยาไอซ์ที่ซ่อนมาด้วย “ฉันเข้ามาไม่ได้อีกแล้วนะ นี่ยา” พันวารีบคว้ายาด้วยมือสั่นเทา
เหน็บห่อยาไว้ที่เอวอย่างร้อนรน
“ทำไมมาไม่ได้ ฉันให้เงินค่ายาที่แพงลิบลิ่วทุกครั้งนะ”
“แพงน่ะเพราะกว่าจะเอาเข้ามายากตายเลย นี่ผู้คุมที่รับเงินฉันถูกย้าย คนใหม่มาฉันไม่กล้าแล้ว โชคไม่ดีพาลโดนไปด้วย ไปละ”
“เดี๋ยว ๆ ทำไมป๋าฉันไม่เคยมาดูฉันบ้างเลยเก๋...ไปบอกป๋านะขอร้อง”
“ไม่เอา ไม่รู้ ไม่ยุ่งด้วยแล้ว” พันวาหลบเข้ามุมเสพยาไอซ์ที่ได้อย่างคนกระหายอดอยาก แล้วเธอก็ตกอยู่ในสวรรค์ที่มีความสุขเพราะฤทธิ์ยา
ผู้คุมหญิงเดินตรวจความเรียบร้อยทุกครั้งที่ผ่านห้องขังเดี่ยวของพันวา เธอสะใจนักกับผลกรรมที่พันวาได้รับ ข่าวของปาลิดากับภาพร่ำไห้เจียนตาย
ยังติดตาผู้คุมขังที่มีลูกสาวในวัยเดียวกัน พันวาคงเลวเหลือขอ แม้แต่เจ้าสัวผู้มั่งคั่งยังปล่อยเธอไปตามยถากรรม
ตกดึกแล้วมีเสียงครางอย่างหวาดกลัวดังขึ้นที่ห้องขังเดี่ยว “ไม่ ๆ ฉันไม่ใช่ฆาตกร ไป ๆ ให้พ้นทุกคนเลย กลัว ๆ ฉันกลัวแล้ว ไปให้พ้น”...
ภาพคนตายพ่อลูกและกองเลือดเกลื่อนพื้นห้องขัง พันวาเห็นทุกคืน มันหลอนเธอจนแทบคลั่ง ผู้คุมเดินมาอากระบองเคาะไปที่ซี่ลูกกรง
“เป็นอะไรล่ะ ทุกคืนเลย...ไม่เห็นมีอะไรที่พื้นเลย ถ้าจะบ้าจนหลอนไปแล้ว”
ที่บ้านเจ้าสัว... “ท่านคะอีกสามวันคุณพันวาก็จะพ้นโทษแล้ว ป้าขอร้องล่ะ ไปรับเธอหน่อยนะคะ”
“ป้าจิกไปกับคนขับรถ เอาชุดใหม่ไปให้ด้วยล่ะกัน ผมมีประชุมทั้งวันไม่ว่าง” เสียงที่ไม่เหลือความห่วงใยอีกแล้วหลังจากที่เรื่องร้ายขนาด
เจ้าสัวยังรับไม่ได้เมื่อนั่งดูข่าว...
“ตายก็ฝังยังก็เลี้ยง” ป้าจิกน้ำตาร่วง